VII SA/Wa 1238/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] marca 2018r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 58 § 1 oraz art. 59 § 2 k.p.a. - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r. poz. 1257), po rozpoznaniu wniosku E. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2016r., znak: [...], w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2017r., sygn. akt VII SA/Wa 2337/16 – odmówił E. S. przywrócenia tego terminu. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] czerwca 2016r., znak: [...] po rozpatrzeniu wniosku E. S. odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w celu wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] lutego 2010r., znak: [...] nakazującej E. S., jako właścicielce działki nr [...] położonej w [...], rozbiórkę zbiornika betonowego wybudowanego na ww. działce. E. S. wniosła zażalenie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2016r., znak: [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] lipca 2016r., znak: [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia ww. zażalenia. E. S. pismem z [...] sierpnia 2016r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2016r., znak: [...] W piśmie tym zawarła również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2016r., znak: [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] sierpnia 2016r., znak: [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2016r., znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 26 kwietnia 2017r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1856/16 oddalił skargę E. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2016r., znak: [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2016., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, prawomocnym wyrokiem z 9 sierpnia 2017r., w sprawie o sygn. akt VII SA/WA 2337/16 uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2016r. Ponownie rozpoznając wniosek E. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia organ stwierdził, że stosownie do art. 58 § 1 k.p.a. , w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.).Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. W rozpatrywanej sprawie nie możliwe jest przywrócenie E. S. terminu do wniesienia zażalenia ze względu na nie spełnienie przesłanki wynikającej z art. 58 § 1 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]czerwca 2016r., znak: [...] zostało doręczone [...] [...] czerwca 2016r. Ostatnim dniem do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie organu wojewódzkiego z [...] czerwca 2016r., był dzień [...] lipca 2016r. (licząc 7 dni od otrzymania postanowienia). Zażalenie zawarte w piśmie z [...] lipca 2016r. E. S. wysłane zostało drogą pocztową [...] lipca 2016r. – jeden dzień po upływie ustawowego terminu. We wniosku o przywrócenie terminu E. S. podała, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nastąpiło ze względu na pogorszenie się jej stanu zdrowia, na dowód czego dołączyła opinię sądowo - lekarską z [...] lipca 2016r. sygn. akt [...] oraz orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Organ wskazał na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 sierpnia 2017r., o sygn. akt VII SA/Wa 2337/16 wydanym w przedmiotowej sprawie - "Z okoliczności sprawy wynika, że skarżąca nie miała świadomości, iż uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia (wiążąc jego zachowanie z terminem sporządzenia pisma, a nie z wniesieniem pisma do organu poprzez jego nadanie na poczcie). O fakcie tym dowiedziała się dopiero z postanowienia GINB z dnia [...] lipca 2016r. znak: [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Skoro zaś ww. postanowienie wydane na podstawie art. 134 Kpa (o stwierdzeniu uchybienia terminu), zostało doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2016r., to do dnia [...] sierpnia 2016r., skarżąca mogła (zachowując wymóg z art.58 § 2 Kpa), złożyć prośbę o przywrócenie uchybionego terminu. Z akt sprawy wynika, że termin ten został przez skarżącą zachowany, albowiem pismo zawierające prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nadała w dniu [...] sierpnia 2016r.". Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, biorąc pod uwagę stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w ww. prawomocnym wyroku stwierdzić należy, że nie została spełniona przesłanki wynikającą z art. 58 § 1 k.p.a. E. S. zachowała wymóg z art. 58 § 2 k.p.a. do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Nie uprawdopodobniła jednak braku swojej winy w niedopełnieniu obowiązku wniesienia w terminie ww. zażalenia. Z opinii sądowo - lekarskiej z [...] lipca 2016r. wynika, że od czerwca 2016r., znajdowała się pod opieką lekarską Poradni [...] w [...]. Ze względu na prowadzoną diagnostykę nie mogła brać udziału w toczącym się postępowaniu i stawać na wezwania Sądu przez okres 6 miesięcy. Dokument nie potwierdza jednak faktu, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy. Organ wskazał, że w świetle przepisów art. 59 § 1 i 2 k.p.a. - w razie uchybienia terminu właściwy organ powinien przywrócić uchybiony termin, jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy; 3) wniosek ten został wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, oraz 4) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin. W rozpatrywanym przypadku łącznie powyższe przesłanki nie zostały spełnione, bowiem nie uprawdopodobniono, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez winy zainteresowanej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniosła E. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu skargi podniosła, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem i głęboko ją krzywdzące. Dalej podjęła polemikę z nieuzasadnionym w jej ocenie nakazem rozbiórki , który zapadł w oparciu o fałszywe oskarżenie. Oceniła, że odmowa przywrócenia terminu wynika z dążenia organu do zakończenia sprawy i pozbawienia jej prawa do obrony. Skarżąca stwierdziła, że do urzędu pocztowego ma ponad 4km, jest zmuszona ze względu na stan zdrowia korzystać z pomocy osób trzecich. Była w pełni świadoma, że uchybiła terminowi, wskazała datę sporządzenia zażalenia na [...] lipca 2016r., ale list wysłała za pomocą listonosza [...] stycznia 2016r., bowiem właśnie w tym dniu do niej przyszedł. Przedstawiona organowi opinia lekarska wskazuje na długotrwałą przeszkodę do czynnego udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wcześniej prezentowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone orzeczenie odpowiada przepisom prawa. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. Powtórzmy - art. 58 k.p.a. stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Zasadnie organ ocenił - skarżąca nie spełniła koniecznego dla przywrócenia terminu kryterium braku winy. Wynikający z art. 58 § 1 k.p.a. obowiązek uprawdopodobnienia braku winy oznacza stworzenie w świadomości organu orzekającego w sprawie przekonania o prawdopodobieństwie danego faktu. Strona powinna uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, niemożliwej do przezwyciężenia. Przeszkoda ta musi przy tym istnieć przez cały czas biegu terminu przepisanego dla dokonania danej czynności procesowej. Skarżąca nie zachowała owej koniecznej staranności już choćby dlatego, że jak sama podkreśla świadoma daty w której termin upływa, sporządziła pismo w ostatnim dniu przysługującego jej terminu i nie zadbała o nadanie przesyłki wcześniej, czy choćby w tym dniu. Tym samym skarżąca nie uprawdopodobniła braku własnej winy w uchybieniu terminu. Odwołanie się w art. 58 § 1 k.p.a. do braku winy powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. I właśnie owe co najmniej lekkie niedbalstwo zaistniało w postępowaniu skarżącej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Skarżąca nie wykazała, że taka przeszkoda istniała w toku biegu terminu do złożenia zażalenia. Powtórzmy skarżąca w ostatnim dniu terminu [...] lipca 2016r., sporządziła zażalenie zatem dopiero od tego dnia oczekiwała na pomoc osób trzecich, ta przyszła wraz z obecnością u niej listonosza, ale nastąpiło to [...] lipca 2016r. W tych okolicznościach nie sposób zatem uznać, że świadoma swojej sytuacji zachowała właściwą staranności do dochowania terminie na wniesienie zażalenia. Dopuściła się niedbalstwa. Tymczasem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku zawinienia można mówić wtedy, gdy osoba zainteresowana nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego - w danych okolicznościach - wysiłku i dodatkowo, przeszkoda ta istniała przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowe. Skarżąca nie wykazała, że przez cały czas biegu terminu do złożenia zażalenia istniała przeszkoda w jego sporządzeniu i nadaniu w urzędzie pocztowym z zachowaniem ustawowego terminu. Nie zdarzyła się bowiem żadna nagła nie możliwa do przewidzenie sytuacja skutkująca, że właśnie [...] lipca 2016r., zaistniała niemożność nadania przesyłki skutkująca niezachowanie terminu. Samo korzystanie z poradni lekarskiej i dokonanie dodatkowych badań lekarskich nie świadczy o wystąpieniu niedającej się przezwyciężyć przeszkody. Fakt choroby nie jest równoznaczny z niemożnością dokonania czynności procesowej przez zainteresowanego i nadania pisma przez osobę trzecią bądź wynajęty podmiot. Przyjmowanie, że każda cięższa choroba wywołuje obiektywną niemożliwość dokonania czynności procesowej i uzasadnia przywrócenie terminu, byłoby sprzeczne z doświadczeniem życiowym. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 t.j.).