VII SA/Wa 1242/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska ( spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2005 r. sprawy ze skargi P.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego P.K. kwotę 200 zł. ( dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].10.2004r znak: [...] po rozpatrzeniu odwołania P.K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004r Nr [...] odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2002r zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Gminie P. pozwolenia na budowę fragmentu obwodnicy miasta trasy [...] od ul.[...] poprzez istniejące skrzyżowanie z Al.[...] do ul.[...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody [...] odnośnie braku interesu prawnego P.K. do zakwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, realizacja inwestycji ograniczy się do działki inwestora co wynika z raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. W związku z powyższym, P.K. będący właścicielem sąsiedniej nieruchomości nie zostanie ograniczony w możliwości zagospodarowania lub zabudowy swojej nieruchomości. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P.K. Skarżący podnosi, iż " jest sprawą ewidentną, że zanieczyszczenie powietrza i hałas nie ograniczają się do granic własności inwestora". Zdaniem skarżącego, ochronę przed tymi czynnikami stanowić miał 30-metrowy pas zieleni izolacyjnej przewidziany w raporcie I oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, którego nie uwzględniono w decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę. Ponadto, organy wybiórczo nadają status strony postępowania właścicielom działek "pomijając 24 właścicieli nieruchomości na odcinku od Al.[...] do ul.[...]". W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. W sprawie bezspornym jest, iż planowana inwestycja polegająca na budowie fragmentu obwodnicy [...] ( droga krajowa ) odcinka od ul. [...] do ul. [...] w P. zaliczona została na podstawie § 2 pkt 8 L Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r ( Dz.U. z dnia 23 lipca 1998r, Nr 93, poz 589 ) do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. W związku z powyższym, dla ustalenia przez Urząd Miasta warunków zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji został wykonany raport oddziaływania na środowisko jak również raport taki został sporządzony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, dotyczącego tego samego przedsięwzięcia. Z raportu sporządzonego na etapie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, iż " realne zagrożenia dotyczą klimatu akustycznego i czystości powietrza, co pogorszy warunki zamieszkiwania ludności wokół ocenianej drogi" ( strona 2 ). Raport ten zaleca dla wyeliminowania zagrożeń budowę ekranów akustycznych i zieleni o funkcji dźwiękochłonnej co spowoduje, iż " uciążliwości od drogi zostaną ograniczone na tyle, że nie pogorszy się komfort zamieszkiwania ludności". Z wniosków końcowych raportu oceniającego rozwiązania techniczno-technologiczne zawarte w projekcie budowlanym wynika, iż " realizacja ocenianego projektu zapewni, że uciążliwości od projektowanej drogi nie wykroczą poza granice własności inwestora". Raporty te stwierdzają zatem wyraźnie, iż przedmiotowa inwestycja może wpływać i oddziaływać na nieruchomości z nią sąsiadujące. Wojewoda [...] jak i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego kwestionując brak interesu prawnego skarżącego z uwagi na ograniczenie realizacji inwestycji do działki inwestora dokonali merytorycznego rozpatrzenia sprawy nie ustalając nawet właścicielem której działki jest skarżący. Niewątpliwym jest, iż tak specyficzna inwestycja jak budowa obwodnicy, która bezpośrednio sąsiaduje z nieruchomościami położonymi przy ul. [...] może wpływać na te nieruchomości, a ocena tego powinna zostać dokonana już po wszczęciu postępowania nieważnościowego. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznając skargę P.K. w sprawie - sygn.akt. II S.A./Łd 1012/04. Jak wynika z uzasadnienia wyroku zapadłego w powyższej sprawie w dniu 22 marca 2005r " skarżący miał prawo do czynnego udziału w toku wydawania pozwolenia na budowę, łącznie z torpedowaniem- skarżeniem wydanych w sprawie raportów o wpływie na stan środowiska. Ocena zaś tego interesu prawnego nie może odnosić się tylko do etapu wznowienia postępowania i być negatywna, gdyż akurat w tej sprawie zgromadzony materiał dowodowy według organu potwierdza, że inwestycja nie oddziałuje na sąsiednie nieruchomości". Organ administracji architektoniczno-budowlanej dokonując oceny legitymacji strony skarżącej powinien mieć na uwadze, iż stroną postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji ( wyrok NSA z 12.01.1994r, sygn.akt.II S.A. 2164/92 ). Biorąc powyższe pod uwagę, wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem art. 28 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz 1270 ) ) orzekł jak w pkt I sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.