VII SA/Wa 1245/16
WyrokWSA w Warszawie2017-04-26
Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Ewa Machlejd
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 KPA, uchylając decyzję organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia w sytuacji, gdy organ I instancji nie ustalił stanu faktycznego i nie odniósł się do przepisów dotyczących warunków technicznych budynków, w szczególności przepisów o bezpieczeństwie pożarowym?Ratio decidendi
Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że organ I instancji naruszył przepisy postępowania, nie wyjaśniając okoliczności mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organ I instancji nie ustalił stanu faktycznego, nie podał wymiarów drzwi i nie wypowiedział się, czy ich montaż narusza przepisy o warunkach technicznych, w szczególności § 242 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. W związku z tym, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 KPA, uchylając decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji o odstąpieniu od nałożenia obowiązków w trybie art. 51 Prawa budowlanego, związanych z montażem drzwi wewnętrznych na półpiętrze klatki schodowej. Organ I instancji uznał, że roboty nie wymagają zgłoszenia ani pozwolenia i nie stwarzają zagrożenia. Organ odwoławczy uchylił tę decyzję, wskazując na konieczność zbadania przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego i szerokości dróg ewakuacyjnych. Strony skarżące kwestionowały zastosowanie przepisów dotyczących budynków wielorodzinnych i wymogów dotyczących szerokości drzwi.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant ref. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M. P. i L. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków oddala skargę
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]decyzją Nr [...]z dnia [...]stycznia 2016r., po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej prowadzonych robót budowlanych w obrębie klatki schodowej w budynku mieszkalnym przy ul. [...]w [...]orzekł o odstąpieniu od nałożenia obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.) tj. wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu decyzji wskazał, że pracownik organu przeprowadził w dniu [...]sierpnia 2015r. oględziny w w/w budynku celem ustalenia stanu faktycznego.
W czasie oględzin stwierdzono, że w w/w budynku na półpiętrze klatki schodowej zamontowano drzwi wewnętrzne drewniane o wymiarach 95 x 200m, na pierwszym stopniu schodów powyżej pierwszego spocznika. Drzwi oddzielają pomieszczenia na parterze od pomieszczeń na I piętrze budynku. Według oświadczenia M.P. drzwi zamontowane zostały ponad 30 lat temu przez L. G..
Organ stwierdził, że na wykonanie robót nie jest wymagane zgłoszenie ani uzyskanie pozwolenia na budowę, nie nastąpiła też zmiana sposobu użytkowania klatki schodowej, jako części lokalu mieszkalnego.
Z uwagi na fakt, iż roboty budowlane, polegające na zamontowaniu drzwi wewnętrznych, nie wymagają żadnych czynności lub robót, ponieważ są zgodne ze standardami i nie stwarzają zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, brak było podstaw do nałożenia obowiązków w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2, tj. do nakazania wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, jak również do nakazania wykonania innych czynności. Przywołując więc orzecznictwo sądów administracyjnych organ orzekł o odstąpieniu od nałożenia obowiązków z art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane.
Po rozpatrzeniu odwołania E. D. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...]z dnia [...] kwietnia 2016r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, mające na celu ustalenie, czy wykonanie przedmiotowych drzwi nie spowodowało zmian w zakresie przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2015r. poz. 1422).
Zgodnie bowiem z przepisem § 242 powołanego rozporządzenia, szerokość poziomych dróg ewakuacyjnych należy obliczać proporcjonalnie do liczby osób mogących przebywać jednocześnie na danej kondygnacji budynku, przyjmując co najmniej 0,6m na 100 osób, lecz nie mniej niż 1,4m. Dopuszcza się zmniejszenie szerokości poziomej drogi ewakuacyjnej do 1,2m, jeżeli jest ona przeznaczona do ewakuacji nie więcej niż 20 osób. Skrzydła drzwi, stanowiących wyjście na drogę ewakuacyjną, nie mogą po ich całkowitym otwarciu, zmniejszyć wymaganej szerokości tej drogi.
W ocenie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiotowej sprawie, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części, co wypełnia dyspozycję art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ podniósł, że zakres postępowania wyjaśniającego, które należy przeprowadzić w niniejszej sprawie wykracza poza unormowania art. 136 Kpa, uprawniającego organ odwoławczy do przeprowadzenia dodatkowego – uzupełniającego postępowania dowodowego. Konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, co uzasadniało uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]Nr [...]z dnia [...] stycznia 2016r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy podniósł także, że za uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia przemawia również zasada ekonomiki procesowej, gdyż w sytuacji ustalenia, iż montaż drzwi na klatce schodowej w budynku mieszkalnym przy ul. [...]w [...] narusza przepisy techniczno – budowlane, konieczne byłoby nałożenie określonych obowiązków w ramach procedury naprawczej, a organ odwoławczy nie mógłby orzec o ich nałożeniu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. P. i L. G. wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016r. zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. § 242 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; § 68 w/w rozporządzenie poprzez przyjęcie, że przedmiotowy budynek jest budynkiem wielorodzinnym , a nie jednorodzinnym dwulokalowym. Do budynku tego nie mają zastosowania wymogi stosowania drzwi o szerokości 1,20m gdyż wystarczającą szerokością jest 0,80m natomiast w tym konkretnym przypadku przedmiotowe drzwi mają szerokość 0,95 otwierają się na zewnątrz od strony schodów – czyli z mieszkania na piętrze tj. na ścianę o długości 1,42m nie zmniejszając przejścia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja nr [...][...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]kwietnia 2016r., którą organ odwoławczy uchylił po rozpoznaniu odwołania E. D. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]Nr [...] orzekającą o odstąpieniu od nakładania obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23) który stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że organ I instancji naruszył przepisy postępowania i nie wyjaśnił okoliczności mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organ pierwszej instancji stwierdził jedynie, że wykonany montaż drzwi wewnętrznych jest "zgodny ze standardami i nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia", nie odniósł jednak tych stwierdzeń do stanu faktycznego sprawy i przepisów prawa, w szczególności do § 242 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Ratio legis art. 51 Prawa budowlanego polega na doprowadzeniu wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem o ile roboty te zostały wykonane niezgodnie z przepisami. W każdym przypadku, aby organ mógł dokonać takiej oceny zgodnie z art. 77 § 1 i 80 kpa powinien ustalić stan faktyczny w oparciu o zebrane dowody. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]
postępowania wyjaśniającego nie przeprowadził, a uzasadnienie jego decyzji jest lakoniczne i nie odnosi się do faktów. W niniejszej sprawie podstawa faktyczna rozstrzygnięcia sprawy przez organ I instancji nie została ustalona a w szczególności, organ I instancji nie podał wymiarów przedmiotowych drzwi i nie wypowiedział się czy montaż drzwi wewnętrznych na półpiętrze klatki schodowej w budynku przy ul. [...]w [...] nie narusza przepisów o warunkach technicznych. W tym przedmiocie organ po ustaleniu stanu faktycznego sprawy ustali czy w sprawie będzie miał zastosowanie § 242 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który usytuowany jest w dziale VI Bezpieczeństwo pożarowe i ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa ludzi i mienia. Sąd natomiast kontrolując decyzję nie może wypowiadać się na temat meritum sprawy administracyjnej , gdyż byłoby to przedwczesne na tym etapie postępowania.
Sąd administracyjny dokonując kontroli legalności decyzji kasacyjnej ma na uwadze, że podstawowe znaczenie ma ocena prawidłowości zastosowania przez organ przesłanek art. 138 § 2 kpa i wydania decyzji kasacyjnej.
Rola bowiem Sądu administracyjnego sprowadza się do analizy przyczyn, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej przepisem art. 138 § 2 kpa a w przypadku uznania, że uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy nie wynikało z przyczyn wymienionych w tym przepisie Sąd uwzględnia skargę. W tym przypadku decyzja organu odwoławczego jednak przepisu art. 138 § 2 kpa nie narusza.
Z powyższych względów Sąd skargę na podstawie art. 151 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło