VII SA/Wa 1246/13

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (...) z dnia (...) marca 2013 r. nr (...) w przedmiocie : braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia : przyznać H. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 8 lipca 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolenie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata. Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącej od obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie na podstawie art. 239 pkt 1 lit. c wniosek rozpoznano w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.306,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że córka studiuje na bezpłatnych studiach magisterskich, nie pracuje i nie uzyskuje żadnego dochodu ani stypendium. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom na wsi o powierzchni około 50 m ² nie nadający się do zamieszkania, bez instalacji poza elektryczną oraz stosownej dokumentacji oraz działkę o powierzchni około 7.000 m ² , na której 600 m ² nadaje się pod zabudowę, a reszta to nieużytki. Dodała, że działka oraz dom nie nadają się do zamieszkania jak również do prowadzenia jakiejkolwiek działalności. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie własnościowe spółdzielcze o powierzchni 30 m ², w którym zamieszkuje. Wnioskodawczyni podała, że ponosi miesięcznie następujące wydatki : z tytułu opłat za mieszkanie w wysokości 353,06 złotych, za energie elektryczną w wysokości około 155,00 złotych co 2 miesiące, opłat za energię elektryczną na działce w wysokości 12,00 złotych, bilet na przejazd komunikacją miejską na 90 dni dla dwóch osób w wysokości 250,00 złotych, telefon w wysokości około 60,00 złotych miesięcznie oraz koszty związane z zakupem żywności dla dwóch osób. Łącznie miesięczne wydatki wnioskodawczyni z tytułu opłat stałych wynoszą około 752,56 złotych. Wnioskodawczyni dodała, że otrzymała nakaz zapłaty w wysokości około 27 tys. złotych, a córka wyrok sądowy z dnia 16 stycznia 2013 r. na mocy którego ma zwrócić alimenty od czerwca 2012 r. Wnioskodawczyni dołączyła do wniosku zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 marca 2013 r. o wysokości otrzymywanej emerytury, kserokopię faktur za energię elektryczną na łączną kwotę 154,95 złotych, paragon za doładowanie telefonu na kwotę 60,00 złotych, potwierdzenie doładowania dwóch biletów 90 – dniowych na komunikację miejską, kserokopię informacji ze spółdzielni mieszkaniowej o wysokości opłaty od 1 stycznia 2013 r. za używanie lokalu mieszkalnego w kwocie 353,06 złotych, potwierdzenie wysokości podatku za rok 2013 na kwotę 211,00 złotych, oraz kserokopię płatności za energię elektryczną na działce za kwiecień, maj i czerwiec 2013 r. na kwoty 23,68 złotych, 12,73 złotych oraz 12,73 złotych, kserokopię nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z którego wynika, że w ciągu dwóch tygodni od daty doręczenia nakazu ma zapłacić powódce kwotę 23.103,99 złotych oraz tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 2.417 złotych oraz kwotę 1.067,00 złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych, kserokopię płatności za usługi telekomunikacyjne – internet córki na kwotę 39,00 złotych, kserokopię wyroku Sądu z dnia 16 stycznia 2013 r., zaświadczenie z uczelni, że córka jest studentką studiów stacjonarnych, magisterskich i nie pobiera stypendium pieniężnego oraz decyzję o udzieleniu córce urlopu okolicznościowego krótkoterminowego w roku akademickim 2012/2013 w semestrze drugim w terminie od dnia 4 marca 2013, do dnia 21 czerwca 2013 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że znajduje się ona w sytuacji uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawczyni utrzymująca się wraz z córką jedynie z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.306,00 złotych przy ponoszonych wydatkach stałych z tytułu opłat wynoszących około 752,56 złotych nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Stwierdzono, że jest to wydatek przekraczający obecne możliwości finansowe wnioskodawczyni. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.