VII SA/Wa 1249/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2009 r. sprawy ze skargi A. Ł. i M. G. – Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po zapoznaniu się z odwołaniem M. G. – Ł., decyzją nr [...], z dnia [...] maja 2009 r. umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z dnia [...] listopada 2008 r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wykonanego zjazdu oraz bramy wjazdowej na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując art. 28 kpa stwierdził, iż składająca odwołanie właścicielka nieruchomości przy ul. [...] nie ma przymiotu strony. Postępowanie administracyjne dotyczy budowy zjazdu i bramy na terenie nieruchomości przy ul[...] , zlokalizowanych od strony ul. [...], położonej na nieruchomości nr ewidencyjny [...], będącej własnością [...]. Nie ma też szkodliwości oddziaływania tej inwestycji na otoczenie, zważywszy jej charakter jak i sposób zagospodarowania terenu otaczającego działkę inwestora, a zatem osoby mającej tytuł prawny do działek znajdujących się w otoczeniu nie posiadają interesu prawnego w postępowaniu z zakresu nadzoru budowlanego. Jak wskazał dalej organ, zainteresowanie niniejszą sprawą świadczy o interesie faktycznym skarżącej. Skargę na powyższą decyzję wnieśli A. Ł. i M, G,– Ł,, domagając się jej uchylenia. Skarżący podnieśli, że przez wiele miesięcy byli traktowani jako strona, a teraz organ bezprawnie pozbawił ich statusu strony. Zdaniem skarżących za ich stanowiskiem przemawia też to, że w równolegle toczących się sprawach mieszkańców domków przy ul. [...],[...] i [...] uważano za strony. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja organu odwoławczego wydana została w wyniku odwołania wniesionego przez skarżącą od decyzji organu I instancji umarzającej postępowanie administracyjne prowadzone w trybie nadzoru budowlanego, a dotyczące samowolnie wykonanego zjazdu i bramy wjazdowej na teren nieruchomości inwestorów [...] przy ul. [...], od strony ul. [...]. Organ wojewódzki umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na brak przymiotu strony wnoszącej odwołanie. Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W orzecznictwie przyjmuje się, że pojęcie strony jakim posługuje się art. 28 kpa a następnie pozostałe przepisy tego kodeksu, może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego tj. z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku obywateli. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania czynności organu, sprzecznych z tymi potrzebami. Od tak pojmowanego interesu prawnego trzeba odróżnić interes faktyczny tj. stan, w którym obywatel wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie umie jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającego stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji. W takim wypadku obywatelowi nie przysługują atrybuty strony postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 1984 r. I SA 1748/83 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2002 r. V SA 1123/2001). Lex specialis do art. 28 kpa jest art. 28 ust. 2 prawa budowlanego, dotyczący pozwolenia na budowę a wskazujący jako stronę postępowania inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania tej inwestycji. W przedmiotowej sprawie skarżący są właścicielami nieruchomości przy ul. [...] w [...], zaś przedmiotowy zjazd oraz brama wjazdowa na terenie nieruchomości przy ul. [...], usytuowane są od strony ul. [...], zlokalizowanej na działce nr ewidencyjny [...], należącej do [...]. Tak więc tylko [...] posiada interes prawny w przedmiotowym postępowaniu, nie zaś właściciele dalszych nieruchomości. Jak słusznie zwrócił uwagę organ w niniejszej sprawie nie można też mówić o możliwości szkodliwego oddziaływania przedmiotowej inwestycji na otoczenie pod kątem indywidualnych cech przedmiotowego zjazdu i bramy wjazdowej oraz w kontekście sposobu zagospodarowania terenu otaczającego działkę inwestora, co jest kolejnym argumentem na poparcie stanowiska, iż osoby mające tytuł prawny do działek znajdujących się w otoczeniu przedmiotowej inwestycji nie posiadają interesu prawnego w prowadzonym postępowaniu administracyjnym z zakresu nadzoru budowlanego. Podkreślić też należy, że sam fakt nawet bezpośredniego sąsiedztwa nieruchomości nie jest decydujący o posiadaniu przymiotu strony, gdyż istotnym elementem w tym przypadku jest znajdowanie się sąsiedniej nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zachodzi, a zatem zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że odwołanie zostało złożone nie przez stronę postępowania, co powodowało konieczność jego umorzenia na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Wbrew zarzutowi skarżący nie byli stroną postępowania w sprawie zjazdu i bramy wjazdowej na nieruchomości przy ul. [...], dlatego też nie doręczono im decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. W tym stanie rzeczy skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).