VII SA/Wa 1249/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca H. T. za pośrednictwem organu wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [....] z dnia [...] stycznia 2015r. Nr [...], którą nakazano H. T. oraz K. G. dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie wybudowanego ogrodzenia dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. od strony ul. [...]. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że wykonanie nakazu rozbiórki wynikającego z zaskarżonej decyzji spowoduje poważne dla niej konsekwencje nie tylko w kwestii ekonomicznej, lecz z punktu widzenia ochrony jej mienia tj. domu. Skarżąca wskazała, iż w przypadku rozbiórki ogrodzenia jej dom narażony byłby na realne niebezpieczeństwo kradzieży, ma charakter nieodwracalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. W orzecznictwie wskazuje się, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Z przepisu art. 61 § 3 ustawy wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą określone w nim przesłanki (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 2060/11 LEX nr 984625, z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 1799/11 LEX nr 965117, z dnia 3 października 2011 r. sygn. I FSK 1427/11 LEX nr 948820). Wskazać należy, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W interesie strony skarżącej leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, którą nakazano H. T. oraz K. G. dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie wybudowanego ogrodzenia dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [....] w W. od strony ul. [...] Strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie ww. decyzji wskazała, że nakaz rozbiórki rodzi poważne konsekwencje nie tylko ekonomiczne lecz również ochrony jej mienia przed ewentualną kradzieżą. Skarżąca ogólnikowo powołała się na względy ekonomiczne, nie wyjaśniła jednak, jakiego rozmiaru szkodę ma ponieść z tytułu rozbiórki. We wniosku nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało jej wyrządzenie znacznej szkody. Wyjaśnić należy, iż przy ocenie możliwości wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania decyzji należy brać bowiem pod uwagę aktualną sytuację majątkową wnioskodawcy, którą należy porównać z kosztami wykonania decyzji. Okoliczności te winny być treścią uzasadnienia wniosku, w niniejszej sprawie skarżąca takich okoliczności nie wykazała. Nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji także okoliczność zapewnienia ochrony mienia. Ewentualne narażenie na ryzyko kradzieży jest hipotetyczne i przy ocenie analizy przesłanek z art. 61 § 3 nie może zostać wzięte pod uwagę. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę zarówno charakter inwestycji jak i argumenty zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji brak jest podstaw do uznania, że jej wykonanie spowoduje po stronie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Ze swojej natury decyzje o nakazie rozbiórki powodują zmiany stanu rzeczy, nie oznacza to jednak, że ich wykonanie zawsze powoduje trudne od odwrócenia skutki. To na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że takie okoliczności zaistniały. W niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia ww. okoliczności, nie wskazała bowiem, na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki wykonania decyzji, jak również, że w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Fakt wydania niekorzystnego rozstrzygnięcia dla strony skarżącej, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.