VII SA/Wa 125/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku inwentarskiego I. skargę oddala, II. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. K. z Kancelarii Adwokackiej, ul. [...], [...] W. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 48 zł (czterdzieści osiem złotych) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 288 zł (dwieście osiemdziesiąt osiem złotych). Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. działając na podstawie art. 49 b ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał M. M. zam. [...] W. dokonać rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku inwentarskiego murowanego o wym. zew. 5,30 x 4,50 m znajdującego się na działce nr ew. [...] położonej w L. przy ul. [...]. W uzasadnieniu podał, że przeprowadzona w dniu [...] czerwca 2004 r. kontrola na działce nr [...] wykazała, że M. M. samowolnie bez wymaganego zgłoszenia wybudował budynek inwentarski. Budynek ten wzniesiony został na istniejących fundamentach po budynku inwentarskim drewnianym oraz na części fundamentów pozostałych po stodole. Prace przy budowie prowadzone były w lipcu 2003 r. Mając na uwadze możliwość legalizacji wybudowanego obiektu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] nakazał inwestorowi w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia przedłożenie: - opisu wybudowanego budynku, - oświadczenia - złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej - o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz - zaświadczenia Wójta Gminy L. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestor nie wykonał nałożonego na niego obowiązku. Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania M. M. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zgodnie z przepisami prawa budowlanego wybudowany obiekt inwentarski podlegał obowiązkowi zgłoszenia jego budowy. Inwestor nie dopełnił tego obowiązku. Chcąc legalizować obiekt organ nadzoru budowlanego nałożył na M. M. obowiązek przedłożenia odpowiednich dokumentów. Ponieważ inwestor nie przedłożył w określonym terminie dokumentów do których był zobowiązany, organ I instancji zasadnie wydał decyzję rozbiórkową. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. złożył M. M. wnosząc o uchylenie tej decyzji i "wydanie postanowienia uznającego budowę budynku inwentarskiego jako nie będącego samowolą budowlaną". W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że pobudowany przez niego budynek wzniesiony został na istniejących fundamentach i prawdą jest to, że nie został zgłoszony jako budowa właściwemu organowi. O konieczności takiego zgłoszenia skarżący nie wiedział. Ponadto skarżący wskazał, iż ze względu na swój stan zdrowia nie mógł złożyć nakazanej dokumentacji. Jego zdaniem rozbiórka budynku inwentarskiego, z punktu widzenia zasad współżycia społecznego jest niemożliwa i pociągnie za sobą skutki niehumanitarnego przetrzymywania zwierząt, gdyż krowa zostanie pozbawiona dachu nad głową. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga M. M. nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Podkreślić należy, iż organ II instancji uzasadniając swe rozstrzygnięcie słusznie zauważył, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m², przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, pod warunkiem, że są one związane z produkcją rolną i stanowią uzupełnienie zabudowy zagrodowej w ramach istniejącej działki siedliskowej. Budowa takich obiektów gospodarczych wymaga stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno - budowlanemu. W niniejszej sprawie bezspornym jest to, iż na terenie nieruchomości o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w L., będącej własnością M. M. i Z. P. wybudowany został przez M. M. budynek inwentarski murowany, o wymiarach zewnętrznych 5,30 x 4,50 m. Bezspornym jest również to, że inwestor nie uzyskał pozwolenia na budowę, ani nie zgłosił zamiaru budowy przedmiotowego obiektu. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w w/w okolicznościach, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. chcąc legalizować samowolnie wybudowany obiekt, postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r., na podstawie art. 49 b ust. 2 w/w ustawy nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia: opisu wybudowanego budynku, oświadczenia - złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej - o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz zaświadczenia Wójta Gminy L. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Obowiązki te nie zostały wypełnione przez skarżącego M. M. Wskazać należy, iż w sytuacji samowolnego wybudowania przez M. M. budynku inwentarskiego bez wymaganego zgłoszenia jego budowy, po bezskutecznej próbie jego legalizacji (art. 49 b ust. 3 w/w ustawy), organ nadzoru budowlanego zobligowany był do wydania decyzji o nakazie rozbiórki zgodnie z art. 49 b ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Mając powyższe na względzie stwierdzić więc trzeba, iż brak jest podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem materialnym decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] nakazującej M. M. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku inwentarskiego murowanego o wym. zew. 5,30 x 4,50 m znajdującego się na działce nr ewid. [...] położonej w L. przy ul. [...] . Przeprowadzona kontrola nie wykazała także naruszeń przepisów postępowania administracyjnego, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi, na marginesie tylko zauważyć należy, iż prawo administracyjne nie zna takich pojęć jak dobra, czy zła wiara oraz zasady współżycia społecznego. Pojęcia te są właściwe dla prawa cywilnego. Sąd orzekając w niniejszej sprawie o zgodności z prawem w/w decyzji również nie mógł brać pod uwagę wymienionych kryteriów, czy też kierować się zasadą słuszności lub innymi pozaprawnymi względami. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.