VII SA/Wa 125/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. J. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], wydanym na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku J. C. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami – odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, iż decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. cofnięto J. C. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B. Decyzja została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 10 sierpnia 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji). Odwołanie od decyzji nie zostało złożone, natomiast w dniu [...] października 2012 r. zostało złożone pismo Z. W. – C. (matki) - pełnomocnika J. C. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od ww. decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że ze względu na sytuację rodzinną i kolizję, w której brała udział strona nie powinna mieć odebranego prawa jazdy. Jednocześnie pełnomocnik podniosła, że z uwagi na nadmiar obowiązków i kłopotów nie zachowała terminu do wniesienia odwołania. Do wniosku załączono informację o przebywaniu J. C. w szpitalu w [...] we wskazanych okresach począwszy od 12 grudnia 2011 r. do 20 maja 2012 r. Organ, wskazując na treść art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., stwierdził, że skarżąca nie spełniła przesłanek, o których mowa w tym przepisie bowiem nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Wskazał, że dramatyczna sytuacja rodzinna nie mieści się w nadzwyczajnych, obiektywnych i niezależnych od osoby zainteresowanej okoliczności, nie pozwalających na złożenie odwołania w terminie. Pobyt w szpitalu, czyli długotrwała niedyspozycja nie uprawdopodabnia braku winy. SKO stwierdziło, że nie został dochowany termin 7 dni na wniesienie podania o przywrócenie terminu. Organ wskazał, że we wniosku nie wskazano, do jakiego momentu trwała przeszkoda uniemożliwiająca wniesienie środka odwoławczego, natomiast wnioskodawczyni podjęła informację o wydanej decyzji w dniu [...]września 2012 r. kwitując odbiór pisma Prezydenta Miasta [...]o zwrot prawa jazdy. Ponadto, wraz z wnioskiem nie została dopełniona czynność, dla której został ustanowiony termin, bowiem nie złożono odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., strona skarżąca – J. C., reprezentowana przez pełnomocnika, swoją matkę, podniosła, że nie wiadomo, kto odebrał przesyłkę, w dniu 10 sierpnia 2012 r., w domu były osoby nieletnie. Powołała się na swój brak wiedzy, że należało wnieść odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wskazała, że córka posiada prawo jazdy od 14 lat i nie powinno odbierać się jej prawa jazdy podkreślając, że przy wydawaniu prawa jazdy nie było żadnych przeciwwskazań do jego otrzymania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie, w dniu 7 sierpnia 2013 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu podtrzymał złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cyt. dalej p.p.s.a. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu była legalność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie wydano w oparciu o przepis art. 58 k.p.a., który przewiduje przywrócenie terminu do dokonania czynności, których uchybienie skutkuje negatywnymi skutkami procesowymi dla strony. Trafnie organ podkreślił, że dla zastosowania tego przepisu powinny być spełnione następujące cztery przesłanki. Pierwszą przesłanką przywrócenia terminu jest wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu. Zatem przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek zainteresowanego, który wniesie prośbę w formie podania. Drugą przesłanką jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Trzecią przesłanką przywrócenia terminu jest dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin do wniesienia tego wniosku zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi siedem dni. Terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu już nie można przywrócić (art. 58 § 3 k.p.a.). Czwartą przesłanką jest dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin, np. wnieść odwołanie. Czynność procesową należy zatem dopełnić nie czekając na przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła jedynie wniosek o przywrócenie terminu, żadna pozostała przesłanka nie została spełniona. Skarżąca nie złożyła wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu odwołania, brak wiedzy w tym zakresie nie usprawiedliwia tego braku. Strona przekroczyła siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu licząc od dnia ustania przeszkody. Jak wskazał organ, skarżąca we wniosku wskazuje dramatyczną sytuację rodzinną jako przyczynę uchybienia terminu, ale w dniu 17 września 2012 r. kieruje do organu pismo informujące, że nie może zwrócić prawa jazdy córki. Sytuacja rodzinna pozwoliła podejmować skarżącej za pośrednictwem pełnomocnika czynności, zatem wniosek o przywrócenie uchybionego terminu skarżąca mogła wnieść najpóźniej w terminie siedmiu dni liczonym od 17 września 2012 r. Skarżąca natomiast wniosek taki złożyła dopiero w dniu 18 października 2012 r. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu z uchybieniem siedmiodniowego terminu wyklucza możliwość jego przywrócenia, co za tym idzie bez znaczenia jest to, czy uchybienie terminu do wniesienia odwołania było zawinione przez skarżącą czy też nie. W świetle powyższego, wniosek o przywrócenie terminu nie mógł zostać uwzględniony, gdyż strona przekroczyła siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W tej sytuacji organ nie mógł wydać innego rozstrzygnięcia, niż tylko odmówić przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i dlatego orzekł jak w wyroku na mocy art. 151 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje swoje oparcie w art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).