VII SA/Wa 1250/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2013r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2012r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej J. W. kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Główny Inspektor Sanitarny na podstawie art. 134 w zw. z art. 127, art. 141 § 2, art. 144 z ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm.), w związku z wnioskiem Pani J. W. z dnia [...].01.2012 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].01.2012 r. o odmowie wydania zaświadczenia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wskazał, że Pani J. W. zwróciła się z wnioskiem do Głównego Inspektora Sanitarnego o wydanie zaświadczenia o treści: 1) że ( wieloletnie) zamieszkiwanie przez kobietę -użytkownika lokalu położonego na najwyższej kondygnacji w pięcio - i półkondygnacyjnym, 15-metrowym bez windy - jest wymuszeniem na organiźmie urazowego dźwigania wbrew sile grawitacji koniecznych w życiu codziennym produktów - co w konsekwencji prowadzi do sumujących się przeciążeń układu kostnego a dalej nieodwołalnie skutkuje chorobami tego układu i urazami, m/innymi dyskopatią kręgosłupa i zmianami zwyrodnieniowymi narządów ruchu; 2) fakt koniecznego występowania urazów albo chorób w narządach ruchu kobiet, które zmuszone są wbrew sile grawitacji, a ponad swą fizjologiczną wydolność w ciągu lat przenosić ilościowo i wagowo niezbędne produkty dla potrzeb gospodarstwa domowego - do swych mieszkań usytuowanych na poziomie najwyższej kondygnacji w blokach pięcio- i półkondygnacyjnych bez wind, przy 15 metrowej wysokości bloku nad poziomem gruntu; 3) zjawisko (fakt) nieuniknionego sumowania się przeciążeń układu kostnego i potęgowania w nim skutków chorobowych przez pogłębienie się objawów przeciążeniowych i chorobowych narządów ruchu u kobiet - w czasie trwania systematycznego wymuszania dźwigania ciężarów w warunkach opisanych w powyższym punkcie 2) w ciągu jednego roku, 10 lat, 20 lat, 30 lat, 40 lat, 4) brak cech standardu mieszkalnego w w/w lokalu usytuowanym na poziomie najwyższej kondygnacji w bloku pięcio - i półkondygnacyjnym bez windy, przy 15 -metrowej wysokości bloku ponad poziomem gruntu -a który to standard gwarantuje art.30 Konstytucji RP oraz prawo podmiotowe do ochrony zdrowia według wymogów art. 68 ust. 1 Konstytucji RP - w rozumieniu definicji zdrowia przyjętej przez Światową Organizację Zdrowia (WHO). Postanowieniem z dnia [...].01.2012 r. (bez znaku) Główny Inspektor Sanitarny odmówił Pani J. W. wydania zaświadczenia o cytowanej powyżej treści. Pani J. W. złożyła wniosek z dnia [...].01.2012 r., o ponowne rozpoznanie sprawy podnosząc, iż Główny Inspektor Sanitarny, jej zdaniem jest właściwy i obowiązany do wydania zaświadczenia o żądanej przez Nią treści, bowiem pełni zapobiegawczy nadzór sanitarny polegający na zapobieganiu powstawania szkodliwych dla zdrowia ludzkiego warunków środowiskowych. Zgodnie z art. 127 § 3 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego na postanowienie wydane w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia. Zgodnie z art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przez stronę postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].01.2012 r. wynika, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony po terminie 7 dni. Pani J. W. odebrała postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego w dniu [...].01.2012 r., natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany w placówce pocztowej w dniu [...].01.2012 r. a więc po przysługującym terminie do jego wniesienia. Zgodnie z art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego warunkiem skuteczności wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Z tych powodów Główny Inspektor Sanitarny postanowił o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skargę na to postanowienie złożyła J. W.. W uzasadnieniu wskazała, że nie uchybiła terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r. o odmowie wydania zaświadczenia otrzymała w dniu 20 stycznia 2012 r. a w dniu 27 stycznia nadała swój wniosek w urzędzie pocztowym a więc zachowała siedmiodniowy termin. Na poparcie swego stanowiska wskazała na pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego [...], z którego wynikają terminy odbioru przesyłek. W tym stanie rzeczy wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego, jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Sąd uchyli zaskarżoną decyzję, jeżeli w wyniku rozpoznania sprawy ustali, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przyczyny wznowienia postępowania określone zostały w art. 145 k.p.a. Zgodnie z § 1 pkt 5 tego przepisu, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Mając na uwadze dyspozycję powołanego przepisu i stan faktyczny niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu dotkniętym wadą określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., skutkującą wznowieniem postępowania. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było, czy skarżąca J.W. wniosła w terminie środek odwoławczy od postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie odmowy wydania zaświadczenia. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania odwołania jest zobowiązany do zbadania terminowości oraz dopuszczalności jego wniesienia. Warunkiem bowiem skuteczności czynności procesowej - w niniejszej sprawie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. środek odwoławczy od postanowienia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Wniesienie środka odwoławczego w terminie umożliwia stronie niezadowolonej z wydanego rozstrzygnięcia ponowne rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy. Konsekwencją wniesienia zażalenia lub odwołania po terminie jest obowiązek stwierdzenia takiego faktu przez organ odwoławczy i - co za tym idzie - uzyskanie przymiotu ostateczności przez rozstrzygnięcie organu I instancji. W tym miejscu należy zaś zauważyć, iż zgodnie z art. 39 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem (przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy). Potwierdzenie doręczenia pisma w formie pokwitowania ma znaczenie dowodowe przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności, jednak pokwitowanie odbioru przesyłki stwarza jedynie domniemanie doręczenia, które może być obalone przeciwdowodem, nawet przez osobę, do której rąk należało pismo doręczyć, jeśli faktycznie doręczenie nie nastąpiło. W niniejszej sprawie organ odwoławczy przyjął, iż skarżąca postanowienie organu I instancji otrzymała w dniu 16 stycznia 2012 r. Natomiast skarżąca konsekwentnie podnosiła, że wskazane wyżej postanowienie odebrała w dniu 20 stycznia 2012 r. Prawidłowe ustalenie terminu odbioru postanowienia w niniejszej sprawie miało podstawowe znaczenie dla podjęcia rozstrzygnięcia w oparciu o art. 134 k.p.a., gdyż przyjmując datę wskazaną przez skarżącą należało by uznać, że zażalenie wniesiono w terminie. W toku postępowania prowadzonego przed Głównym Inspektorem Sanitarnym o stwierdzenie nieważności skarżonego w niniejszej sprawie postanowienia uzyskano stanowisko Poczty Polskiej Biura Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością Centrali Spółki z dnia [...] września 2012 r., z którego wynika, że doręczenie przesyłki zawierającej postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012 r. nastąpiło w dniu 20 stycznia 2012 r. Przesyłka odebrana przez skarżącą w dniu 16 stycznia 2012 r. pochodziła od Ministerstwa Zdrowia. Błędne oznaczenie zwrotnych potwierdzeń odbioru nastąpiło z winy urzędu pocztowego. W związku z tym organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie ustalił stan faktyczny w oparciu o niewiarygodne dowody. W świetle powyższych okoliczności należy uznać, że już po wydaniu skarżonego postanowienia wyszły na jaw nowe, istotne dla sprawy okoliczności, które niewątpliwie nie były znane organowi w chwili wydawania postanowienia. Ponownie rozpoznając sprawę organ ustalając wniesienie środka odwoławczego w terminie dokona merytorycznej oceny złożonego zażalenia. Odnosząc się do wniosków dowodowych zgłoszonych przez skarżącą należy wskazać, że chodziło w nich o przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Dokumenty te stanowią materiał dowodowy zgromadzony przed organami i z urzędu podlega ocenie Sądu. W związku z tym nie było potrzeby dodatkowego rozstrzygania w przedmiocie tych dowodów. Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. W oparciu o art. 152 p.p.s.a. określono, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywana.