VII SA/Wa 1250/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nakładania obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nakładania obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy. Zgodnie z zrządzeniem z dnia 14 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 17 października 2016 r., wezwał skarżącą na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca po odebraniu ww. przesyłki w dniu 3 listopada 2016 r., pismem z dnia 10 listopada 2016 r. wyjaśniła, że już uiściła wpis sądowy w wysokości 500 zł do sprawy sygn. akt VII SA/Wa 1251/16 i podniosła, że obie sprawy powinny być rozpoznawane wspólnie. W odpowiedzi Sąd poinformował skarżącą, że warunkiem rozpoznania sprawy jest uzupełnienie jej braków formalnych oraz wezwał do wykonania ostatecznego zarządzenia z dnia 14 października 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie odebrała ww. wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania. Mając jednak na względzie treść art. 73 p.p.s.a. pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Niniejsze pismo pozostawało złożone w urzędzie pocztowym w okresie od dnia 28 listopada 2016 r. do dnia 13 grudnia 2016 r. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu uważa się zatem za skutecznie doręczone. Na marginesie Sąd wskazuje, że skarżąca pismem z dnia 19 grudnia 2016 r., wniosła o ponowne przesłanie korespondencji wskazując, że zapomniała o jej odbiorze z uwagi na względy zdrowotne. Korespondencja została przesłana skarżącej do wiadomości przy piśmie Sądu z dnia 13 stycznia 2017 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 13 marca 2017 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi. Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu. Z tego też względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 3 ppsa.