VII SA/Wa 1251/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w P. decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 42 ustawy z dnia z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.), w związku z art. 103 ust. 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 z 2006 r. poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej kpa. po rozpatrzeniu wniosku K. B. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego, dobudowanego do istniejącego budynku, położonego na działce nr ewid. [...] w J., udzielił pozwolenia na użytkowanie dobudowanej części budynku gospodarczego. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana w warunkach samowoli budowlanej w 1994 roku, a więc w okresie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z 1974 roku, której przepisy zastosowano. Decyzją nr [...] z dnia [...] zmienioną decyzją nr [...] z dnia [...] organ nakazał K. B. wykonanie w zrealizowanej dobudowie do budynku gospodarczego przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami. Organ wskazał, że w dniu 17 listopada 2009 r. wpłynął wniosek inwestora o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku gospodarczego, dobudowanego do istniejącego budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] położonej w J. Do zawiadomienia załączono m.in. inwentaryzację oraz ekspertyzę techniczną dobudowy. Zgodnie z treścią art. 42 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu. W trakcie przeprowadzonej w dniu 8 grudnia 2009 r. kontroli potwierdzono wykonanie obowiązku nałożonego decyzjami PINB w P. nr [...] z dnia [...] i [...] z dnia [...]. Złożone przez inwestora dokumenty oraz przeprowadzona w dniu 8 grudnia 2009 r. kontrola, stwierdzająca wykonanie robót nakazanych decyzjami nr [...] i [...] potwierdzają zdatność do użytku wykonanego budynku, co stanowi podstawę do udzielenia inwestorowi pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku gospodarczego. Odnosząc się do argumentów podnoszonych przez Panią Ś., a dotyczących kwestii usytuowania części dobudowy na działce stanowiącej jej własność, organ wskazał, iż kwestia ta została rozpatrzona przez NSA w Warszawie, który w wyroku z dnia 30 stycznia 2003 r. Sygn. akt IV SA 2673/00 jednoznacznie rozstrzygnął, że przepisy prawa budowlanego z 1974 r. nie zawierają żadnych przesłanek uzależniających wydanie pozwolenia na użytkowanie od tytułu prawnego do działki. Ustosunkowując się do zarzutu Pani Ś. dotyczącego wykonania w listopadzie 2009 r. wymiany pokrycia dachowego organ wskazał, że obowiązek ten łącznie ze wzmocnieniem konstrukcji więźby dachowej został nałożony na inwestora decyzjami nr [...] z dnia [...] i nr [...] z dnia [...]. Po rozpatrzeniu odwołania J. Ś. od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że jak wynika z treści art. 42 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. oraz z orzecznictwa sądów administracyjnych podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, w stosunku do którego wydano nakaz dokonania zmian lub przeróbek (w trybie art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974r.), jest wyłącznie stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu. Także nie ma uzasadnienia prawnego dla żądania przedłożenia - poza oświadczeniem uprawnionej osoby o wykonaniu obiektu w sposób zgodny z zasadami sztuki budowlanej i inwentaryzacją powykonawczą obiektu - dowodu stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W niniejszej sprawie w ocenie organu odwoławczego wykonanie przez inwestora obowiązków nałożonych na niego w oparciu o art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974r., a wynikających z przedłożonej ekspertyzy technicznej spornego obiektu budowlanego i stwierdzenie w rezultacie przez organ I instancji zdatności do użytku wykonanego obiektu prowadzić musiało do udzielenia K. B. stosownego pozwolenia na użytkowanie dobudowanej części budynku gospodarczego zrealizowanej na działce nr ew. [...] w J. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła J.Ś. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z powodu naruszenia prawa i jej interesu prawnego polegającego na dobudowaniu części budynku gospodarczego na jej części nieruchomości. Wskazała, że z tego względu domagała się wydania nakazu rozbiórki dobudowanej części budynku. Skarżąca zarzuciła, że stwierdzenia organów zawarte w różnych pismach są niezgodne ze stanem faktycznym sprawy, co narusza fundamentalną zasadę prawdy obiektywnej. Podniosła, że organy wydając decyzje nie ustosunkowały się do jej dowodów – zarzutów i nie poddały przyczyn z powodu których dowodów tych nie wzięto pod uwagę. Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja nie może zostać zaakceptowana, gdyż przedstawione w niej stwierdzenia są niezgodne ze stanem faktycznym. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ww. ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. W sprawie bezspornym jest, iż samowola budowlana miała miejsce w 1994 r. Prawidłowo organy nadzoru budowlanego wywiodły, iż do oceny prawnej samowoli budowlanej popełnionej pod rządami starego prawa budowlanego miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r., zgodnie z normą odsyłającą zawartą w art. 103 ust 2 ustawy – Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.). W wyniku przeprowadzonego postępowania legalizacyjnego została wydana decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] nr [...] nakazująca w zakreślonym terminie opracowanie dokumentacji dobudowy budynku gospodarczego wykonanego samowolnie przez T. B. celem uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Wskazana decyzja została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy Wojewodę C. decyzją z dnia [...] i obie decyzje pozostają w obrocie prawnym. Zarówno decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] nr [...] jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody C. z dnia [...] były przedmiotem kontroli w postępowaniu o stwierdzenie nieważności wszczętym na wniosek J. i C.Ś. Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji zostało ostatecznie zakończone decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej opracowanie dokumentacji w celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Skarga J. Ś. na wskazaną wyżej decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt. VII S.A./Wa 1444/06. Wskazać należy, iż w obiegu prawnym pozostaje również decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] wydana na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane nakazująca wykonanie w zrealizowanej dobudowie do budynku gospodarczego przeróbek zgodnie z przedłożoną ekspertyzą techniczną tj. wzmocnienia płatwi dachu poprzez podparcie słupkami w połowie przęseł lub wymianę na element o większym przekroju. Przedmiotowa w/w decyzja została następnie zmieniona decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej zakresu robót budowlanych poprzez nałożenie dodatkowego obowiązku wykonania pokrycia dachu z blachy. Inwestor wykonał nałożone obowiązki co zostało potwierdzone w protokole kontroli robót budowlanych przeprowadzonej w dniu 8 grudnia 2009 r. Z art. 42 ust 3 - Prawa budowlanego z 1974 r. wynika, że podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, w stosunku do którego wydano nakaz dokonania zmian lub przeróbek jest wyłącznie stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu. Skoro inwestor zrealizował nałożone na niego w trybie art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. obowiązki, to stwierdzić należy, iż udzielenie przez organ pozwolenia na użytkowanie obiektu w świetle brzmienia oceny stanu technicznego i zdatności do użytkowania w oparciu o przepis art. 42 ust 3 ustawy jest w pełni uzasadnione. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują na uwzględnienie. Zarzuty skarżącej dotyczące usytuowania części dobudowy na działce stanowiącej jej własność, zostały rozpatrzone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 30 stycznia 2003 r., sygn. akt. IV S.A. 2673/00 jednoznacznie rozstrzygnął, że przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. nie zawierają żadnych przesłanek uzależniających wydanie pozwolenia na użytkowanie od tytułu prawnego do działki. Organ orzekający w oparciu o ustawę z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane nie ma obowiązku dokonywania ustaleń, czy inwestorowi przysługuje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Udzielenie pozwolenia na użytkowanie nie przesądza bowiem o prawie własności gruntu i nie ma bezpośredniego wpływu na ustalenie tych praw (wyrok NSA z dnia 4 listopada 1991 r., sygn. akt. IV S.A. 927/91 ). Nieuzasadniony jest zarzut samowolnego wykonania w listopadzie 2009 r. wymiany dachu na budynku gospodarczym bowiem obowiązek wykonania wymiany pokrycia dachowego łącznie ze wzmocnieniem konstrukcji więźby dachowej został nałożony decyzjami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] i z dnia [...] Nr [...]. Nietrafny jest zarzut wydania zaskarżonej decyzji przez organ niewłaściwy bowiem zgodnie z art. 83 ust 1 w związku z art. 103 ust 3 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r, Nr 207, poz. 2016 ze zm.) wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie samowolnie zrealizowanej budowy należy do właściwości terenowego organu nadzoru budowlanego. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie podważyły zasadności ustaleń poczynionych w zaskarżonej decyzji, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalić.