VII SA/Wa 1253/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Protokolant spec. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2018 r. sprawy ze skargi Z. O. i E. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę W rozpoznawanej sprawie, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania E. O. i Z. O., od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2016 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W.O. pozwolenia na budowę budynku usługowego, III kondygnacyjnego z wbudowanym garażem oraz szczelnego zbiornika na ścieki, na dz. nr ew. [...] z obr. [...], przy ul. T.[...] w W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu ww. decyzji wskazano, że z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że W. O. w dniu 16 grudnia 2014 r. złożył do Prezydenta [...] wniosek o pozwolenie na budowę budynku usługowego z garażem wbudowanym oraz zbiornika szczelnego na dz. nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. T.[...] w W. Prezydent [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla W. O., pozwolenia na budowę budynku usługowego, III kondygnacyjnego z wbudowanym garażem oraz szczelnego zbiornika na ścieki, na dz. nr ew. [...] z obr. [...]. przy ul. T.[...] w W. Od ww. decyzji odwołanie wnieśli E. i Z. O. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. uchylił decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Prezydent [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2016 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił W.O. pozwolenia na budowę budynku usługowego, III kondygnacyjnego z wbudowanym garażem oraz szczelnego zbiornika na ścieki, na dz. nr ew. [...] z obr. [...], przy ul. T.[...] w W. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli E. O. i Z.O. Wojewoda [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. działając na podstawie art. 136 Kpa, zlecił Prezydentowi [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu: 1) wyjaśnienie przyczyn udzielenia inwestorowi postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. odstępstwa od przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez wyjaśnienie dlaczego organ I instancji uznał, że w sprawie został spełniony warunek szczególnie uzasadnionego przypadku i nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 9 ust. U ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2016, poz. 290, ze zm.). 2) wyjaśnienie, czy zaznaczone na części rysunkowej projektu zagospodarowania działki przyłącza wody, gazu są projektowane w ramach wszczętego postępowania o pozwolenie na budowę czy są objęte odrębną procedurą (zaznaczyć należy, że przyłącza te nie zostały ujęte we wniosku o pozwolenie na budowę); 3) w przypadku rezygnacji z projektowanej osłony śmietnikowej od strony ulicy usytuowanej w linii ogrodzenia należy na części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu jednoznacznie oznaczyć, iż osłona ta podlega likwidacji. 4) stosowne autoryzowanie wszystkich zmian, skreśleń i dopisków w dokumentacji projektowej, w sposób umożliwiający jednoznaczne stwierdzenie kto dokonał tych zmian (czy była to osoba uprawniona), oraz opatrzenie wszystkich zmian datą; 5) w przypadku dokonywania zmian-uzupełnienie projektu budowlanego, o aktualne na dzień dokonania ostatnich zmian w projekcie, zaświadczenie o którym mowa w art. 12 ust. 7 oraz o oświadczenie o którym mowa w art. 20 ust.4 ustawy Prawo budowlane. Organ powiatowy, przy piśmie z dnia 18 stycznia 2017 r. przedłożył cztery egzemplarze projektu budowlanego uzupełnionego zgodnie z postanowieniem Wojewody [...] oraz dokonał stosownych wyjaśnień. W zakresie wyjaśnienia przyczyn udzielenia inwestorowi postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. odstępstwa od przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, organ I instancji wskazał, że : ,,Planowana inwestycja nie powoduje zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia oraz nie powoduje pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych, użytkowych, a także stanu środowisku. Wysokość projektowanego budynku została dostosowana do sąsiedniej zabudowy na działce ew. nr [...], uwzględniając przy tym funkcję oddzielenia pożarowego. Ponadto zgodnie z przedstawionym projektem budowlanym Inwestor nie zabudowuje istniejącego w ścianie szczytowej okna doświetlającego klatkę schodową w budynku na działce ew. nr [...]. Ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru S.- część 1, tj. § 36 - "w zakresie ochrony środowiska: od strony Traktu B. ustala się zabudowę w formie pierzei stanowiącej element ochronny przed hałasem" oraz zgodnie z rysunkiem planu stanowiącym załącznik, który wskazuję strefę zabudowy usługowej tworzącej pierzeję Traktu B., udzielenie odstępstwa było zasadne. Ponadto zgodnie z pismem Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu [...] znak: [...] "strefa zabudowy usługowej tworząca pierzeję T." oznacza, iż wzdłuż T. zabudowa powinna być kształtowana jako ciąg frontowych elewacji budynków usytuowanych zgodnie z obowiązującą linią zabudowy". W celu wytworzenia pierzei, o której mowa w ww. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz braku szczegółowej definicji "zabudowy pierzejowej" w ww. mpzp, należało umożliwić inwestorowi usytuowanie budynku usługowego przy granicy z działkami ew. nr [...] i [...] z obręb [...]". Wojewoda [...], pismem z dnia 7 lutego 2017 r., zawiadomił strony postępowania na podstawie art. 10 k.p.a., o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości wypowiedzenia się w sprawie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 6 marca 2017 r. wpłynęło do urzędu pismo procesowe E. i Z. O., zawierające stanowisko w sprawie. Po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego oraz analizie akt przedmiotowej sprawy Wojewoda [...] stwierdził, iż inwestor spełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisami art. 32 ust. 4 i art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, a przedłożona do zatwierdzenia dokumentacja projektowa spełnia wymogi art. 35 ust. 1 ww. ustawy. Wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę z dnia 16 grudnia 2016 r. inwestor przedłożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działek objętych inwestycją. W ocenie organu odwoławczego, analiza materiału dowodowego wykazała, że projektowane przedsięwzięcie objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę, a zatwierdzone zaskarżoną decyzją jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru S.- cześć północna nad T.w Dzielnicy W. zatwierdzonego uchwałą Rady [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., ogłoszonego w Dz. Urz. Woj. [...]. nr [...] poz. [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. (zmieniony uchwałą Rady [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. z uwagi na błędy pisarskie). Organ podniósł przy tym, że inwestor uzyskał stosowne odstępstwo od przepisów techniczno- budowlanych. Prezydent [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. po otrzymaniu upoważnienia Ministra Infrastruktury i Rozwoju, postanowił udzielić zgody na odstępstwo i zezwolić na budowę budynku usługowego, III kondygnacyjnego z wbudowanym garażem oraz szczelnego zbiornika na ścieki, na dz. nr ew. [...] z obr. [...]. przy ul. T.[ w W., ze ścianami bez otworów okiennych i drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi działkami ew. nr [...] i [...] z obr. [...] Organ odwoławczy stwierdził także, że projekt budowlany jest kompletny i został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Do projektu budowlanego dołączono oświadczenia projektantów, potwierdzające, iż projekt budowlany został sporządzony zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz z zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany posiada też wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, w szczególności został zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, do spraw sanitarnohigienicznych oraz do spraw higieny i bezpieczeństwa pracy. Projekt zawiera również informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. W ocenie Wojewody [...], inwestor spełnił wszelkie wymogi formalne, tj. złożył wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz przedłożył 4 egzemplarze projektu budowlanego. Natomiast, po dokonanej przez tut. organ analizie dokumentacji projektowej, stwierdzić należy, że spełnia ona wymogi prawa określone art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Stosownie do treści art. 35 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego brak jest merytorycznych przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia innej treści niż zawarte w zaskarżonej decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2016 r., znak: [...]. Odnosząc się zaś do zarzutów odwołania organ wskazał, że nie znajdują one potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Skarżący w swoim odwołaniu podważają aktualność mapy do celów projektowych, na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na powyższy zarzut, organ wojewódzki wskazał, iż mapa na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu, posiada stosowne poświadczenie Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...], o przyjęciu do zasobu powiatowego w dniu 12 września 2013 r., pod nr [...]. Powyższe oznacza, że organ nie ma kompetencji do podważania ww. dokumentu i uznania, że przestawiony przez inwestora stan nie zgadza się ze stanem faktycznym. W ocenie Wojewody, Prezydent [...] nie naruszył również art. 7 i 77 k.p.a. Organ I instancji w toku postępowania podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący a sprawa została rozpatrzona w oparciu o jego całość. Organ podkreślił, że realizacja każdego obiektu budowlanego wiąże się z określonymi ograniczeniami dla nieruchomości sąsiednich. Jednakże powyższe nie może ograniczać prawa Inwestora do zabudowy działki w sposób zgodny z przepisami, wynikającego m.in. z art. 4 Prawa budowlanego. W postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm Prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacja inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych innych osób, a nie interesów faktycznych. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego. Z. O. oraz E. O. wnieśli skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r., nr [...]. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucili: 1. Naruszenie przepisów postępowania, mających wpływa na wydanie zaskarżonej decyzji, a mianowicie art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a., poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia oraz błędne uzasadnienie wydanej decyzji ograniczające się do przytoczenia przepisów prawa, w szczególności pominięciu przez organ kwestii związanych z tym, iż projektowany budynek na działce ewidencyjnej [...] miałby przylegać do istniejącego już budynku na działce ew. [...], w sytuacji gdy ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika, iż istniejący już budynek wbrew projektowi usytuowany jest w odległości 25-30 cm od granicy działek, co w konsekwencji doprowadziło do wydania zgody na budowę budynku na działce nie należącej do inwestora i bez wymaganego przepisami tj. art. 34 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2002 r. Prawo budowlane oświadczenia o dysponowaniu gruntem, na którym miałby zostać wybudowany; 2.Naruszenie przepisów postępowania, mających wpływa na wydanie zaskarżonej decyzji, a mianowicie art. 7, 8, 11 oraz 107 § 2 i 3 k.p.a. w zw. z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 12 kwietnia 2002 r. Prawo budowlane, polegające na wydaniu decyzji w oparciu o upoważnienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2015 r. wydanego na podstawie wniosku Prezydenta [...], w sytuacji gdy w treści wniosku oraz uzasadnienia, a także udzielonego upoważnienia brak jakichkolwiek przesłanek, które można byłoby zakwalifikować przywołane okoliczności jako wyjątkowe i uzasadniające odstępstwo. 3.Naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 35 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2002 r. Prawo budowlane, w zw. z art. 144 k.c. a polegające wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku, który nie tylko usytuowany będzie na nieruchomości sąsiedniej, ale również powodować będzie immisje na sąsiednią działkę ew. [...] polegającą na ograniczeniu oświetlenia istniejącego budynku na działce numer [...], w tym klatki schodowej, dla której źródłem światła jest okno skierowane w kierunku działki numer [...]. Z uwagi na powyższe, skarżący wnieśli o: - uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2017 r., a także decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2016 r. w całości; - zasądzenie od Wojewody [...] na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2017r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2016r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej W. O. pozwolenia na budowę budynku usługowego, III kondygnacyjnego z wbudowanym garażem oraz szczelnym zbiornikiem na ścieki, położonego w Warszawie przy ul. T. [...], na działce nr [...] z obrębu [...]. Wskazana decyzja nie narusza , zdaniem Sądu, obowiązujących przepisów prawa. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że stosownie do art. 35 ust. 1 prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, organ architektoniczno-budowlany sprowadza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (art. 20 ust. 1 pkt 1b) i zaświadczenia (art. 12 ust. 7) oraz wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu (lub jego sprawdzenia) odpowiednim zaświadczeniem. Organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego , co wynika z art. 35 ust. 4 tej ustawy. W ocenie Sądu warunki określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego zostały w niniejszej sprawie spełnione, co znalazło wyraz w treści uzasadnienia decyzji organów obu instancji. Sąd podziela stanowisko organów, zarówno co do dokonanych przez nie ustaleń faktycznych jak i ich oceny prawnej. W ocenie Sądu nie zachodzi potrzeba ich ponownego przytoczenia w tym miejscu uzasadnienia. Zdaniem Sądu analiza akt sprawy nie potwierdza naruszenia przez organy obu instancji przepisów postępowania, a mianowicie art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a., poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla dokonanego rozstrzygnięcia. Sąd nie podziela zarzutów skargi, że wydając kontrolowaną decyzję Wojewoda [...] pominął fakt, że " projektowany budynek na działce ewidencyjnej nr [...] miałby przylegać do istniejącego już budynku na działce ew. nr [...], w sytuacji gdy ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika, iż istniejący już budynek wbrew projektowi usytuowany jest w odległości 25-30 cm od granicy działek, co w konsekwencji doprowadziło do wydania zgody na budowę budynku na działce nie należącej do inwestora i bez wymaganego przepisami tj. art. 34 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2002 r. Prawo budowlane oświadczenia o dysponowaniu gruntem, na którym miałby zostać wybudowany". Wbrew wskazanemu wyżej stanowisku skargi z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wprost wynika, że zatwierdzony projekt w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości przewiduje realizację zaprojektowanej inwestycji na działce nr [...] , w całości w granicach ewidencyjnych tej działki , nie zaś na nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] . Okoliczność ta jest udokumentowana treścią mapy dla celów projektowych ( str.56 projektu budowlanego) oraz rysunkiem obrazującym rzut parteru budynku (str.86 projektu) gdzie wskazano minimalną odległość osi konstrukcyjnej nr 1 od granicy działki nr [...] i osi konstrukcyjnej nr [...] od granicy działki nr [...]. Oceny tej nie zmienia twierdzenie Skarżących, że istniejący obecnie na działce nr [...] budynek został wzniesiony w odległości 20 – 30 cm od granicy tej działki z działką nr [...]. Tym samym za całkowicie nieuprawniony uznaje Sąd zarzut naruszenia art.34 ust.4 pkt.2 prawa budowlanego , poprzez udzielenie pozwolenia na budowę podmiotowi, który nie przedstawił stosownego oświadczenia o dysponowaniu gruntem tej nieruchomości. Zdaniem Sądu Wojewoda [...] nie naruszył także art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 12 kwietnia 2002 r. Prawo budowlane. Fakt udzielenia inwestorowi odstępstwa od przepisu § 12 ust.1 pkt.2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie został bowiem przez organy w sposób jasny i precyzyjny wyjaśniony oraz uzasadniony. W szczególności Prezydent [...] wskazał, że odstępstwo udzielone przez organ postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016r. nie powoduje zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia , nie powoduje pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych, użytkowych a także stanu środowiska. Wysokość projektowanego budynku została dostosowana do sąsiedniej zabudowy uwzględniając oddzielenie przeciwpożarowe. Zgodnie z projektem inwestor nie zabuduje ponadto okna w ścianie szczytowej budynku doświetlającego klatkę schodową w budynku na działce nr [...]. Organ wyjaśnił też , że w § 36 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru S.- część I, ustalona została zabudowa w formie pierzei stanowiącej element ochrony przed hałasem. Zgodnie z rysunkiem planu stanowiącym załącznik wskazana jest strefa zabudowy usługowej tworzącej pierzeję T., co w okolicznościach niniejszej sprawy uzasadnia udzielenie wnioskowanego odstępstwa. Powyższe koresponduje z treścią pisma Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu miasta [...] które precyzuje, że " strefa zabudowy usługowej tworząca pierzeję Traktu [...] " oznacza, że wzdłuż T. zabudowa powinna być kształtowana jako ciąg frontowych elewacji budynków usytułowanych zgodnie z obowiązująca linią zabudowy. W związku z tym , w celu wytworzenia pierzei o której mowa w w/w planie miejscowym, oraz braku szczegółowej definicji zabudowy pierzejowej w tym planie , należało umożliwić inwestorowi usytuowanie budynku usługowego przy granicy z działką nr [...] i działką nr [...]. Wskazaną ocenę Sąd podziela i akceptuje uznając, że kwestionowane przez Skarżących odstępstwo udzielone w sprawie niniejszej , w istocie pozwala na realizację zabudowy przewidzianej planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego. Podobnie ocenić należy zarzut wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku, który powodować będzie immisje na sąsiednią działkę ew. [...] polegające na ograniczeniu oświetlenia budynku na działce numer [...], w tym klatki schodowej, dla której źródłem światła jest okno skierowane w kierunku działki numer [...]. Sąd zauważa brak rozważań w tym przedmiocie dokonanych przez organ, co jednakże nie wpływa na prawidłowość dokonanego w sprawie rozstrzygnięcia. Z treści projektu jednoznacznie wynika bowiem, że spełnione zostały warunki wynikające z § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. ( str. 57 i 88 projektu ) , co projektant potwierdził własnym podpisem w ramach posiadanych przez siebie kompetencji. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. należy zauważyć, że w myśl tego przepisu, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Przepis ten określa niezbędne elementy uzasadnienia decyzji, które mają służyć wyjaśnieniu stronom powodów rozstrzygnięcia. Analiza pisemnych motywów zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że przeciwnie do zarzutów zawartych w skardze , jej uzasadnienie ( z zastrzeżeniem dotyczącym ostatniego zarzutu) zawiera odniesienie do wszystkich istotnych aspektów sprawy , a także wszystkie wymienione przez ustawodawcę elementy , co przesadza, że przeprowadzenie kontroli zaskarżonego orzeczenia jest w pełni możliwe. Zdaniem Sądu organy dostatecznie wyjaśniły okoliczności tej sprawy i nie można im zarzucić naruszenia przepisów art. 7 i art. 77 k.p.a. i na tej podstawie prawidłowo orzekły o zatwierdzeniu projektu budowanego dla spornej inwestycji. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję w zakresie wykraczającym poza granice wyznaczone zarzutami skargi (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), stwierdził, że nie ma podstaw do jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności, które Wojewódzki Sąd Administracyjny byłby zobowiązany uwzględnić w tym postępowaniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji