VII SA/Wa 1254/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Z. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia (...) stycznia 2011 r. znak: (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w W. postanowieniem wydanym (...) stycznia 2011r. na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził uchybienie przez Prokuratora Okręgowego w Z. terminu do wniesienia odwołania od decyzji z (...) kwietnia 2010r. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że decyzją z dnia (...) kwietnia 2010r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., po rozpatrzeniu sprzeciwu Prokuratora Okręgowego w Z. od decyzji z dnia (...) czerwca 2006r., Nr (...) o objęciu ubezpieczeniami społecznymi Z. B. odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Decyzja została doręczona Prokuratorowi Okręgowemu w Z. w dniu (...) maja 2010r. Oznacza to, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu (...) maja 2010r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji stronom przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...], w terminie 14 dni od otrzymania decyzji, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. Prokurator Okręgowy w Z. wniósł odwołanie w dniu (...) maja 2011r., jednak skierował je do Sądu Okręgowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Sąd postanowieniem z dnia 27 października 2010r. przekazał sprawę do rozpatrzenia Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w (...) jako organowi właściwemu. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Prokurator Okręgowy w Z. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 133 w związku z art. 127 § 2 i art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz. U. Nr 205, poz. 1585 z 2009r., ze zm.), art. 134 kpa w zawiązku z art. 129 § 1 i 2 i art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych polegające na wadliwym uznaniu, że przesłanie odwołania przez skarżącego w trybie pośrednim w terminie 14 dni od otrzymania decyzji od organu – który wydał decyzję i który nieprawidłowo określając właściwość rzeczową przesłał to odwołanie do "organu odwoławczego" na podstawie art. 133 kpa – nastąpiło z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153,poz. 1269 z późn. zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz 1270 ze zm. przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia (...) stycznia 2011r. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia jest przepis art. 134 kpa. Stanowi on, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Warunkiem skuteczności czynności procesowej, jaką jest wniesienie odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Dlatego organ odwoławczy zobowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, która korzysta z wyrażonej w art. 16 § 1 kpa zasady trwałości (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2000, s. 526). Stosownie do art. 129 § 2 kpa czternastodniowy termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Strona po otrzymaniu decyzji dysponuje 14 – dniami na złożenie odwołania w siedzibie organu który wydał decyzję, bądź nadania odwołania na adres tego organu za pośrednictwem poczty. W rozpoznawanej sprawie decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z (...) kwietnia 2010r. została doręczona skarżącemu Prokuratorowi Okręgowemu w dniu (...) maja 2010r. Odwołanie od tej decyzji zostało nadane w Urzędzie Pocztowym do organu I instancji w dniu (...) maja 2010r. – czyli z zachowaniem 14 – dniowego terminu wskazanego w art. 129 kpa. Nieprawidłowe określenie organu odwoławczego nie powinno w ocenie Sądu wywoływać skutków negatywnych dla strony a już z pewnością nie ma znaczenia dla dokonania oceny zachowania terminu dla jego wniesienia. Słusznie podniósł skarżący, że skoro art. 133 kpa stanowi o przekazaniu odwołania do organu odwoławczego to powinnością organu za pośrednictwem którego odwołanie zostało wniesione, było przekazanie akt sprawy wraz z odwołaniem do właściwego organu odwoławczego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł ja w sentencji wyroku.