VII SA/Wa 1257/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo - mieszkalnego oddala skargę Sygnatura akt VIISA/Wa 1257/16 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2016r. na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.) w związku z art. 103 ust. 2 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), stwierdził zdatność do użytku i udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo - mieszkalnego, zlokalizowanego na dz. ew. nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w [...], gm. [...], od strony działki nr ew. [...], o następujących parametrach technicznych: powierzchnia zabudowy - 218,37 m2 powierzchnia użytkowa - 211,68 m2, w tym część mieszkalna - 5 5,12 m2, część gospodarcza - 156,56m2, kubatura - 1394,53 m3. W uzasadnieniu decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie samowoli budowlanej budynku mieszkalno-gospodarczego użytkowanego jako budynek mieszkalno-gospodarczy z chlewnią i warsztatem mechanicznym było prowadzone na wniosek S. R. z dnia [...] grudnia 2008 r. W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że budynek powstał w latach 80 - tych ubiegłego wieku w warunkach samowoli budowlanej. Część budynku użytkowana była przez I. M. jako warsztat samochodowy, część jako budynek inwentarski (chlewnia), natomiast część jako budynek mieszkalny. Warsztat samochodowy został założony w 2007 r. Przy dostosowaniu budynku do potrzeb warsztatu wykonano jedynie tynki wewnętrzne i pomalowano ściany. W roku 2009 wymieniono pokrycie dachowe z eternitu na blachę, bez naruszania konstrukcji budynku. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. PINB w [...] odmówił wydania w stosunku do właścicieli działki – A. i M. P., nakazu rozbiórki z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. budynku gospodarczego użytkowanego jako budynek mieszkalny z chlewnią i warsztatem mechanicznym na działce nr ew. [...] w [...], gm. [...]. Wyrokiem z dnia 1 marca 2012 r. sygn. VII SA/Wa 1678/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. decyzję PINB w [...] oraz utrzymującą ją w mocy decyzję [...] WINB z dnia [...] maja 2011 r. W uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie wskazał, że słusznie organy uznały, że w sprawie przedmiotowego budynku zastosowanie miały przepisy Prawa budowlanego z 1974 r., bowiem przedmiotowa inwestycja była zrealizowana przed 1 stycznia 1995 r. Jednocześnie Sąd stwierdził, że choć organ stwierdził, że obiekt nie narusza zapisów obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a ewentualne uciążliwości związane z działalnością gospodarczą i istniejącą chlewnią mieszczą się w granicach własności, to jednak nie uzasadnił tej tezy zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 7 i 77 Kpa, biorąc w szczególności pod uwagę szereg zastrzeżeń strony skarżącej i przestawiony przez nią materiał dowodowy. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. PINB w [...] umorzył z urzędu postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek S. R. z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie warsztatu mechanicznego i wulkanizacji, parkingu, rury kominowej - użytkowanego przez I. M. na dz. ew. nr [...] stanowiącej własność A. i M. P., położonej we wsi [...] gm. [...]. Wyrokiem z dnia 1 marca 2012 r., sygn. VII SA/Wa 1677/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję PINB w [...] oraz utrzymującą ją w mocy decyzję [...] WINB z dnia [...] maja 2011 r. W uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie wskazał, że S. R. składał w sprawie szereg wniosków łącznie z wnioskiem o rozbiórkę całego obiektu, które nie były nowymi żądaniami wszczęcia kolejnego postępowania, a stanowiły jedynie chęć uzupełnienia materiału w sprawie w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. W związku z tym, Sąd nie dopatrzył się dwóch tożsamych co do przedmiotu postępowań, z których jedno wymagałoby umorzenia, a postępowanie powinno być zakończone jednym orzeczeniem administracyjnym. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., PINB w [...] nałożył na A. i M. P. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego ww. inwestycji, w związku z ustaleniem, że decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r. Naczelnik Gminy [...] udzielił pozwolenia na budowę budynku obory na nieruchomości w [...], przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. [...] WINB uchylił ww. decyzję PINB w [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wskazując, że wskazane pozwolenie na budowę nie dotyczy przedmiotowego budynku, lecz budynku zlokalizowanego we wschodniej części działki. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r., PINB w [...], na podstawie art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r., odmówił wydania nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. [...] WINB uchylił ww. decyzję, wskazując w uzasadnieniu, że jedyną podstawą do uchylenia decyzji był fakt, że postępowanie powinno zakończyć się rozstrzygnięciem wydanym na podstawie art. 42 ust. 3 Prawa budowlanego. Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994r. przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Z przepisu art. 28 ust. 1 ustawy Prawa budowlane z 1974 r. obowiązującej w czasie budowy obiektu wynikała konieczność uzyskania pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych, z wyjątkiem rozbiórek. Przedmiotowy budynek nie mieścił się w żadnej z kategorii obiektów i robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, wymienionych w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno - budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48 z późn. zm.). W związku z samowolnym wykonaniem przedmiotowego obiektu niezbędne było przeprowadzenie postępowania w trybie art. 37 - 42 Prawa budowlanego z 1974r. Zgodnie z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974r., obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce gdy właściwy organ stwierdzi, że obiekt ten lub jego część: 1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. W myśl art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974r., przymusowa rozbiórka samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego może zostać orzeczona w stosunku do obiektu wybudowanego niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie jego budowy, jeżeli jest to uzasadnione innymi ważnymi przyczynami poza wymienionymi w art. 37 ust. 1. W ocenie organu w przedmiotowej sprawie żadna z ww. przesłanek nie zaistniała. Ustalono, że przedmiotowy budynek w chwili obecnej składa się wyłącznie z części gospodarczej i mieszkalnej. Do lipca 2013 r. część budynku była wykorzystywana jako warsztat samochodowy, część do celów inwentarskich - jako chlewnia i część na cele mieszkalne. Podczas oględzin, które odbyły się w dniu [...] lutego 2014 r. stwierdzono, że część budynku wykorzystywana jest na cele mieszkalne, część wykorzystywana dotychczas jako chlewnia jest nieużytkowana, część użytkowana dotychczas jako warsztat, wykorzystywana jest obecnie jako garaż sprzętu rolniczego. Natomiast warsztat, według oświadczenia inwestora został zlikwidowany w lipcu 2013 r. Także podczas oględzin w dniu [...] listopada 2015 r. nie stwierdzono prowadzenia działalności gospodarczej w budynku, ani hodowli zwierząt inwentarskich. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r. sygn. akt II OPS 2/13, wskazano, że przepisami o planowaniu przestrzennym, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z 24 października 1974 r. - Prawo budowlane są przepisy obowiązujące w dacie orzekania przez organy administracji, z tym że w postępowaniu w przedmiocie nakazania przymusowej rozbiórki należy uwzględnić także przeznaczenie terenu, na którym powstał obiekt budowlany, od daty jego budowy. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "[...] " gm. [...], uchwalonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2003 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) działka nr [...] obr. [...], znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem [...] przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jako przeznaczenie podstawowe, na którym dopuszcza się realizację obiektów mieszkalno-pensjonatowych, letniskowych, obiektów i urządzeń związanych z działalnością rzemieślniczą o uciążliwości mieszczącej się w granicach własności oraz inną nieuciążliwą działalnością gospodarczą i komunalną. Zatem przedmiotowy budynek mieszkalno - gospodarczy znajduje się na obszarze, na którym plan miejscowy dopuszcza taki rodzaj zabudowy. W tej sytuacji nie została spełniona przesłanka wymieniona w art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r. W decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. [...] WINB wskazał, że "w obecnym kształcie przedmiotowy obiekt nie znajduje się na terenie nieprzeznaczonym pod zabudowę, jak też nie powoduje zagrożenia dla osób i mienia lub niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia". Organ nie stwierdził również, aby budynek stwarzał niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. A. i M. P. przedłożyli inwentaryzację z ekspertyzą i oceną techniczną sporządzoną przez T. S. (upr. bud. nr [...] w specjalności architektonicznej) i M. K. (upr. bud. nr [...] w specjalności konstrukcyjno - budowlanej). Z przedmiotowej oceny technicznej wynikało, że fundamenty budynku, wylewane z betonu żwirowego, zagłębione w części mieszkalnej z podpiwniczeniem 140 cm poniżej poziomu terenu i w części gospodarczej 100 cm i wyprowadzone ponad poziom terenu, są w dobrym stanie technicznym, nie stwierdzono rys ani pęknięć. Ściany nośne zewnętrzne w części gospodarczej z cegły białej 2NF, a w części mieszkalnej warstwowe z gazobetonu od wewnątrz i cegły 2NF z zewnątrz; ściany nie wykazują rys i pęknięć i są w dobrym stanie technicznym. Ściany wewnętrzne nośne o grubości 25 cm w części gospodarczej z pustaków żużlobetonowych, a w części mieszkalnej z bloczków gazobetonowych, nie wykazują rys i pęknięć i są w dobrym stanie technicznym. Nadproża i wieńce żelbetowe zbrojone stalą żebrowaną 12 mm, wylewane w czasie budowy w deskowaniu na mokro, nie wykazują rys ani pęknięć, są w dobrym stanie technicznym. Stropy nad częścią piwniczną, mieszkalną i gospodarczą - płyta żelbetowa gr. 15-17 cm wylewana pomiędzy belkami stalowymi NP. 160, płyta według oświadczenia inwestora była zbrojona stalą żebrowaną 12 mm. Stropy nie wykazują rys ani pęknięć i są w dobrym stanie technicznym. Dach o konstrukcji drewnianej kryty blachodachówką na łatach i kontrłatach. Elementy więźby dachowej - krokwie, płatwie i słupy nie wykazują ugięć i odkształceń, są w dobrym stanie technicznym. Ściany wewnętrzne części mieszkalnej ocieplone styropianem, stolarka okienna i drzwiowa typowa. Odprowadzanie nieczystości do szamba. Centralne ogrzewanie z własnej kotłowni. Ściany budynku części gospodarczej i mieszkalnej oraz pokrycie dachu wykonane z materiałów niepalnych. Część gospodarcza i mieszkalna ma oddzielne wejścia między częścią mieszkalną i gospodarczą korytarz o długości 5,81 m, ze ścianami oddzielenia przeciwpożarowego. Stwierdzono, że budynek nie wymaga wykonania robót koniecznych do doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami, może być użytkowany jako gospodarczo - mieszkalny. Obszar oddziaływania nie wykracza poza granice działki, na której się znajduje. Współwłaściciele nieruchomości przedłożyli protokół kominiarski nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r., sporządzony przez mistrza kominiarskiego S. Ż., z którego wynika, że przewody kominowe w budynku są drożne i nadają się do użytkowania, oraz oświadczenie B. G. (upr. bud. nr [...] w zakresie robót instalacji i urządzeń elektrycznych), że instalacja elektryczna w przedmiotowym budynku gospodarczo - mieszkalnym jest zgodna z przepisami i nadaje się do użytkowania. Nadto podczas oględzin budynku, które odbyły się w dniu [...] października 2012 r. stwierdzono, że budynek jest konserwowany, utrzymywany w należytym stanie technicznym i nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi, mienia i środowiska. Stwierdzono również, że z uwagi na znaczną odległość od działki zabudowanej nr [...] (tj. działki, na której znajduje się budynek mieszkalny S. R.) budynek nie pogarsza warunków użytkowych tej nieruchomości. Zarzuty S. R. dotyczące negatywnego wpływu budynku na jego nieruchomość dotyczyły przede wszystkim wykorzystywania budynku jako chlewni oraz warsztatu samochodowego, co obecnie nie ma miejsca. Odnosząc się do kwestii szamba organ wyjaśnił, że w dokumentacji technicznej sporządzonej przez inż. H. T. wskazano, że na nieruchomości znajduje się szczelne szambo. W dacie sporządzania wymienionej dokumentacji technicznej przedmiotowy budynek podłączony był do zbiornika znajdującego się we wschodniej części działki, co potwierdza inwentaryzacja powykonawcza budynku sporządzona w 2010 r. Budynek znajdujący się przy granicy z działką nr [...] oraz przedmiotowy budynek podłączone były do zbiornika znajdującego się przy granicy z działką nr [...]. W chwili obecnej budynek podłączony jest do szamba znajdującego się przy przedmiotowym budynku. Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i M. P. pozwolenia na budowę szczelnego szamba. W dniu [...] kwietnia 2014 r. A. i M. P. zawiadomili PINB w [...] o zakończeniu budowy przedmiotowego szamba. PINB w [...] nie zgłosił sprzeciwu do zawiadomienia. Wraz z zawiadomieniem inwestor przedłożył protokół z przeprowadzenia próby szczelności zbiornika, (nadzorował T. S., upr. budowlane Nr [...]), z której wynika, że szambo jest szczelne. Złożona wraz z zawiadomieniem inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza z 2011 r. potwierdza przyłączenie budynku do nowego zbiornika. Podczas oględzin dokonanych w dniu [...] marca 2010 r. nie stwierdzono szamba w części budynku użytkowanej wcześniej jako chlew. Nie wiadomo na jakiej podstawie S. R. twierdził, że w części budynku użytkowanej jako chlew znajduje się szambo, które jest nieszczelne i powoduje przenikanie odpadów do gleby i wody. Otwory okienne w budynku w ścianie od strony działki nr [...] zostały zamurowane, a rura wentylacyjna usunięta (protokół z kontroli z dnia [...] lutego 2013 r.). Odnosząc się do zarzutów S. R. dotyczących kwestii usytuowania budynku, względem działki nr [...] - organ wyjaśnił, że zastosowanie mają przepisy określające warunki techniczne obowiązujące w chwili budowy. Zgodnie z § 12 Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U Nr 17, poz. 61): 1. Budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolno stojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych i o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust. 1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m. Zgodnie z § 13 ww. Rozporządzenia 1. Dopuszcza się sytuowanie bezpośrednio przy granicy działki budynku gospodarczego ze ścianami z materiałów niepalnych i z dachem o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych, jeżeli nie utrudni to prawidłowej zabudowy działki sąsiedniej, a ponadto jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na terenach zabudowy zagrodowej w indywidualnych gospodarstwach rolnych zgodę na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy wyraża terenowy organ administracji państwowej, właściwy w sprawach pozwoleń na budowę. 2. W wypadkach określonych w ust. 1 ściany budynku gospodarczego, graniczące z działką sąsiednią, nie powinny mieć okien i drzwi, a wody opadowe z dachu od strony granicy działki nie mogą być odprowadzane na teren działki sąsiedniej. Budynki gospodarcze usytuowane bezpośrednio przy granicy działki nie mogą przylegać do budynków mieszkalnych na sąsiedniej działce. Przedmiotowy budynek został wybudowany z materiałów niepalnych, z pokryciem również z materiałów niepalnych w odległości ok. 3 m od granicy działki (według projektu zagospodarowania działki sporządzonego przez T. S.), która w dacie budowy stanowiła działkę rolną niezabudowaną. Obecnie po podziale działki nr [...], działka nr [...] stanowi działkę niezabudowaną stanowiącą drogę dojazdową do innych działek. Na działce S. R., tj. nr [...] znajduje się budynek mieszkalny, oddalony od budynku na dz. [...] o ponad 8 m. Obecnie obowiązujące Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) w § 12 wprowadza ograniczenia w usytuowaniu budynków, jednakże dotyczą one granicy z działką budowlaną, a działka nr [...] była działką rolną, natomiast działka nr [...] również nie jest działką budowlaną, w ewidencji gruntów i budynków oznaczona jest symbolem dr (droga). Jednocześnie w obowiązującym planie miejscowym w § 93 ust. 3 pkt 1 wskazano, że działki nr geodezyjny [...] i [...] nie stanowią samodzielnych działek budowlanych. Odnosząc się do zarzutów S. R. dotyczących odległości od granicy działki organ wyjaśnił, że dokładny pomiar odległości nie ma wpływu na treść decyzji i będzie ona taka sama zarówno w przypadku, gdyby odległość od granicy wynosiła 2 m jak i 3 m. Zrealizowanie obiektu z naruszeniem § 12 Rozporządzenia 1980 r., przy braku przesłanek do zastosowania art. 37 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego z 1974 r. nie może stanowić podstawy do wydania nakazu rozbiórki. Naruszenie warunków technicznych dotyczących odległości musi bowiem spowodować niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, czego w omawianej sprawie nie stwierdzono. W toku postępowania stwierdzono brak niekorzystnego wpływu budynku na nieruchomość S. R. i E. N.- R.. PINB w [...] nie żądał przedłożenia pomiaru geodezyjnego odległości budynku od granicy, ponieważ zdaniem organu nie był on niezbędny do zakończenia sprawy. T. S. wykonał opis zagospodarowania działki na inwentaryzacji geodezyjnej budynku wykonanej przez geodetę uprawnionego inż. P. W. (upr. nr [...]), która została przyjęta do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na powyższym opisie wskazano, że odległość od granicy do budynku wynosi 3 m. Inspektorzy PINB w [...] na gruncie mogli jedynie zmierzyć odległość budynku od ogrodzenia, które - co wynika z inwentaryzacji geodezyjnej - znajduje się na działce nr [...], nie w granicy, lecz jest przesunięte do środka działki. Podczas oględzin w dniu [...] listopada 2015 r. zmierzono odległość od budynku do ogrodzenia i wyniosła ona 2,30 m. Odnosząc się do sprawy dachu, organ wskazał, że podczas oględzin w dniu [...] lutego 2014 r. stwierdzono, że woda z dachu budynku odprowadzana jest na własną posesję poprzez rury spustowe. Natomiast podnoszona kwestia wpływu legalizowanej inwestycji na wartość sąsiedniej nieruchomości, jest z punktu widzenia prawa budowlanego okolicznością obojętną. PINB w [...] wskazał, iż ustalił aktualny sposób użytkowania i taki sposób użytkowania został sprawdzony pod kątem zgodności z przepisami. W przypadku przedmiotowego budynku nie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania. Zmiana sposobu użytkowania następuje wówczas, gdy budynek posiadał "legalny" sposób użytkowania, co nie ma miejsca w przypadku budynków, które zostały wybudowane samowolnie. Decyzja legalizuje przedmiotowy budynek jako gospodarczo - mieszkalny i odtąd każda zmiana spełniająca przesłanki z art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego będzie wymagała dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej, zgodnie z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzut dotyczącego budynku, na który A. i M. P. uzyskali pozwolenie na budowę, PINB wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] marca 2009 r. Starosta [...] udzielił A. i M. P. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno - gospodarczego o część mieszkalną na działce nr ew. [...] w [...], gm. [...]. Decyzja ta dotyczy rozbudowy budynku gospodarczego znajdującego się przy zachodniej granicy działki. Inwestycja objęta tą decyzją nie ma wpływu na legalizację przedmiotowego budynku gospodarczo - mieszkalnego. Znajduje się ona w odległości ok. 18-19 m od przedmiotowego budynku. Wymogi wynikające z przepisów przeciwpożarowych zostały spełnione. Przepis § 14 Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. dotyczy odległości budynków inwentarskich, stodół, suszami i podobnych budynków gospodarczych od budynków nie zabezpieczonych ścianą oddzielenia przeciwpożarowego. Przedmiotowy budynek nie jest budynkiem inwentarskim, stodołą, suszarnią ani podobnym budynkiem. Natomiast w zakresie odległości zbiornika na nieczystości od otworów okiennych i drzwiowych oraz granicy działki to, Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i M. P. pozwolenia na budowę szczelnego szamba na dz. ew. nr [...] we wsi [...] nr [...], gm. [...]. W dniu [...] kwietnia 2014 r. inwestorzy zawiadomili PINB w [...] o zakończeniu budowy przedmiotowego szamba. PINB w [...] nie zgłosił sprzeciwu do zawiadomienia. Zatem zbiornik na nieczystości ciekłe może być legalnie użytkowany. Odnosząc się do zarzutu że na planie zagospodarowania terenu nie została wskazana trwająca rozbudowa budynku gospodarczego o część mieszkalną, organ wskazał, że w dniu [...] lutego 2016 r. sporządzający plan zagospodarowania – T. S. uzupełnił dokumentację techniczną o informację, że znajdujący się na działce budynek gospodarczy przy zachodniej granicy działki jest rozbudowywany o część mieszkalną. W opinii PINB w [...] dokumentacja wykonana przez T. S. i M. K. została sporządzona poprawnie, przez osoby posiadające do tego stosowne uprawnienia, natomiast dokumentacja sporządzona przez H. T., z uwagi na to, że nie została uzupełniona i poprawiona zgodnie z wezwaniami, nie została wzięta pod uwagę przy badaniu, czy budynek jest zdatny do użytku. W aktach sprawy znajduje się protokół kominiarski z dnia [...] listopada 2015 r. sporządzony po przeprowadzeniu przez S. Ż. - mistrza kominiarskiego - kontroli przewodów kominowych, wentylacyjnych oraz urządzeń pomocniczo kominowych w przedmiotowym budynku, w którym nie stwierdzono uchybień, ani usterek, ani konieczności wykonania robót. Odnosząc się do zarzutu jakoby budynek naruszał wymagania określone w § 16 pkt 4 i 5 Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. , organ wyjaśnił, że powyższe przepisy nie znajdują zastosowania w przedmiotowym budynku. Skoro żadna z przesłanek z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974r., uzasadniających nakazanie rozbiórki obiektu nie została spełniona, to możliwa jest jego legalizacja.  Zgodnie z art. 42 ust. 3 Prawa budowlanego z 1974r. podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu. Mając na uwadze, iż przedmiotowy budynek jest "zdatny do użytku" i nie zostały spełnione przesłanki przewidziane w art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974r. należało udzielić pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Od tego rozstrzygnięcia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołania złożyli E. N. – R. i S. R.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23) oraz art 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 290) po rozpatrzeniu odwołania E. N. – R. oraz odwołania S. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].02.2016 r. stwierdzającej zdatność do użytku i udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo - mieszkalnego, na dz. ew. nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w [...], gjn. [...], od strony działki nr ew. [...] o parametrach technicznych wskazanych w treści decyzji - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ powiatowy w dniu [...].04.2009 r. przeprowadził czynności kontrolne, w trakcie których ustalono, że na ww. nieruchomości w latach 80-tych XX wieku został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę budynek mieszkalno - gospodarczy, konstrukcji murowanej, parterowy, z dachem dwuspadowym o wymiarach zewnętrznych 25 m x 8 m. W 2007 r. I. M. w części gospodarczej obiektu założył warsztat samochodowy z wulkanizacją. Na działce nie stwierdzono istnienia drugiego warsztatu samochodowego, parkingu, nie stwierdzono również wystającej rury spalinowej poza budynkiem. Oględziny wykazały, że przy zmianie sposobu użytkowania części budynku wykonano tynki wewnętrzne z pomalowaniem ścian i elementów konstrukcyjnych. W kwietniu 2009 r. dokonano wymiany pokrycia dachowego (zgłaszając to w Starostwie Powiatowym w [...]) z eternitu na blachę bez naruszenia konstrukcji dachowej. Postanowieniem z dnia [...].07.2009 r. organ powiatowy, na podstawie art. 56 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974r. nałożył na A. i M. P. obowiązek opracowania i dostarczenia określonych dokumentów. W dniu [...].12.2009 r. przeprowadzono kolejne oględziny obiektu, które potwierdziły ustalenia dokonane podczas pierwszej kontroli. Ponadto stwierdzono, iż na przedmiotowej nieruchomości nie istnieje drugi zbiornik ściekowy, a w części, gospodarczej obiektu znajduje się hodowla trzody chlewnej. W dniu [...].03.2010 r. na wniosek skarżącego po raz trzeci przeprowadzono oględziny, które poza wcześniejszymi ustaleniami wykazały również, że sporny budynek zlokalizowany jest ok. 2 m od granicy działki nr ew. [...] stanowiącej dojazd do sąsiednich działek. W budynku od strony działki o nr ew. [...] znajdują się 4 otwory okienne. Przedmiotowy budynek spełniał funkcję mieszkalną, gospodarczą oraz w części był użytkowany jako warsztat samochodowy. Ustalono, iż w jednym otworze okiennym znajduje się rura stalowa, która podłączona jest do piecyka węglowego. W dniu [...].01.2011 r. inwestorzy przedłożyli żądną przez organ dokumentację. W dniu [...].01.2011 r. S. R. złożył wniosek o wydanie A. i M. P. nakazu rozbiórki budynku. Decyzją z dnia [...].02.2011 r. PINB w [...] odmówił wydania nakazu rozbiórki z art. 37 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1974r. budynku gospodarczego - obecnie użytkowanego jako budynek gospodarczo - mieszkalny z chlewnią i warsztatem mechanicznym. Ponadto decyzją z dnia [...].02.2011 r. organ powiatowy umorzył postępowanie w w/w sprawie. [...] WINB decyzją z dnia [...].05.2011 r., utrzymał w mocy decyzję PINB w [...], nadto decyzją z dnia [...].05.2011r. utrzymał w mocy decyzję PINB w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z dnia 1.03.2012 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1677/11 oraz sygn. akt: VII SA/Wa 1678/11 uchylił wyżej wymienione decyzje. Po ponownej analizie sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...].08.2013 r., nałożył na A. i M. p. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku wielofunkcyjnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...] gm. [...] ze wskazaniem robót budowlanych koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami. W dniu [...].11.2015 r. w wyniku podjętych przez organ powiatowy czynności wyjaśniających ustalono: "(...) inwentaryzacja zgodna ze stanem faktycznym budynku, budynek użytkowany zgodnie ze stanem faktycznym, w trakcie kontroli nie stwierdzono prowadzenia działalności gospodarczej oraz hodowli zwierząt hodowlanych. Pomiędzy pomieszczeniami gospodarczymi, a częścią mieszkalną istnieje pełna ściana (...)."  Decyzją z dnia [...].02.2016 r. organ powiatowy stwierdził zdatność do użytku i udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo - mieszkalnego, zlokalizowanego przy ul. [...] w [...], gm. [...], od strony działki nr ew. [...] o parametrach technicznych wskazanych w treści decyzji. Zdaniem organu odwoławczego organ powiatowy właściwie zastosował przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Stosowanie do treści art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. - przepisu art. 48 tej ustawy nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Na budowę przedmiotowego budynku wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę, czego inwestorzy nie uczynili, dlatego miał tryb wskazany w art. 37-42 Prawa budowlanego z 1974 r. Art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. stanowi: "Obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część: 1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi tub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia". Jeżeli nie stwierdzi się zaistnienia ww. przesłanek, a obiekt odpowiada przepisom szczególnym, zgodnie z treścią art. 42 ust. 3 Prawa budowlanego z 1974 r. właściwy organ obowiązany jest wydać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie takiego obiektu. Organ I instancji w sposób wyczerpujący wykazał, że istnienie przedmiotowego obiektu nie powoduje rzeczywistego niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia lub pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Przedłożona została inwentaryzacja wraz z ekspertyzą i oceną techniczną sporządzona, przez inż. T. S. (nr upr. bud. [...] w specjalności architektonicznej) oraz inż. M. K. (nr upr. bud. [...] w specjalności konstrukcyjno – budowlanej). Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego "[...] " gm. [...] uchwalonym uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...].09.2003 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. nr [...], poz. [...]) działka nr [...] przy ul. [...] w [...] znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem [...] przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jako przeznaczenie podstawowe, na którym dopuszcza się realizację obiektów mieszkalno - pensjonatowych, letniskowych, obiektów i urządzeń związanych z działalnością rzemieślniczą o uciążliwości mieszczącej się w granicach własności oraz inną' nieuciążliwą działalnością gospodarczą i komunalną. W protokołach kontroli z dnia i [...].02.2014 r. oraz z dnia [...].11.2015 r. wskazano, że część mieszkalna jest zamieszkała, w części gospodarczej nie prowadzi się chowu trzody (w dniu kontroli stwierdzono brak zwierząt), pomieszczenie gospodarcze, które było użytkowane jako magazyn opon w dniu kontroli użytkowane jest jako pomieszczenie gospodarcze, pomieszczenie warsztatowe na dzień kontroli użytkowane było jako garaż sprzętu rolniczego, natomiast według oświadczenia inwestora warsztat został zlikwidowany. Woda z dachu budynku gospodarczego odprowadzana jest na własną posesję - obiekt posiada założone rynny i rury spustowe. Ponadto z dokumentacji geodezyjno - kartograficznej wynika, że sporny budynek znajduje się w odległości ok. 2,50 m od granicy z działką nr ew. [...] oraz ok. 9,00 m od budynku usytuowanego na działce nr ew. [...]. Ponadto współwłaściciele nieruchomości przedłożyli do akt sprawy protokół kominiarski nr [...] z dnia [...].11.2015 r., sporządzony przez mistrza kominiarskiego S. Ż., z którego wynika, że przewody kominowe w budynku są drożne i nadają się do użytkowania oraz oświadczenie inż. B. G. (nr upr. bud. [...] w zakresie robót instalacji i urządzeń elektrycznych, [...]), że instalacja elektryczna w przedmiotowym budynku gospodarczo - mieszkalnym jest zgodna z przepisami t nadaje się do użytkowania. W obecnym kształcie przedmiotowy obiekt znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę tego typu, jak też nie powoduje zagrożenia dla osób i mienia lub niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia i w konsekwencji zaskarżoną decyzję organu powiatowego uznać należy za prawidłową. Biorąc pod uwagę aktualnie obowiązujące przepisy, tj. § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Wskazane wyżej przepisy odległościowe w/w rozporządzenia nie mają zatem zastosowania w sytuacji, gdy działka sąsiednia jest działką rolną. Działka nr ew. [...] granicząca bezpośrednio z nieruchomością, na której znajduje się- sporny obiekt stanowi drogę dojazdową. Powyższe w ocenie organu odwoławczego ostatecznie wyklucza twierdzenie o naruszeniu wskazanych wyżej przepisów techniczno - budowlanych zawartych w rozporządzeniu z 2002 r. Dla zastosowania art. 37 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy nie wystarczy jednie stwierdzenie naruszenia warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie. Odnosząc się do pozostałych argumentów podnoszonych przez stronę skarżącą wskazać należy, że są one niezasadne i nie mają wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. S. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdzającą zdatność do użytku i udzielającą pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo -mieszkalnego. Przedmiotowej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 77 § 1 i art. 7 k.p.a., przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie, brak wnikliwej oceny dokumentów, które miały istotne znaczenie, niezakwestionowanie wiarygodności dokumentacji inwentaryzacyjnej, 2) art. 78 § 1 k.p.a. przez niewykonanie dowodów w formie zdjęć przedstawiających sposób wykorzystania zabudowań, konkretnie tzw. "łącznika" który w rzeczywistości jest pomieszczeniem chlewni. 3) art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. przez ograniczanie prawa strony do udziału w postępowaniu dowodowym, uniemożliwienie zapoznania się z całościową dokumentacją, 4) art.104 i 105 k.p.a. przez poczynienie błędnych ustaleń, iż organ powiatowy dokonał rozszerzenia zakresu prowadzonego postępowania na całą inwestycję. 5) art. 37 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974 r., przez jego niewłaściwe zinterpretowanie, 6) art. 42 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974 r., w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z 1994 r., przez wydanie pozwolenia na użytkowanie dla obecnych właścicieli A. i M. P., nie zaś dla właścicieli obiektu na dzień [...] grudnia 1994r. – S. i M. M.. 7) § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki przez jego błędną wykładnię, przez stwierdzenie, że obiekt mieszkalno - gospodarczy może być usytuowany w odległości mniejszej niż 4 m od granicy sąsiedniej działki jeżeli działka sąsiednia była działką niezabudowaną, 8) § 12 ust. 1 i § 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia przez stwierdzenie, że sporny obiekt gospodarczo- mieszkalny może być usytuowany przy granicy działki, gdy pełni również funkcje mieszkalne, a nie wyłącznie gospodarcze, 9) § 16 pkt 3-5 Rozporządzenia przez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. pominięcie, że pomieszczenia części mieszkalnej i pomieszczenia części gospodarczej zostały umieszczone w jednym budynku, bez zachowania przepisów technicznych, bhp i ppoż. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że działka o numerze ewidencyjnym [...] znajdującej się we wsi [...] ul. [...] w gminie [...], jest obecnie własnością A. i M. P.. W toku postępowania pominięto pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], w którym wskazuje się, że granica pomiędzy działką [...], a działką [...] przebiega po ogrodzeniu i stan ten jest niezmieniony od lat 80-tych XX w. Odległość budynku od granicy wynosząca 3m, którą podaje organ jest niewłaściwa. Odmówiono wykonania zdjęć co do sposób wykorzystania części budynku, która nazywana jest łącznikiem, a w rzeczywistości jest chlewnią. Nie zostało udowodnione, czy budynek spełnia wymogi bezpieczeństwa pożarowego. Wzajemne określenie odległości budynków miało znaczenie dla sprawdzenia bezpieczeństwa pożarowego, budynku objętego postępowaniem. Nie została uwzględniona lokalizacja budynku względem nieprzekraczalnej linii zabudowy. Według dokumentacji geodezyjnej linia ta, została przekroczona o 2.5m. Organy nie uwzględniły również gęstości zabudowy działki [...] i nie sprawdziły wymogów określonych w planie. Organy błędnie zastosowały przepis § 12 ust. 1 Rozporządzenia, a na dodatek w niezrozumiały sposób zastosowano przepis § 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia. Przepisy te nie mogły znaleźć zastosowania w sprawie, bowiem nie mamy do czynienia z budynkiem gospodarczym, ale z budynkiem gospodarczo-mieszkalnym posadowionym na działce zagrodowej. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718., ze zm. dalej: p.p.s.a.) Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, skarga nie mogła być uwzględniona. Kwestionowanym rozstrzygnięciem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję PINB w [...], stwierdzającą na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane, zdatność do użytku i udzielającą pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo - mieszkalnego, na dz. ew. nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w [...], gm. [...], do strony działki nr ew. [...] - o parametrach technicznych wskazanych w treści decyzji. Zdaniem Sądu, organy nadzoru budowlanego, prowadząc postępowanie w tej sprawie dokonały prawidłowej oceny materiału dowodowego i zasadnie wskazały (wobec samowolnego wybudowania przedmiotowego obiektu) na art. 37 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.) w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.). Zgodnie z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974r., obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce gdy właściwy organ stwierdzi, że obiekt ten lub jego część: 1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Zgodnie z art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974r., przymusowa rozbiórka samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego może zostać orzeczona w stosunku do obiektu wybudowanego niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie jego budowy, jeżeli jest to uzasadnione innymi ważnymi przyczynami poza wymienionymi w art. 37 ust. 1. W niniejszej sprawie żadna z ww. przesłanek rozbiórki przedmiotowego budynku nie zaistniała. W toku postępowania ustalono, że budynek w chwili obecnej składa się wyłącznie z części gospodarczej i mieszkalnej. Do lipca 2013 r. część budynku była wykorzystywana jako warsztat samochodowy, część do celów inwentarskich - jako chlewnia i część na cele mieszkalne. Podczas oględzin w dniu [...] lutego 2014 r., stwierdzono, że część budynku wykorzystywana jest na cele mieszkalne, część wykorzystywana dotychczas jako chlewnia jest nieużytkowana, a część użytkowana dotychczas jako warsztat, wykorzystywana jest obecnie jako garaż sprzętu rolniczego. Natomiast warsztat, według oświadczenia inwestora został zlikwidowany w lipcu 2013 r. Także podczas oględzin w dniu [...] listopada 2015 r. nie stwierdzono prowadzenia działalności gospodarczej w budynku, ani hodowli zwierząt inwentarskich. Przedmiotowy budynek mieszkalno-gospodarczy znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem [...], w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego "[...] " gm. [...], uchwalonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2003 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). Zgodnie z ww. planem teren działki nr [...] przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową z dopuszczeniem obiektów mieszkalno-pensjonatowych, letniskowych, obiektów i urządzeń związanych z działalnością rzemieślniczą o uciążliwości mieszczącej się w granicach własności oraz inną nieuciążliwą działalność gospodarczą i komunalną. Organ nie stwierdził również, aby budynek stwarzał niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Wynikało to z przedłożonej inwentaryzacji z ekspertyzą i oceną techniczną sporządzoną przez T. S. (upr. bud. nr [...] w specjalności architektonicznej) i M. K. (upr. bud. nr [...] w specjalności konstrukcyjno - budowlanej). Właściciele nieruchomości przedłożyli także protokół kominiarski nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r., sporządzony przez mistrza kominiarskiego S. Ż., z którego wynikało, że przewody kominowe w budynku są drożne i nadają się do użytkowania, oraz oświadczenie B. G. (upr. bud. nr [...] w zakresie robót instalacji i urządzeń elektrycznych), że instalacja elektryczna w przedmiotowym budynku gospodarczo - mieszkalnym jest zgodna z przepisami i nadaje się do użytkowania. Nadto podczas oględzin, stwierdzono, że z uwagi na znaczną odległość od działki zabudowanej nr [...] (tj. działki, na której znajduje się budynek mieszkalny S. R.) - objęty postępowaniem budynek nie pogarsza warunków użytkowych sąsiedniej nieruchomości. W przedłożonej przez właścicieli przedmiotowego budynku gospodarczo- mieszkalnego, inwentaryzacji z ekspertyzą i oceną techniczną sporządzoną przez inż. T. S. i inż. M. K. nie stwierdzono nieprawidłowości skutkujących brakiem jej wiarygodności. Wobec faktu, że działka nr ew. [...] granicząca bezpośrednio z nieruchomością, na której znajduje się sporny obiekt stanowi drogę dojazdową. Wykluczone było naruszenie przepisów techniczno - budowlanych zawartych w rozporządzeniu z 2002 r., co odległości od sąsiedniej działki budowlanej. Odnosząc się do zarzutów S. R. dotyczących odległości od granicy działki słusznie organ wyjaśnił, że dokładny pomiar odległości nie ma wpływu na treść decyzji i będzie ona taka sama, gdy odległość od granicy wynosić będzie 2 m jak i 3 m. Ponadto dla zastosowania art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1974r. nie wystarczy samo stwierdzenie naruszenia warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, ale musi wystąpić także negatywny skutek z tym naruszeniem związany, co w tej sprawie nie występuje. Należy wskazać, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomieniem z dnia [...].12.2015 r. poinformował strony w tym skarżącego, że został zgromadzony materiał dowodowy umożliwiający wydanie decyzji z pouczeniem o treści art. 10 Kpa. Dlatego zarzut naruszenia uprawnień strony w tym zakresie nie ma uzasadnienia. Zdaniem skarżącego organy nie oceniły lokalizacji obiektu względem nieprzekraczalnej linii zabudowy. Trzeba jednak podkreślić, że oceniając przesłankę z art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowanego z 1974 r., organ bada, czy przepisy dopuszczają danego rodzaju zabudowę, co w przedmiotowej sprawie ma miejsce. Organy nadzoru budowlanego wielokrotnie wyjaśniały w toku postępowania zarzuty i zastrzeżenia skarżącego. Ponadto wskazać należy, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. może odnieść skutek tylko wtedy, jeżeli strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze należy stwierdzić, że większość z nich (o istotnym dla sprawy znaczeniu) została już sformułowana w toku postępowania administracyjnego. Zostały one szczegółowo i bardzo obszernie omówione w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, który wykazał ich bezzasadność. Powtórzona w zasadniczej części w skardze, ta sama argumentacja, nie może być skuteczna. PINB słusznie podkreślił, że zalegalizował obiekt ze stwierdzonym sposobem użytkowania. Ustalony sposób użytkowania został sprawdzony pod kątem zgodności z przepisami. Gdyby ewentualnie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku, zastosowanie znajdą właściwe przepisy Prawa budowlanego. Zdaniem Sądu, nie można zarzucić organom nadzoru budowlanego obrazy przepisów prawa materialnego i procesowego, wskazanych w skardze, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Zebrano wystarczający materiał dowodowy jak również dokonano jego prawidłowej oceny, zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.