VII SA/Wa 126/14
PostanowienieWSA w Warszawie2016-06-09
Skład orzekający: Maciej Majewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji może przyznać wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu za czynności wykonane przed sądem drugiej instancji (NSA)?Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji nie jest właściwy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu za czynności wykonane przed sądem drugiej instancji (NSA). Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za czynności przed NSA powinien być rozpoznany przez NSA.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) oddalił skargę J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. WSA przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za pomoc prawną przed sądem pierwszej instancji. Następnie pełnomocnik złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) i wniosek o przyznanie wynagrodzenia za czynności przed NSA. WSA rozpoznał wniosek dotyczący czynności przed NSA i przyznał wynagrodzenie.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. C. kwotę 180 zł oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 zł.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. P. C. pełnomocnika z urzędu J. K. w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. C. ustanowionego w ramach prawa pomocy dla J. K. kwotę 180 zł oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 maarca 2014 r. oddalił skargę J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W pkt II tego wyroku przyznano pełnomocnikowi skarżących wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania przed Sądem I instancji.
Razem ze skargą kasacyjną od ww. wyroku został złożony wniosek pełnomocnika o przyznanie nieopłaconej pomocy prawnej w zakresie postępowania przed sądem II instancji. Wniosek ten został podtrzymany na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a dodatkowo złożono oświadczenie co do tego, że udzielona pomoc prawna nie została pokryta w całości lub w jakiejkolwiek części.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit a) ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z § 14 ust 2 pkt 1 lit c) – 240 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 180 zł oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło