VII SA/Wa 1260/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Centrum Leczenia Chorób Płuc i Gruźlicy w O. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy zmiany decyzji ostatecznej postanawia : odrzucić skargę. W dniu 31 lipca 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga [...] Centrum Leczenia Chorób Płuc i Gruźlicy w O. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia [...] znak : [...]. Zaskarżoną decyzją organ odmówił zmiany decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] znak : [...], którą nakazano skarżącemu wykonanie określonych obowiązków w ustalonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w W. wydana na podstawie art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 1991r. nr 88, poz. 400 z późn. zm.) w związku z art.155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej k.p.a. Wskazać należy, że postępowanie prowadzone w trybie art. 155 k.p.a. jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest jedynie ustalenie, czy zachodzą przesłanki określone w tym artykule, uzasadniające uchylenie bądź zmianę decyzji. Decyzja taka może być wzruszona w każdym czasie, a organ orzekając o tym, działa w I instancji. Z powyższego wynika, że [...] Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej wydając decyzję w trybie art. 155 k.p.a. działał jako organ I instancji. Od decyzji zaś wydanej przez organ w I instancji stronie służy odwołanie do organu II instancji. Zatem w niniejszej sprawie stronie skarżącej przysługiwało prawo wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji do organu wyższej instancji, którym w stosunku do decyzji wydawanych przez Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej jest Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej. Podkreślić należy, że skarżący nie złożył odwołania do właściwego organu tj. do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej od zaskarżonej decyzji na skutek błędnego pouczenia przez organ zawartego w zaskarżonej decyzji. Skarżący wniósł skargę zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Błędne pouczenie zawarte w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 kpa). Zaznaczyć trzeba, że stronie która zastosowała się do błędnego pouczenia organu przysługuje możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności określonej w art. 127 § 1 kpa w terminie wskazanym w art. 58 § 2 kpa. Tym samym wbrew wymogom określonym w art. 52 powołanej na wstępie ustawy, w przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu I instancji wydana w trybie art. 155 k.p.a., co jest niedopuszczalne. Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.