VII SA/Wa 1260/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1260/12 ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie demontażu reklamy wielkoformatowej postanawia oddalić wniosek z dnia 10 lipca 2012 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 26 kwietnia 2012 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Wspólnota Mieszkaniowa [...] wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., Nr [...], w przedmiocie demontażu reklamy wielkoformatowej - siatki winylowej wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem lampami halogenowymi na wschodniej i południowej elewacji budynku przy ul. [...] w W.. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ten wniosek, uznając, że strona skarżąca nie wykazała, iż zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wspólnota Mieszkaniowa [...] przy piśmie z dnia 10 lipca 2012 r. złożyła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Wspólnota wskazała, że przedmiotowa reklama została zamontowana na czas remontu budynku i środki z tej reklamy są przeznaczane na część kosztów przeprowadzonego remontu. Demontaż reklamy w ocenie Wspólnoty spowoduje utratę przez nią płynności finansowej. Ponadto w wyniku nie wykonania demontażu ww. reklamy Wspólnota poniesie koszty postępowania egzekucyjnego w związku z jego wszczęciem. Te okoliczności zdaniem Wspólnoty będą miały wpływ na przerwanie prac remontowych z uwagi na złą sytuację finansową skarżącej Wspólnoty, która może zostać jeszcze pogorszona poprzez kontynuowanie ww. postępowania egzekucyjnego i wypowiedzenie umowy kredytowej przez bank. Wspólnota jako przesłankę przemawiającą w jej ocenie za uwzględnieniem wniosku powołała się na kwestię jej odpowiedzialności karnej i cywilnej wobec podmiotu będącego właścicielem siatki zabezpieczającej wraz z konstrukcją wsporczą oraz oświetleniem. Ponadto we wniosku wskazano, że okolicznością wskazującą na niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jest niebezpieczeństwo jakie bez siatki zabezpieczającej będzie stwarzała elewacja budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). A zatem warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, niepubl.). Składając ponowny wniosek Wspólnota nie przedstawiła żadnego dokumentu potwierdzającego, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji straci płynność finansową, a tym samym czy poniesie znaczą szkodę w wyniku pojawienia się po jej stronie niemożliwego do spłaty długu lub czy zaistnieją nieodwracalne skutki prawne. Wbrew stanowisku strony skarżącej, z przedstawionych dokumentów nie wynika, że dotychczas w związku z przeprowadzanym remontem elewacji poniosła jakiekolwiek koszty finansowe. Jako na jedyny koszt z tytułu przeprowadzanego remontu przedstawiła umowę z dnia 20 czerwca 2011 r. zawartą pomiędzy skarżącą Wspólnotą, a B. Sp. kom. z siedzibą w Wa.. Z umowy tej wynika, że Wspólnota poniesie koszt remontu elewacji budynku polegającego na konserwacji kamienia i piaskowca w wysokości 1000 zł (jeden tysiąc) złotych netto. Ponadto z umowy kredytu inwestorskiego NASZ REMONT zawartej w dniu 5 maja 2009 r. pomiędzy PKO Bank Polski S.A. w Warszawie, a skarżącą Wspólnotą wynika, że w ramach tej umowy Bank udzieli kredytu na częściowe sfinansowanie kosztów przedsięwzięcia termomodernizacyjnego budynku z uwzględnieniem wkładu własnego Wspólnoty. Remont w ramach umowy bankowej (§ 3 ust. 1 pkt 1-5) ma polegać na modernizacji instalacji c.c.w., (montaż pozostałych wodomierzy c.w.), ociepleniu dachu mieszkań styropianem, ociepleniu stropu nad przejściem styropianem, ociepleniu ścian zewnętrznych (poza ścianami obłożonymi piaskowcem i granitem), modernizacji instalacji c.o. Z umowy tej nie wynika by jej wykonanie było w jakikolwiek sposób uzależnione od istnienia przedmiotowej reklamy, ponieważ umowa ta nie przewiduje konieczności finansowania kosztów remontu z innych źródeł finansowych, w tym z uzyskiwanego przez Wspólnotę dochodu z reklamy, który jak podnosi Wspólnota, bez poparcia żadnymi dokumentami (tj. zawartymi umowami najmu), ma decydować o utracie płynności finansowej Wspólnoty, czy też wypowiedzeniem przez Bank umowy kredytowej. Ponadto z umowy tej wynika, że Bank postawi kredyt do dyspozycji Wspólnoty m.in. po udokumentowanym wniesieniu wkładu własnego. A zatem wbrew twierdzeniom Wspólnoty brak jest jakiegokolwiek związku pomiędzy prowadzeniem remontu finansowanego ww. umową kredytową a demontażem reklamy. Ponadto wskazania wymaga, że w zakresie pojawienia się ewentualnej odpowiedzialności związanej z kosztami egzekucyjnymi oraz odpowiedzialności karnej i cywilnej, nie można uznać by w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji zostały spełnione przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków prawnych w tym zakresie. Po pierwsze, przed nałożoną w trakcie postępowania grzywną w celu przymuszenia Wspólnota może bronić się za pomocą środków prawych przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Po drugie, jeżeli okaże się, iż demontaż reklamy nastąpi w wyniku wadliwej decyzji, to po stronie podmiotu, który dozna w związku z tym szkody pojawi się roszczenie odszkodowawcze, a uiszczone grzywny podczas postępowania egzekucyjnego winny zostać zwrócone. Ponadto trudno przypuszczać, że w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji administracyjnej po stronie podmiotu, do którego została skierowana decyzja, w wyniku jej wykonania pojawi się odpowiedzialność karna, ponieważ trudno w takiej sytuacji mówić o winie podmiotu, który ma wykonać określony obowiązek. Wspólnota winna mieć na względzie, że w obowiązującym porządku prawnym ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, a jeżeli w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą, to zaszłaby przesłanka nieważnościowa z art. 156 § 1 pkt 6 k.p.a., uprawniająca do wszczęcia postępowania nieważnościowego i wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego, co w konsekwencji przy pojawieniu się szkody, uprawniało by określony podmiot do podjęcia działań w trybie art. 4171 § 2 k.c. Nie można więc uznać, że w niniejszej sprawie okoliczności, na które powołuje się Wspólnota, doprowadzą do nieodwracalnych skutków prawnych, tym bardziej, że Wspólnota nie wykazała jaką konkretnie znaczną szkodę poniesie w związku z demontażem ww. reklamy, jak również nie wykazała związku pomiędzy istnieniem tej reklamy a możliwością przeprowadzenia remontu budynku. Takiego związku Wspólnota też nie wykazała w stosunku do zawartych przez siebie umów cywilnoprawnych, tj. które konkretnie zapisy umów pociągają za sobą powstanie odpowiedzialności cywilnej w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżąca Wspólnota we wniosku nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotowy wniosek nie zasługuje więc na uwzględnienie. Z tych wzglądów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.