VII SA/Wa 1261/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S.J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009r. znak [...] postanawia: odmówić S. J. przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W dniu 30 września 2009r. do Sądu wpłynął wniosek S. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Skarżący podniósł, iż nie stać go na całkowite pokrycie kosztów sądowych oraz na ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, gdyż ma na utrzymaniu syna, który po studiach poszukuje pracy. Jak wynika z treści wniosku, we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje żona oraz syn. S.J. posiada dom o powierzchni 130 m2 , utrzymuje się wraz z rodziną z wynagrodzeń za pracę (uzyskiwanych przez skarżącego i jego żonę) w łącznej wysokości 4870 zł miesięcznie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 245 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...) wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Po rozpoznaniu wniosku S. J. złożonego w niniejszej sprawie uznano, iż brak jest uzasadnienia dla przyznania wnioskodawcy prawa pomocy. Przede wszystkim podkreślić należy - mając na uwadze wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego - iż zgodnie z art. 246 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżący jest reprezentowany przez adwokata J. S.. W dniu 14 października 2009r. S. J. udzielił adw. J. S. pełnomocnictwa do zastępowania go w postępowaniu przed WSA w Warszawie oraz w postępowaniu kasacyjnym. Pełnomocnictwo to zostało nadesłane do Sądu w dniu 20 października 2009r. wraz ze skargą kasacyjną sporządzoną przez w/w pełnomocnika w imieniu skarżącego. W świetle brzmienia art. 246 § 3 cytowanej ustawy pozostawanie przez stronę w stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem wyklucza pozytywne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata, niezależnie od rzeczywistych możliwości finansowych wnioskodawcy, należało zatem odmówić przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy powołanego przepisu. W odniesieniu natomiast do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych uznać należy, iż skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe w niniejszej sprawie z uzyskiwanych dochodów. Podkreślenia wymaga, iż instytucja przyznania prawa pomocy została stworzona w celu zapewnienia realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom znajdującym się w trudnej sytuacji majątkowej, w której zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący wraz z rodziną (łącznie trzy osoby) utrzymuje się z dochodów w wysokości 4870 zł miesięcznie. Pozwala to na przyjęcie, iż przy racjonalnym gospodarowaniu uzyskiwanymi środkami pieniężnymi wnioskodawca jest w stanie ponieść koszty sądowe, a ich poniesienie nie zachwieje jego sytuacją materialną i bytową w sposób uniemożliwiający zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych własnych i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji