VII SA/Wa 1263/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2008r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. skargę oddala VII SA/W A 1263/08 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją z dnia [...] marca 2008 r. działając na podstawie art. 66 ust 1 pkt. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu sprawy stanu technicznego garażu przy ul. [...] w [...] nakazał K. K. wstrzymanie użytkowania garażu przy ulicy [...] w [...] oraz usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości związanych z pęknięciem ściany zachodniej, ugięciem stropu nad garażem, brakiem wentylacji w garażu w terminie dwóch miesięcy od otrzymania decyzji. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła K. K. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdził, że odwołanie K. K. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu organ wskazał, że przepis ten stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od decyzji doręczenia decyzji stronie. Zaskarżona decyzja została doręczona adresatowi K. K. w dniu [...] kwietnia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Decyzja zawierała pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania. Zgodnie z pouczeniem i stosownie do treści art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania upływał 24 kwietnia 2008 r. Odwołanie K. K. złożyła 25 kwietnia 2008 r., a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła K. K. Skarżąca podniosła, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia [...] marca 2008 r. dotycząca usunięcia nieprawidłowości związanych z użytkowaniem garażu przy ul. [...] w [...] została wydana przez organ po 5 latach od złożenia przez nią zawiadomienia o stanie garażu. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrole działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zm., zwanej dalej p.p.s.a.), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) W niniejszej sprawie tego rodzaju wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona. W skardze złożonej do sądu skarżąca nie odniosła się do faktu wniesienia odwołania po terminie, natomiast na rozprawie w dniu 29 października 2008 r. oświadczyła, że uważa, iż terminowi nie uchybiła, gdyż złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo w dniu 14 kwietnia 2008 r., w którym odniosła się do decyzji, twierdząc, że nie powinna być jej adresatem. Tak, więc skarżąca nie kwestionując daty otrzymania decyzji w dniu 10 kwietnia 2008 r. twierdziła, że odwołanie złożyła 14 kwietnia 2008 r., a nie 25 kwietnia 2008 r. jak to ustalił organ. W załączonych aktach administracyjnych znajduje się pismo z adnotacją skarżącej: "egzemplarz dla WINB za pośrednictwem PINB", które zostało złożone w kancelarii Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w dniu 25 kwietnia 2008 r, i w którym skarżąca informowała, że decyzję tego organu z dnia [...] marca 2008 r. przekazała zgodnie ze swoim pismem z dnia 14 kwietnia 2008 r. winnym stanu technicznego przedmiotowego garażu celem jej wykonania. Z uzasadnienia tego pisma wynika, że "lokalne władze miasta dokonały dewastacji garażu od momentu przejęcia w styczniu 1978 r." i że w ocenie skarżącej winny one być adresatem decyzji wydanej w trybie art. 6 ustawy Prawo budowlane. Treść pisma z dnia 25 kwietnia 2008 r., a także skierowanie go do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r. pozwala potraktować pismo to, jako odwołanie do organu drugiej instancji. Natomiast nie ma tego charakteru pismo złożone w dniu 14 kwietnia 2008 r. w kancelarii Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, na które skarżąca powołała się na rozprawie. W piśmie tym w związku z wydaną decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. skarżąca zwraca się do tego organu o dokonanie bieżącej oceny stanu technicznego garażu i o sporządzenie protokołu. Na końcu w/w pisma skarżąca zawarła sformułowanie "w związku z powyższym nie odwołuję się od decyzji wydanej z dnia [...] marca 2008 r. i wnoszę jak na wstępie". Z powyższego wynika, że ustalenia organu odnoszące się do daty złożenia odwołania przez skarżącą w dniu 25 kwietnia 2008 r. są prawidłowe, bowiem jedynie pismo z tej daty skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego może być traktowane, jako odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2008 r. Nie mają znaczenia w sprawie okoliczności, że uchybienie terminu wynosi jeden dzień, bowiem uchybienie 14 dniowego ustawowego terminu do wniesienia odwołania powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Rozpoznanie merytoryczne odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony oznaczałoby, że organ podjął działania bez podstawy prawnej, a wydanie przez niego rozstrzygnięcie dotknięte jest wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a.). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi skargę, jako bezzasadną należało oddalić.