VII SA/Wa 1265/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2012 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w punkcie III sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2012 r. w ten sposób, że słowa: "[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego" zastąpić słowami: "[...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej" Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W punkcie III sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2012 r. wydanego w sprawie VII SA/Wa 1265/12 orzeczono o obowiązku zwrotu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego określając nieprawidłowo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako organ zobowiązany do zwrotu tych kosztów, podczas gdy stroną postępowania sądowego był [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej. W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji