VII SA/Wa 1267/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2010 r. sprawy ze skargi D. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala VII SA/Wa 1267/09 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2009r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 - z późn. zm., dalej: Kpa) oraz art. 88a ust. Ipkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 - z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [....] kwietnia 2009 r., znak: [...] stwierdzającą, że wcześniejsza decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. znak: [...] została wydana z naruszeniem procedury administracyjnej oraz równocześnie stwierdzającą, iż ww. decyzja nie zostanie uchylona, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie kwestionowanej decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. znak: [...]. Jak wynika z akt sprawy, A. N. wybudował budynek mieszkalny na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] sierpnia 1973 r. nr [...] wydanej przez Naczelnika Gminy W.. Z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że od strony posesji J. K. miało być 8 otworów okiennych szklonych szybami zwykłą. Sprawa zamurowania otworów okiennych była przedmiotem postępowania prowadzonego przez Urząd Wojewódzki w O. i Urząd Gminy W.. W wyniku zapadłych rozstrzygnięć, decyzją z [...] marca 1978 r. nr [...] Naczelnik Gminy W. wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę i uchylił decyzję z [...] sierpnia 1973 r. Wskazano, że podstawą uchylenia rozstrzygnięcia było niezgodne z przepisami pozwolenie na wykonanie okien szklonych szybą zwykłą. Właściciel nieruchomości sąsiedniej, J. K., od 1978r. tj momentu uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę szopo-garażu, czynił starania zmierzającej do zamurowania otworów okiennych w ścianie budynku usytuowanej w odległości mniejszej niż 3 m od granicy nieruchomości a należącego do A. N.. Ówcześnie obowiązujące przepisy techniczno-budowlane ustanawiały w odniesieniu do budynków zbliżonych do granicy nieruchomości wymóg wznoszenia ściany oddzielenia pożarowego oraz zakaz urządzania w tejże ścianie otworów okiennych i drzwiowych. W efekcie wieloletniego postępowania administracyjnego i sądowego ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 22 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Op 393/05, uchylił decyzje organów obydwu instancji umarzające VII SA/Wa 1267/09 postępowanie administracyjne w sprawie powyższych otworów okiennych, decyzją z dnia 8 stycznia 2007 r., znak: SI-7355/24-W/04, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. działając na podstawie art. 51 ust. I pkt 2 ustawy -Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156 poz., 1118 - z późn. zm.) nakazał A. N." zamurowanie 5 istniejących otworów okiennych w ścianie budynku mieszkalnego" w terminie do dnia 31 maja 2007 r. Po rozpatrzeniu odwołania A. N., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., znak: [...] uchylił decyzję organu I instancji jedynie w części odnoszącej się do terminu zamurowania otworów okiennych i wyznaczył nowy termin, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2007 r.. Kolejnym elementem w sprawie jest wniosek o wznowienie postępowania z dnia 28 lutego 2008r. ponieważ w międzyczasie właścicielem nieruchomości oraz budynku stał się syn poprzedniego właściciela, który jako następca prawny nie uczestniczył jednak w toczącym się postępowaniu i nie wiedział o zapadłych decyzjach, wystąpił on ze stosownym wnioskiem w sprawie wznowienia postępowania. Postępowanie wznowieniowe zakończone zostało zaskarżoną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującego w mocy w/w decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r., [...] Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego istniała przesłanka do wznowienia postępowania z uwago na fakt, że D. N. nie brał udziału w postępowaniu mimo, że to on był następcą prawny A. N. a jednomiesięczny termin wskazany w art. 148 K.p.a. został zachowany przez D. N.. Jednakże zdaniem organu odwoławczego organ wojewódzki bezsprzecznie wykazał, że poprzednio wydana decyzja nie była wadliwa materialnie, a jedynie formalnie z powodu nieuczestniczenia w postępowaniu bez własnej winy wszystkich stron. P. D. N. mimo, że nabył nieruchomość w dniu 21 luty 2007 r. tj. przed wydaniem ostatecznej decyzji z [..] lipca 2007 r. i z tego tytułu uzyskał przymiot strony postępowania, nie brał udziału w tym postępowaniu. Zatem oznacz to, że badana decyzja została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 Kpa w zw z art. 10 Kpa. Dopuszczenie do ponownego postępowania stron pozwoliło usunąć wadę pominięcia strony w postępowaniu (patrz. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 czerwca 2006 r., VII VII SA/Wa 1267/09 SA/Wa 444/06, Lex nr 213991). Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego orzeczenie organu wojewódzkiego, że w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja w istocie identyczna z dotychczasową jest prawidłowe , gdyż z uwagi na uchylenie pozwolenia na budowę (co nastąpiło ww. decyzją Naczelnika Gminy W. znak: [...] z dnia [...] kwietnia 1978 r.) wobec dokonanej budowy słusznie zastosowano tryb z art. 51 Prawa budowlanego z 1994 r., a kwestionowany w tym postępowaniu nakaz "zamurowania 5 istniejących otworów okiennych w ścianie budynku mieszkalnego był konsekwencją i skutkiem naruszenia przez inwestora przepisów techniczno budowlanych. W takiej sytuacji organ miał obowiązek nakazać wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robot budowlanych do stanu zgodnego z prawem, do czego zobowiązuje art. 51 ust. 1 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy. Przepisy techniczno-budowlane mają charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących /ius cogens/, a ich stosowanie nie zależy od woli stron lub przyzwolenia organów administracji publicznej. W działalności inwestycyjnej nie może być mowy o jakichkolwiek odstępstwach od tych przepisów, z wyjątkiem przypadków określonych przepisem art. 9 ustawy - Prawo budowlane. Odnosząc się do drugiej podstawy wznowienia wskazanej przez D. N. z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. tj. "nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody". którego zdaniem takim dowodem są, decyzja Naczelnika Gminy W. z dnia [...]marca 1975r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia A. N. pozwolenia na dobudowę stodoły wraz ze zmianą elewacji budynku, karta wyceny ostatecznej, rachunek z dnia 15 stycznia 1975 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że ww. dokumenty stanowią nowy i istniejący w dacie wydania badanej decyzji z [...] lipca 2007 r. materiał dowodowy, który nie ma jednak wpływu na dotychczas podjęte rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego bowiem z załączonych dokumentów nie wynika na czym miałaby polegać planowana zmiana elewacji budynku mieszkalnego i której części budynku miałaby dotyczyć ta zmiana. Ponadto przedłożona decyzja Naczelnika Gminy W. z dnia [...] marca 1975 r. Nr [...] dotyczy rozbudowy innego obiektu. Skargę do Sądu wniósł D. N. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i podnosząc, że skarżący okazując dodatkowe dokumenty opisane w petitum zaskarżonej decyzji, w dostateczny sposób wykazał iż poprzednik prawny skarżącego uzyskał należną zgodę na wykonanie spornych otworów okiennych a to w szczególności w zestawieniu ze złożonymi zeznaniami przez świadków słuchanych w VII SA/Wa 1267/09 sprawie. Tak więc odpadły przesłanki do uznania, iż sporne otwory okienne zostały wykonane niezgodnie z prawem i tym samym odpadły przesłanki do nakazania ich zamurowania. Strona wskazała również, że w momencie realizacji budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego na sąsiadującej działce nie istniały w granicy żadne zabudowania nie nastąpiło także naruszenie obowiązujących wówczas przepisów a pozwolenie na budowę na mocy którego to doszło do realizacji przedmiotowego domu został uchylona dopiero [...].04.1978 r. na mocy decyzji naczelnika Gminy W. znak Nr [...] W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wskazać należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną a także określonymi postanowieniami, jeżeli postępowanie w których one zapadły, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145 § 1 lub art. 145 a § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 k.p.a. ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej, dlatego przepisy dotyczące wznowienia postępowania wymagają rygorystycznego i ścisłego ich stosowania. Na wstępie stwierdzić należy, że organ I instancji prawidłowo wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007r. w oparciu o przepis 145 § 1 pkt 4 k.p.a. skoro D. N. nie brał udziału w postępowaniu mimo, że to on był następcą prawnywA. N., a jednomiesięczny termin wskazany w art. 148 K.p.a. został zachowany przez D. N. VII SA/Wa 1267/09 Konsekwencją wznowienia postępowania było ponowne rozpoznanie sprawy od początku w oparciu o zebrany materiał dowodowy w tym rozpoznanie wniosku D. N. z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. stwierdzającego , że dysponuje On nowymi okolicznościami faktyczne i dowodami, które zdaniem strony są, decyzja Naczelnika Gminy W. z dnia [...] marca 1975r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia A.N. pozwolenia na dobudowę stodoły wraz ze zmianą elewacji budynku, karta wyceny ostatecznej, rachunek z dnia 15 stycznia 1975 r. Przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa może, stanowić podstawę wzruszenia ostatecznej decyzji administracyjnej jedynie w wypadku, gdy spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki: 1) ujawnione w sprawie okoliczności faktyczne lub dowody mają charakter nowych w stosunku do poprzednio prowadzonego postępowania, przy czym pod pojęciem tym należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, a "nowość" okoliczności faktycznych lub dowodów jest cechą obiektywną; 2) nowo ujawnione okoliczności lub dowody istniały w dniu wydania decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia postępowania; 3) nowe okoliczności lub dowody muszą być istotne dla sprawy, czyli mogą mieć wpływ na odmienne od dotychczasowego rozstrzygniecie sprawy; 4) okoliczności te lub dowody nie były znane organowi, który wydawał decyzję. W ocenie Sądu kontrolowana decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zapadły z naruszeniem przepisów prawa postępowania administracyjnego na tyle istotnym , iż miało wpływ na rozstrzygnięcie. Sąd podzielił stanowisko organów I i II instancji, iż wskazana przez skarżącą nowa okoliczność nie ma charakteru okoliczności istotnej dla sprawy. Zdaniem Sądu przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy bowiem rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego, zapadłaby decyzja w istocie identyczna z dotychczasową jest prawidłowe , gdyż z uwagi na uchylenie pozwolenia na budowę (co nastąpiło ww. decyzją Naczelnika Gminy W. znak: [...] z dnia [...] kwietnia 1978 r.) wobec dokonanej budowy słusznie zastosowano tryb z art. 51 Prawa budowlanego z 1994 r., a kwestionowany w tym postępowaniu nakaz "zamurowania 5 VIISA/Wa 1267/09 istniejących otworów okiennych w ścianie budynku mieszkalnego był konsekwencją i skutkiem naruszenia przez inwestora przepisów techniczno budowlanych. W takiej sytuacji organ miał obowiązek nakazać wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robot budowlanych do stanu zgodnego z prawem, do czego zobowiązuje art. 51 ust. 1 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy. W tej sytuacji, fakt wydania decyzji Naczelnika Gminy W. z dnia [...] marca 1975r. Nr [...]w przedmiocie udzielenia A. N. pozwolenia na dobudowę stodoły wraz ze zmianą elewacji budynku, karta wyceny ostatecznej, rachunek z dnia 15 stycznia 1975 r. są nowymi okolicznościami w niniejszej sprawie lecz nie są to okoliczności istotne dla tej sprawy. Podzielić należy zatem stanowisko organu II instancji utrzymujące w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r., stwierdzającą, że wcześniejsza decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. została wydana z naruszeniem procedury administracyjnej oraz równocześnie stwierdzającą, iż ww. decyzja nie może być uchylona, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie kwestionowanej decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. znak: [...] Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku