VII SA/Wa 1267/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Banku Spółdzielczego w O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia : odrzucić skargę. W dniu 28 maja 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Banku Spółdzielczego w O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...], którym organ odmówił wstrzymania wykonania decyzji własnej z dnia [...] nr [...]. Powyższa decyzję Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą dla Gminy R. pozwolenia na rozbudowę z przebudową budynku Urzędu Gminy wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi wg. projektu budowlanego, zlokalizowanego na działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przedmiotem oceny Sądu jest skarga wniesiona przez Bank Spółdzielczy w O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie pozwolenia na rozbudowę z przebudową budynku Urzędu Gminy wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Na wstępie rozważań należy wskazać, iż zgodnie z art. 61 § 1 powołanej ustawy wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w określonych sytuacjach ustawa ta pozwala organowi, którego akt jest przedmiotem skargi, a po jej przekazaniu do sądu, również temu sądowi, wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności (§ 2 i 3 powołanego przepisu). Samodzielną podstawę prawną rozstrzygnięcia organu w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności stanowi zatem przepis art. 61 § 2 powołanej ustawy. W ocenie Sądu, zaskarżone przez strony postanowienie organu, jest rozstrzygnięciem, na które stronom nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w tym również skarga do sądu. Oznacza to, iż skarga na postanowienie organu wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 powołanej ustawy jest niedopuszczalna. Akceptując w pełni przyjęty w doktrynie pogląd, iż postanowienie takie jest niezaskarżalne (patrz T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym Komentarz", LexisNexis, W-wa 2005 s. 301), należy zgodzić się również z tym, że jakkolwiek art. 194 § 1 pkt 2 ustawy przewiduje środek zaskarżenia w postaci zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 61 ustawy, to przepis ten odnosi się wyłącznie do postanowień wydanych w trybie art. 61 § 3 ustawy, przez wojewódzki sąd administracyjny (patrz B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego" LexisNexis, W-wa 2008 s. 154). Argumentem przemawiającym za niezaskarżalnością postanowienia wydanego przez organ w trybie art. 61 § 2 tej ustawy, a tym samym za niedopuszczalnością skargi na takie postanowienie, są przyjęte w ustawie zapisy art. 61 § 3 zd. 2. Ponieważ przepis ten przyznaje stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia organu prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o odmienne, niż to uczynił organ administracji, rozstrzygnięcie kwestii wstrzymania wykonania aktu lub decyzji, to tym samym należy przyjąć, iż ustawodawca zamiast środka zaskarżenia dopuścił możliwość zmiany takiego rozstrzygnięcia przez sąd, na skutek odrębnego wniosku strony. Inicjatywa procesowa strony w postaci złożenia wniosku, a nie skargi jak w rozpoznawanej sprawie, wydaje się tym bardziej uzasadniona, że przepis art. 61 § 4 ustawy daje sądowi możliwość zmiany lub uchylenia postanowienia, wydanego w trybie § 2 i 3, a więc również postanowienia organu, na skutek zmiany okoliczności. Rozważania powyższe doprowadziły Sąd do wniosku, że skarga na postanowienie organu administracji wydane w trybie art. 61 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z przedstawionych względów jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Z powyższych względów, Sąd postanowił jak w sentencji rozstrzygnięcia.