VII SA/Wa 1269/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2007 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. W. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] Kierownik Delegatury w K. działający z upoważnienia Wojewody [...], orzekając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) powoływanej dalej jako Kpa, zawiesił postępowanie odwoławcze w sprawie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na działce nr 4913 przy [...] w W.. W uzasadnieniu wyjaśnił, że Starosta Wałecki decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. S.A. w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z zasilaniem energetycznym. Odwołanie od tej decyzji złożył J. W.. Rozpoznając odwołanie Wojewoda [...] stwierdził, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] Burmistrz Miasta W. na wniosek J. W. wznowił postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza Miasta W. z dnia [...] maja 2006 r. Biorąc pod uwagę konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Burmistrza W., jakim jest zakończenie postępowania wznowieniowego w sprawie środowiskowych uwarunkowań, Wojewoda [...] uznał zawieszenie postępowania odwoławczego za zasadne. W piśmie z dnia 5 marca 2007 r. skierowanym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Wojewody [...] J. W. podał powody, dla których sprzeciwia się budowie stacji bazowej telefonii komórkowej usytuowanej w bliskiej odległości od posiadanego przez niego budynku. Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu pisma J. W. potraktowanego jako zażalenie, uchylił wymienione wyżej postanowienie Wojewody [...], wyjaśniając w uzasadnieniu, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zagadnienie wstępne, czy też kwestia wstępna dotyczy sytuacji kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego rozpoznania zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracji lub sądu i nie było ono wcześniej prawomocnie przesądzone. Wobec tego, że Burmistrz Miasta W. w dniu [...] maja 2006 r. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji i decyzja ta w związku z niewniesieniem od niej odwołania stała się ostateczna, fakt prawomocnego rozstrzygnięcia przez właściwy organ w/w sprawy wyklucza możliwość uznania, że prowadzone w stosunku do powyższej decyzji postępowanie wznowieniowe stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 197 § 1 pkt 4 Kpa. W skardze wywiedzionej na powyższe postanowienie J. W. wniósł o jego uchylenie w całości zarzucając Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego błędne rozpatrzenie pisma nie będącego zażaleniem oraz niezastosowanie w sprawie art. 6 Kpa. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że jego pismo do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie było i nie mogło być zażaleniem na postanowienie o zawieszeniu postępowania, bo rozstrzygnięcie to w istocie było dla niego korzystne. W ocenie skarżącego zawieszenie postępowania w sprawie decyzji środowiskowej, jak i decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego odbyło się bez udziału wszystkich stron postępowania i uchylenie którejkolwiek z wymienionych decyzji w przypadku wybudowania stacji naraziłoby Skarb Państwa na duże straty z tytułu roszczeń odszkodowawczych zarówno ze strony inwestora, jak i innych stron postępowania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko, a ponadto wyjaśnił, że skarżący w piśmie skierowanym do organu wyraził niezadowolenie z przewlekłości postępowania oraz zainteresowanie szybkim rozstrzygnięciem sprawy. Natomiast badanie kwestii, czy zawieszenie postępowania jest korzystne dla strony wnoszącej odwołanie, wykracza poza zakres kompetencji organów administracji architektoniczno – budowlanej orzekających w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji (postanowień), a więc prawidłowość zastosowania obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a.. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, naruszone bowiem zostały normy postępowania administracyjnego wyrażone w art. 9 kpa, wobec czego skarga została uwzględniona. Zgodnie z art. 9 Kpa organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. W tym kontekście uznanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nieprecyzyjnego pisma J. W. z dnia 5 marca 2007 r. jako zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania nie zasługuje na aprobatę. Wskazać bowiem należy, że jakkolwiek pismo to złożone zostało w terminie otwartym do wniesienia zażalenia to z jego treści w żadnym razie nie wynika, by zamiarem skarżącego było wzruszenie powołanego postanowienia. Takiemu rozumieniu pisma J. W. nie przeczy powoływanie się przez organ odwoławczy w treści odpowiedzi na skargę na niezadowolenie skarżącego z przewlekłości postępowania "do chwili obecnej wszystko toczy się na papierze", a także zainteresowanie szybkim rozstrzygnięciem sprawy. Podkreślić należy, że zasadą postępowania administracyjnego, wyrażoną między innymi w art. 63, 65, 128 i 140 Kpa, jest jego odformalizowanie, tak aby sprawa mogła być rozpoznana zgodnie z intencją i interesem strony bez zbędnego formalizmu. Nie można jednak przyjąć, że jeżeli żądanie strony jest zredagowane niezręcznie i w sposób mało zrozumiany, to organ administracji publicznej jest uprawniony do samodzielnego sprecyzowania takiego żądania. Jest to niedopuszczalne chociażby dlatego, że mogłoby doprowadzić do niedopuszczalnej zmiany żądania, wbrew intencji osoby wnoszącej pismo. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie ponieważ organ odwoławczy zamiast wyjaśnić J. W. całokształt okoliczności sprawy i równie wyraźnie wskazać ryzyko wiążące się działaniami strony, wbrew stanowisku skarżącego uznał, że domaga się on uchylenia, skądinąd korzystnego dla niego, postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Wskazać jednocześnie należy, że o tym jaki charakter i zakres ma mieć pismo wniesione przez stronę w postępowaniu administracyjnym, decyduje ostatecznie strona, a nie organ, do którego pismo zostało skierowane. W razie wątpliwości organ, mając na względzie powołany wyżej art. 9 kpa, powinien zwrócić się do strony o zajęcie jednoznacznego stanowiska. Jest to jedyny sposób rozumienia przepisu art. 9 Kpa, odpowiadający konstytucyjnej zasadzie demokratycznego państwa prawa oraz zasadzie zaufania obywatela do organów państwa i stanowionego przez nie prawa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 1992 r. sygn. akt III ARN 40/92, POP 1993/4/68 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2004 r. sygn. akt II SA 4506/03, nr LEX 177377). W świetle przytoczonych faktów, postępowania toczącego się przez Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego nie można uznać za prawidłowe. Niepodjęcie przez organ administracji państwowej czynności zmierzających do należytego wyjaśnienia sprawy w przedstawiony wyżej zakresie, a mającym istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego, co w konsekwencji obligowało Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Zakres w jakim zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.