VII SA/Wa 1271/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2010 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego T. Sp. z o.o. w W. kwotę 760 zł. (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną [...] maja 2010r. na podstawie art. 138§ 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z [...] stycznia 2010r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę pawilonu handlowo – usługowego na działkach nr [...] w W. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że wniosek inwestora o udzieleniu pozwolenia na budowę złożony został [...].08.2007r. Decyzją wydana [...].06.2008r. Starosta odmówił wydania pozwolenia na budowę, a decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z [...].12.2008r. Decyzje powyższe były przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem wydanym 20.05.2009r. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji . Ponownie rozstrzygając sprawę Starosta W. postanowieniem z [...].09.2009r nałożył na inwestora obowiązek dostosowania projektu budowlanego do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie liczby kondygnacji oraz nakazał uzupełnić opis techniczny o dane techniczne obiektu, a następnie decyzją z [...].10.2009r. ponownie odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja Starosty została uchylona decyzją Wojewody [...] z [...].12.2009r i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia wskazując na związanie wyrokiem sądu i na brak wyjaśnienia powodów dla których organ I instancji nie uznaje drugiej kondygnacji za piętro. Decyzją wydana [...] stycznia 2010r Starosta W. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę pawilonu handlowego stwierdzając , że budynek zawiera parterową halę usługową, a jedynie w niewielkiej części ma 2 kondygnacje, a więc nie jest w całości budynkiem dwukondygnacyjnym, a tylko taką zabudowę na terenie objętym inwestycją dopuszcza prawo miejscowe. W ocenie organu odwoławczego decyzja Starosty W. odpowiada prawu. Zapis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta W. uchwalony uchwałą z [...]. 04. 2000r. na terenie inwestycji dopuszczona jest budowa budynków 2-3 kondygnacyjnych. Projektowany budynek usługowo – handlowy jest zgodny z przepisami planu jedynie w części, która przewiduje 2 kondygnacje. Zdaniem organu zapis § 88 ust 3 planu dotyczy całego budynku, a więc zgodniy z zapisem planu byłby budynek w całości 2-3 kondygnacyjny. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła T. Sp. z o.o. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, § 3 pkt 16 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 8,107 § 3 i art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 53, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art ,145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] wydana [...] maja 2010r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z [...] stycznia 2010r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia spółce z o.o. T. pozwolenia na budowę pawilonu handlowo- usługowego wraz z infrastrukturą w W. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że kontrolowane decyzje w przedmiocie pozwolenia na budowę zostały wydane po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 20 maja 2009r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 275/09 decyzji odmawiających zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji tj. decyzji Starosty Powiatu W. z [...].06.2008r. i utrzymującej ją decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2008r. Zgodnie z treścią art. 153 ustawy z 30. 08. 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotniej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Ocena prawna może dotyczyć zarówno samej wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 473 i powołany tam wyrok NSA z dnia 29 lipca 1999 r., sygn. akt IV SA 1177/97). Należy przyjąć, iż ocena prawna o charakterze wiążącym musi dotyczyć właściwego stosowania konkretnego przepisu, czy też prawidłowej jego wykładni w odniesieniu do ściśle określonego rozstrzygnięcia podjętego w konkretnej sprawie. Musi ponadto pozostawać w logicznym związku z treścią orzeczenia sądu administracyjnego, w którym została sformułowana. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej i dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy. Mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (tak również A. Kabat (w) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 345). Wyrażoną w art. 153 ustawy p.p.s.a. zasadę należy rozumieć w ten sposób, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Oznacza to, iż obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie i sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych, a także po wzruszeniu wyroku zawierającego ocenę prawną, w przewidzianym do tego trybie. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziłoby do niespójności działania systemu władzy publicznej. W uzasadnieniu wyżej przywołanego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny jednoznacznie wskazał, że z projektu budowlanego dołączonego do wniosku o jego zatwierdzenie i udzielenie pozwolenia na budowę wynika, że projektowany obiekt jest niepodpiwniczony, dwukondygnacyjny , przy czym główny budynek to jednokondygnacyjna hala sprzedaży i usług. Sąd podkreślił przy tym, że bez znaczenia pozostaje fakt, że powierzchnia kondygnacji stanowi jedynie 6,7% powierzchni użytkowej całego budynku. Tak więc Sąd przesądził, że projektowany budynek jest dwukondygnacyjny, a jego niezgodność z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego można by uznać jedynie wtedy gdyby organ wykazał, że powierzchni określonej w projekcie jako piętro nie można uznać za drugą kondygnację. Takiego stanowiska organ nie zajął, w uzasadnieniu decyzji przyjmując, iż w części posiadającej piętro budynek ma 2 kondygnacje. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie nie uległ zmianie stan faktyczny, ani też stan prawny czyniący nieaktualną wyrażoną przez Sąd w wyroku z 20.05.2009r.,ocenę prawną nie ustała moc wiążąca uzasadnienia wyroku, decyzje wydane w sprawie winny zostać uchylone z uwagi na ich wydanie z naruszeniem art. 153 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c , art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. I. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.