VII SA/Wa 1277/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2016r. po rozpoznaniu wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać S. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 4 maja 2016r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez S.G. formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawiła swoją sytuację finansową i majątkową. Do wniosku załączyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2015r. PIT- 28, paragony, faktury za ponoszone na zakup leków i środków pielęgnacyjnych, decyzję o waloryzacji emerytury z dnia 1 marca 2016r., kserokopię dowodu opłaty ponoszonej za mieszkanie z dnia 16 kwietnia 2016r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu, nadesłanych dokumentach w szczególności załączonych do zażalenia na postanowienie z dnia 26 kwietnia 2016r. oraz argumentacji podniesionej w wyżej wskazanym zażaleniu uznano, iż wnioskodawczyni wystarczająco i skutecznie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, że wnioskodawczyni do wskazanego wyżej zażalenia załączyła, karty informacyjne leczenia szpitalnego potwierdzające, iż jest osobą bardzo schorowaną. Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podała, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu renty w wysokości 1.195,92 złotych netto miesięcznie. Nadto, uzyskuje dochody z tytułu wynajmu mieszkania, z którego uzyskuje dochód w wysokości 640,00 złotych miesięcznie. Łącznie utrzymuje się z dochodów w wysokości 1835,92 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada mieszkanie o pow. 35,4 m² oraz udział 3/20 w mieszkaniu przy ul. [...] w [...]. Wnioskodawczyni podała, że z uzyskiwanych dochodów ponosi następujące wydatki tj. opłatę za czynsz 269 złotych, opłatę za prąd w wysokości 75,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 25,00 złotych, telefon 50,00 złotych. Dodała, że ponosi znaczne wydatki na lekarstwa w wysokości 750,00 złotych. Oprócz powyższych wydatków ponosi wydatki związane z własnym utrzymaniem. Wskazała, że na miesięczne wyżywienie, środki higieny, czystości, dojazdy do lekarzy, wizyty specjalistyczne pozostaje jej kwota 513,00 złotych Mając na względzie powyższe dane a zwłaszcza niewątpliwie ponoszone wydatki na leki i leczenie uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni nie pozwala jej na opłacenie kosztów adwokata bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.