VII SA/Wa 1279/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu całkowitej rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca"), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "MWINB") z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]w przedmiocie nakazu całkowitej rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], nakazującą skarżącej spółce całkowitą rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego, składającego się z dwóch tablic ekspozycyjnych o wymiarach [...]m i podświetlanych ośmioma lampami halogenowymi na wysięgnikach każda (oznaczonych nr – [...]), przymocowanych do słupa stalowego o średnicy ok. [...]m, przytwierdzonego do fundamentu całkowicie zagłębionego w gruncie, znajdującego się na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...], położonej przy [...]w W.. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, że nakaz rozbiórki ze swej istoty wiąże się z powstaniem nieodwracalnych skutków i może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania decyzji. Wykonanie nakazu rozbiórki wpłynie w sposób oczywisty na spadek dochodów osiąganych z tego tytułu i spowoduje utratę dotychczasowego udziału rynkowego Skarżącej w rejonie instalacji przedmiotowego nośnika. Ponadto skarżąca wskazała, że w przypadku wykonania nakazu rozbiórki nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zaistnienie tego nieodwracalnego skutku będzie wynikać z faktu, że obowiązujący obecnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który wprowadził zakaz umieszczania reklam o powierzchni ekspozycyjnej większej niż [...] m2, wyklucza możliwość ponownego ustawienia nośnika w dotychczasowej lokalizacji. Spółka zostanie trwale pozbawiona możliwości ponownego posadowienia reklamy w tej lokalizacji w przypadku, gdyby orzeczenie o rozbiórce nośnika okazało się nieuzasadnione. Skarżąca uzasadniając wniosek wskazała także, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że rozbiórka obiektu ze swej istoty łączy się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie strony skarżącej z uwagi na powołane okoliczności, zachodzi podstawa do wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że ciężar wykazania, iż przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami (por. postanowienia NSA: z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 546/11 Lex nr 786059, z dnia 28 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 402/11 Lex nr 783591, z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt I FSK 63/11 Lex nr 783605). W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że wprawdzie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż co do zasady rozbiórka obiektu budowlanego należy do sytuacji uzasadniających konieczność udzielenia stronie ochrony tymczasowej, nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu mając na uwadze charakter i sposób wykonania obiektu będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji nie można uznać, że jego rozbiórka mogłaby skutkować wyrządzeniem stronie znacznej szkody. Samo powołanie się na charakter nakazu rozbiórki nałożonego zaskarżoną decyzją nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadniania wniosku o wtrzymanie jej wykonania. Skarżąca wskazała jedynie, na konieczność udzielenia ochrony tymczasowej z uwagi na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, m.in. utraty dotychczasowego udziału w rynku w rejonie reklamy i spadek dochodów z tego tytułu. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła ziszczenia się w odniesieniu do niej którejkolwiek z przesłanek zawartej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Twierdzenia skarżącej cechują się dużym stopniem ogólności, użyte zostało wiele pojęć nieostrych, jak również powtarzają one treść ustawy. Ponadto pozbawione są one wnikliwego uzasadnienia, a skarżąca nie zadała sobie trudu przedstawienia odnoszących się do nich dowodów. Nie zostały również przedstawione żadne dowody, które mogą świadczyć o tym, że w okolicy przedmiotowego nośnika konkurencja na rynku reklamowym w istocie duża. Ponadto Sąd nie wie i nie jest w stanie, na podstawie akt sprawy, ustalić jaka jest rzeczywista pozycja rynkowa skarżącej spółki i czy wykonanie zaskarżonej decyzji w sposób faktyczny pozbawi ją udziału w rynku. Skarżąca nie przedstawiła także, jaki byłby rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu braku w tym miejscu nośnika reklamowego. Sąd ustalił również, że w aktach sprawy nie znajdują się również żadne dokumenty, mogące wskazywać na zaistnienie ww. przesłanek. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie przemawia również, w ocenie Sądu, argumentacja wniosku wskazująca na niebezpieczeństwo spowodowania nieodwracalnych skutków, polegających na braku możliwości ponownego ustawienia reklamy w tej samej lokalizacji, z uwagi na uregulowania zawarte w obecnie obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zauważyć bowiem trzeba, że plan ten nie wprowadził całkowitego zakazu umieszczania reklam w rejonie posadowienia spornego nośnika, a jedynie wprowadził ograniczenia co do ich wielkości. Podkreślić ponadto należy, że argumenty odnoszące się do niezgodności zaskarżonego aktu z prawem nie stanowią podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. W toku postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie zainicjowane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd nie może badać kwestii legalności zakwestionowanej decyzji. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.