VII SA/Wa 1281/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Czapska-Górnikiewicz, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi A. H. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością skargę oddala. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r., działając na podstawie art. 65 § 1 oraz art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, postanowił przekazać wniosek A. H. z dnia [...] marca 2004 r. dotyczący przeprowadzenia kontroli "Piekarni [...] " znajdującej się w R. przy ul. K. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B., celem jego rozpatrzenia zgodnie z właściwością. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wojewódzki wskazał, iż A. H. pismem z dnia [...] marca 2004 r. wniósł o przeprowadzenia kontroli piekarni "[...] " znajdującej się w R. przy ul. K w zakresie użytkowania budynku magazynowego, który jego zdaniem wykorzystywany jest jako hala produkcyjna, co powoduje znaczną uciążliwość. Mając na względzie przepisy ustawy Prawo budowlane, organ stwierdził, iż przedmiotowa sprawa należy do właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w związku z czym przedmiotowy wniosek należało przekazać do załatwienia zgodnie z właściwością rzeczową do w/w organu nadzoru budowlanego. Zażalenie na w/w postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. złożył A. H.. Po rozpatrzeniu zażalenia, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, postanowieniem z dnia 8 lipca 2004 r. utrzymał w mocy postanowienie organu wojewódzkiego. Organ II instancji wskazał, iż przekazanie przez Wojewodę [...] wniosku A. H. z dnia [...] marca 2004 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., było wynikiem dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, zgodnie bowiem z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, organem I instancji uprawnionym do przeprowadzenia kontroli obiektu budowlanego, jest właściwy terenowo organ nadzoru budowlanego tj. w tym przypadku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. złożył A. H.. W skardze podniósł, iż nie zwracał się najpierw do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., gdyż uważał, że "efekt byłby od razu taki sam jak po kontroli przeprowadzonej [...] czerwca 2004 r." przez ten organ, "a mianowicie inspektorzy mieli skontrolować czy właścicielka Piekarni "[...] " ma zezwolenie na zmianę użytkowania magazynów na hale produkcyjne i nic o tym nie ma w piśmie pokontrolnym". W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w skarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r., Sąd nie stwierdził, aby wydane zostało ono z naruszeniem prawa. Orzekając o jego zgodności z prawem Sąd nie mógł kierować się zasadami słuszności, czy też innymi pozaprawnymi względami. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżący pismem z dnia [...] marca 2004 r. skierowanym do Wojewody [...] wniósł o przeprowadzenie kontroli, czy część magazynowa piekarni "[...] " w R. znajdująca się między jego posesją, a ul. F. nie została przekształcona na kolejną halę produkcyjną. Pismo to organ wojewódzki przekazał do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w celu jego rozpatrzenia zgodnie z właściwością. Wskazać należy, iż pojęcie "właściwości organu" rozumiane jest jako zdolność prawna organu do załatwiania określonego rodzaju spraw. W zależności od przyjętego źródła regulacji właściwości organów, wyróżnia się właściwość ustawową lub właściwość delegacyjną. W ramach właściwości ustawowej, wyróżnia się właściwość rzeczową i właściwość miejscową organu. Przez właściwość rzeczową należy rozumieć upoważnienie danego organu, zawarte w przepisach o zakresie jego działania, do zajmowania się określoną przedmiotowo kategorią spraw, ściślej – spraw indywidualnych określonego rodzaju (zob. Wróbel A., Zakamycze 2000). Przepisy o zakresie działania, to przepisy materialnego prawa administracyjnego upoważniające względnie zobowiązujące organy administracji publicznej do rozstrzygania wymienionych w tych przepisach spraw indywidualnych w formie decyzji. Zaś właściwość miejscowa to zdolność organu do realizacji swej właściwości rzeczowej na obszarze określonej jednostki podziału terytorialnego. Ponadto zauważyć należy, że właściwość organu charakteryzuje się nienaruszalnością (wyłącznością), co oznacza, że wyłączona jest możliwość wkroczenia jednego organu w sferę właściwości innego organu. Na podstawie art. 19 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, organy administracji państwowej obligowane są do przestrzegania swej właściwości z urzędu. Naruszenie przepisów o właściwości należy do wad kwalifikowanych decyzji, skutkujących sankcją stwierdzenia nieważności. Przepis art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w sposób wyczerpujący określa właściwość organów nadzoru budowlanego. Powołany przepis stanowi, iż organem właściwym do podejmowania m.in. czynności prawnych w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jako organ pierwszej instancji. Natomiast organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego (art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane). Mając powyższe na względzie wskazać trzeba, iż zarówno organ odwoławczy jak i organ I instancji słusznie stwierdziły, że przedmiotowa sprawa – przeprowadzenie kontroli obiektu budowlanego – należy do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, w związku z tym wniosek A. H. z dnia [...] marca 2004 r. należało przekazać zgodnie z właściwością rzeczową w/w organowi nadzoru budowlanego tj. w tym przypadku Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B.. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.