VII SA/Wa 1281/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] w przedmiocie wyłączenia z eksploatacji lokomotywy z jednoosobową załogą trakcyjną postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w protokole z rozprawy oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2009 r. w ten sposób, iż na stronie pierwszej protokołu z rozprawy w wersie 9 i 10 oraz w sentencji wyroku Sądu w wersie 14, na stronie 1 uzasadnienia wyroku w wersie 3 oraz na stronie 9 w wersie 4 i 5 oraz postanowieniu Sądu z dnia 5 lutego 2010 r. w wersie 13 zastąpić znak: [...] właściwym znakiem [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi F. Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] w przedmiocie wyłączenia z eksploatacji lokomotywy z jednoosobową załogą trakcyjną wyrokiem z dnia 4 listopada 2009 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. W dniu 1 sierpnia 2012 r. wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika strony skarżącej adwokata M. L. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, gdyż powyższym wyroku Sądu nieprawidłowo wskazano znak skarżonej decyzji. W protokole z rozprawy oraz w sentencji i uzasadnieniu wyroku oraz postanowieniu Sądu z dnia 5 lutego 2010 r. błędnie wpisano znak zaskarżonej decyzji zamiast znak: [...] wpisano znak: [...] . Właściwy znak wynika z akt sądowych sprawy. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U z 2012r. poz. 270), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może sąd postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ). Ponieważ błąd ma charakter oczywistej omyłki, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.