VII SA/Wa 1283/08

WyrokWSA w Warszawie2008-11-07

Skład orzekający: Bożena Więch-Baranowska, Jolanta Zdanowicz, Elżbieta Zielińska-Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę stacji nadawczej telefonii komórkowej, wydana na podstawie projektu budowlanego zgodnego z decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego (która została sprostowana), może zostać uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia przepisów Prawa budowlanego i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?
Ratio decidendi
Sąd podzielił stanowisko organów nadzoru budowlanego, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie jest dotknięta wadami powodującymi jej nieważność. Zarzuty skarżącego o naruszeniu przepisów Prawa budowlanego i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uznał za niezasadne, ponieważ wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji lokalizacyjnej, a przedstawiony projekt budowlany był z nią zgodny. W związku z tym, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 PPSA.
Stan faktyczny
J. G. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z 2005 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji nadawczej telefonii komórkowej, zarzucając naruszenie przepisów Prawa budowlanego i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewoda oraz Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówili stwierdzenia nieważności decyzji, uznając ją za zgodną z prawem. J. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności skargę oddala Starosta [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] czerwca 2005r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. Sp. z.o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji nadawczej telefonii komórkowej [...] na działce nr [...] położonej w P., obejmującą budowę wieży stalowej wraz z systemami antenowymi, kontenerem technicznym i przyłączem energetycznym na działkach [...], [...], [...] i [...] w miejscowości P.. W dniu 18 maja 2007r. wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji złożył J. G. zarzucając rażące naruszenie art. 33 ust. 2 pkt 3 i art. 34 Prawa budowlanego i art. 55 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Po rozpatrzeniu wniosku Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną [...] grudnia 2007r. na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 i 157 § 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu organ podał, że postanowieniem wydanym dnia [...] maja 2005r. Burmistrz C. sprostował oczywistą pomyłkę pisarską w decyzji z dnia [...] lipca 2004r. ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego, w ten sposób, że uzupełnił sentencję decyzji o działkę nr [...] co oznacza, że decyzja objęta wnioskiem została wydana zgodnie z decyzją lokalizacyjną. Odwołanie od tej decyzji złożył J. G.. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] maja 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż w jego ocenie kontrolowana decyzja nie narusza rażąco żadnego z przepisów obowiązujących w dniu jej wydania ani nie jest dotknięta żądną z pozostałych wad o których mowa w art. 156 § 1 kpa. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. G. zarzucając organowi naruszenie art. 7, art. 10, art. 77 i art. 107 § 3 kpa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu uprawnień określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy ( art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Kontrolowana w niniejszym postępowaniu decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego została wydana w wyniku przeprowadzonego przez organy nadzoru budowlanego postępowania nieważnościowego. Stwierdzenie nieważności decyzji z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, następuje w przypadku gdy kontrolowana decyzja rażąco narusza prawo. Naruszenie prawa ma cechę rażącego wówczas, gdy decyzja nim, dotknięta wywołuje skutki prawne nie dające pogodzić się z wymaganiami praworządności. W rozpoznawanej sprawie kontrolowaną w postępowaniu nieważnościowym była decyzja Starosty [...] wydana w sprawie pozwolenia na budowę stacji nadawczej telefonii komórkowej [...]. Sąd podziela stanowisko organów nadzoru budowlanego, iż decyzja ta nie jest dotknięta żadną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Niezasadne są zarzuty skarżącego o naruszeniu art. 33 i 34 Prawa budowlanego. Wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę został bowiem złożony w terminie ważności decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego wydanej przez Burmistrza Miasta C. dnia [...] lipca 2004r. (sprostowanej postanowieniem tego organu z dnia [...] maja 2005r.), przedstawiony projekt budowlany nie narusza zapisów tej decyzji. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i przedstawił konieczne uzgodnienia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło