VII SA/Wa 1284/08

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : wznowienia postępowania sądowego postanawia : przyznać H. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 5 sierpnia 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawcę formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest dochód uzyskiwany przez żonę z tytułu zatrudnienia w wysokości 896,29 złotych netto miesięcznie, zasiłek rodzinny syna w wysokości 68,00 złotych oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 211,00 złotych. Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą niepełnosprawną i bezrobotną bez prawa do zasiłku, na potwierdzenie czego dołączył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w K. z dnia 31 lipca 2008r. Wnioskodawca nadesłał także zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia żony z zakładu pracy oraz decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia 30 maja 2008r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego na okres 6 miesięcy począwszy od dnia 1 czerwca 2008r. do dnia 30 listopada 2008r. w wysokości 211,10 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podał, że ponosi wydatki stałe związane z utrzymaniem mieszkania w wysokości 136,00 złotych – za czynsz, 88 złotych za wodę, wywóz nieczystości, śmieci, 91,00 złotych - za energię elektryczną, 102,00 złotych – za gaz, 17,00 złotych tytułem opłat za abonament radiowo – telewizyjny. Wnioskodawca zaznaczył, że leczenie oraz zakup lekarstw w części refunduje mu Ośrodek Pomocy Społecznej. W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawca wskazał, że nie stać go na ponoszenie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, a ponadto niemożliwym jest jego uczestniczenie w czynnościach Sądu, gdyż jest osobą niepełnosprawną mającą kłopoty z przemieszczaniem się. Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Oceniono, że obecna sytuacja finansowa wnioskodawcy uzasadnia przychylenie się do wniosku i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.