VII SA/Wa 1286/11
WyrokWSA w Warszawie2011-11-10
Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Joanna Gierak-Podsiadły, Krystyna Tomaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, wybudowanego w warunkach samowoli budowlanej przed 1 stycznia 1995 r., może zostać wydana na podstawie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r., mimo braku pozwolenia na budowę i zgody właściciela gruntu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, wybudowanego w warunkach samowoli budowlanej przed 1 stycznia 1995 r., może zostać wydana na podstawie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. Brak pozwolenia na budowę i zgody właściciela gruntu nie stanowi przeszkody do legalizacji, jeśli obiekt nie narusza przepisów o planowaniu przestrzennym i nie powoduje zagrożenia dla ludzi lub mienia, a także jest w dobrym stanie technicznym.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi S. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładającą na E. S.A. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie linii energetycznej średniego napięcia SN 15 KV, wybudowanej w 1974 r. na działce skarżącego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Skarżący zarzucał m.in. wydanie decyzji przez osobę nieuprawnioną, niezgodność wszczęcia postępowania z k.p.a., brak ustalenia daty budowy, nieprawidłowe ustalenia dotyczące zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego oraz brak naliczenia opłat legalizacyjnych.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla ( spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. F. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 zł (trzysta siedem złotych pięćdziesiąt groszy), w tym tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 57,50 zł (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy).
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. na podstawie art. 42 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. Nr 38 poz. 229 z późn. zm.), w związku z art. 103 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 z 2006 r. poz. 1 1 18 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu sprawy, dotyczącej legalności budowy linii energetycznej średniego napięcia SN 15 KV, zrealizowanej na terenie działki nr [...] w R. - nałożył na E. S.A. obowiązek uzyskania w terminie do dnia 31.01.2011 r. decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. odcinka linii energetycznej wybudowanej przed 1 stycznia 1995 r. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu organ podał, że na skutek interwencji S. J. z dnia 16.02.2009 r. domagającego się usunięcia z będącej jego własnością działki nr ew. [...] w R., słupa linii energetycznej, przeprowadzono w dniu 18.06.2009 r. oględziny. W ich toku stwierdzono, że na w/w działce znajduje się słup żelbetowy podwójny, na którym zamontowane są przewody linii energetycznej średniego napięcia SN 15 kV.
Powyższa linia włącznie ze słupem stanowi własność E. S.A. w G.. Według oświadczenia przedstawiciela E. S.A. linia energetyczna została zrealizowana w 1974 r. - przedłożono protokół odbioru technicznego i przekazania do eksploatacji z dnia 30.12.1974 r.
Właściciel sieci nie dysponował innymi dokumentami potwierdzającymi legalność realizacji przedmiotowej inwestycji, tj. pozwoleniem na budowę lub dokumentacji technicznej.
W związku z brakiem pozwolenia na budowę wszczęto postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności budowy linii energetycznej średniego napięcia SN 15 kV, zrealizowanej na terenie działki nr ew. [...] położonej w R.
W dniu 2.10.2009 r. organ wystąpił do Archiwum Państwowego m. W. Oddział w M. o udzielenie informacji co do istnienia w zasobach archiwum pozwolenia na budowę linii energetycznej średniego napięcia SN 15 kV, dla odcinka przebiegającego przez działkę nr [...] w R. oraz dokumentacji technicznej inwestycji. W archiwum nie odnaleziono pozwolenia na budowę w/w linii energetycznej.
W tych okolicznościach organ przyjął, że wybudowanie linii nastąpiło w warunkach samowoli budowlanej. Z uwagi na czas realizacji obiektu, zgodnie z dyspozycją art. 103 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., zastosowano przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r.
Z uwagi na wątpliwości organu, co do stanu technicznego słupa i odcinka linii, oraz zgodności ich realizacji z przepisami, postanowieniem z dnia [...].01.2010 r. nałożono na E. S.A. obowiązek przedłożenia inwentaryzacji geodezyjno-budowlanej linii energetycznej na terenie działki nr ew. [...] w R., ekspertyzy stanu technicznego z uwzględnieniem zgodności realizacji z warunkami technicznymi, oraz bezpieczeństwa użytkowania. Inwestor przedłożył wymaganą postanowieniem dokumentację.
Organ ustalił nadto, że samowolnie zrealizowany w obrębie działki nr ew. [...] w R. odcinek linii energetycznej nie narusza ustaleń Studium Uwarunkowań i Kierunków Miasta R. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w R. Nr [...] z dnia [...].10.2002 r. (analiza przeznaczenia terenu działki nr ew. [...] w R. dokonana przy piśmie z dnia 29.10.2010 r. Urzędu Miejskiego w R.). Obiekt znajduje się w dobrym stanie technicznym, zrealizowany został zgodnie ze sztuką budowlaną. Nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, nie narusza warunków technicznych oraz uzasadnionych interesów osób trzecich, jak również ustaleń przepisów o planowaniu przestrzennym.
W ocenie organu nie istniały przesłanki uzasadniające wydanie nakazu rozbiórki, zawarte w art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. W przedmiotowym przypadku organ nie znalazł również podstaw do nakazania wykonania zmian lub przeróbek - zgodnie z treścią art. 40. Prawa budowlanego z 1974 r., niezbędnych do doprowadzenia przedmiotowej linii energetycznej do stanu zgodnego z przepisami.
W myśl art. 42 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974 r. poza wypadkiem określonym w ust. 1 właściwy terenowy organ administracji państwowej mógł nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie wybudowanego obiektu budowlanego, gdy jest to uzasadnione wzglądami bezpieczeństwa ludzi lub mienia, ochrony środowiska albo innymi wzglądami interesu społecznego. Powołując się na interes społeczny, organ nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku.
Jednocześnie wskazał, że kwestia lokalizacji słupa żelbetowego na działce nr [...] w R. może być przedmiotem postępowania przed sądem cywilnym.
Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane, w związku z art. 103 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, udzielił E. S.A. Oddział w P., pozwolenia na użytkowanie odcinka linii energetycznej średniego napięcia SN 15 KV położonego na działce nr ew. [...] w R.
W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowa linia została zrealizowana w 1974 r. w warunkach samowoli budowlanej. Z uwagi na czas realizacji obiektu, zgodnie z dyspozycją art. 103 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., zastosowano przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, iż analiza zebranego materiału dowodowego, głównie pod względem stanu technicznego obiektu, zgodności jego realizacji ze sztuką budowlaną oraz zgodności z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta R., pozwoliła stwierdzić, że obiekt nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, nie narusza warunków technicznych oraz uzasadnionych interesów osób trzecich, jak również ustaleń przepisów o planowaniu przestrzennym.
Wykluczono przesłanki uzasadniające wydanie nakazu rozbiórki, zawarte w art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Organ zauważył, iż zgodnie z przedłożoną ekspertyzą autorstwa F. C. - Rzeczoznawcy [...] ds. instalacji i urządzeń elektrycznych oraz sieci elektroenergetycznych, powyższa linia SN 15 kV została wybudowana zgodnie z przepisami, mimo braku pozwolenia na budowę.
W dniu 23.12.2010 r. wpłynął wniosek inwestora o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego odcinka linii energetycznej średniego napięcia. Organ wskazał, iż zgodnie z treścią art. 42 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu.
W ocenie organu, materiał dowodowy pozwalał stwierdzić, że zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej odcinek linii energetycznej średniego napięcia SN 15 KV na terenie działki nr [...] w R., nadaje się do użytkowania, co stanowi podstawę do udzielenia inwestorowi pozwolenia na jego użytkowanie.
Od powyższej decyzji wniósł odwołanie S. J., właściciel działki nr ew. [...] w R. Odwołujący się zarzucił, iż:
- decyzja została wydana przez osobę nieuprawnioną,
- wszczęcie postępowania z urzędu jest niezgodne z art. 61 k.p.a.,
- decyzję o pozwoleniu na użytkowania otrzymała E. S.A. Oddział w P., natomiast z decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] wynika, że linia stanowi własność E. S.A. Oddział w G.,
- decyzję wydano mimo braku ustalenia daty budowy obiektu,
- organ w decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] nieprawidłowo stwierdził, że samowola budowlana została zrealizowana zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunku zagospodarowania przestrzennego Miasta R., opierając się na treści pisma Urzędu Miasta R. z dnia [...] października 2010 r.,
- w decyzji nie określono warunków użytkowania obiektu, zgodnie z art. 59 Prawa budowlanego,
- nie wydano wymaganej decyzji, o której mowa w art. 48 Prawa budowlanego,
- decyzja została wydana bez naliczenia i wyegzekwowania opłat legalizacyjnych,
- organ nieprawidłowo stwierdził, że samowola budowlana nie stanowi niebezpieczeństwa dla otoczenia.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...] WINB) decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) po rozpatrzeniu odwołania S. J., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ stwierdził, że PINB w P. dokonał prawidłowej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy. W omawianej sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane, gdyż zgodnie z dyspozycją art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed 1 stycznia 1995 r., wyłączone jest stosowanie art. 48 ustawy.
Oznacza to, że likwidacja samowoli budowlanej następuje na podstawie przepisów art. 37 - 42 Prawa budowlanego z 1974 r.
[...] WINB wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974r. - Prawo budowlane, który stanowi, iż podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu. Zdaniem organu odwoławczego należy uznać, iż stan techniczny przedmiotowego obiektu - słupa i linii energetycznej przebiegającej nad działką nr ew. [...] w miejscowości R. (ustalony na podstawie inwentaryzacji budowlanej oraz oceny technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane) spełnia wymagania norm dotyczących projektowania i budowy elektroenergetycznych linii kablowych prądu stałego oraz przepisów technicznych, a stan techniczny poszczególnych elementów słupa i linii energetycznej nie budzi zastrzeżeń i pozwala na dalszą wieloletnią eksploatację.
Organ wskazał, iż jak wynika z akt sprawy budowa przedmiotowej linii energetycznej ukończona została w 1974 r. W trakcie postępowania dowodowego organowi I instancji udało się uzyskać jedynie protokół odbioru technicznego i przekazania przedmiotowej linii do eksploatacji z dnia 30.12.1974 r.
Inwestor nie przedstawił innych dokumentów dotyczących realizacji przedmiotowej inwestycji. Także Archiwum m. st. Warszawy Oddział w M. nie posiadało pozwolenia na budowę spornej linii energetycznej.
[...] WINB wskazał, że słusznie organ I instancji w pierwszej kolejności badał przesłanki zawarte w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., nie znajdując jednak podstaw do orzeczenia przymusowej rozbiórki. Wykluczono także konieczność nałożenia na inwestora wykonania zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia przedmiotowej linii energetycznej do stanu zgodnego z przepisami zgodnie z art. 40 ww. ustawy.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ odwoławczy wskazał, iż w dacie budowy obiektu, tj. początek lat 70 - tych ubiegłego wieku, obowiązywały ustawa o powszechnej elektryfikacji kraju z 1950 r., oraz ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Budowa urządzeń publicznych, takich jak przedmiotowa linia, przewidziana była w miejscowym planie zagospodarowania terenu. Wyjaśnił, że wszelkie spory zaistniałe na tle naruszenia prawa własności lub utrudnień w jego wykonywaniu należy rozstrzygać w drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. J., domagając się jej uchylenia w całości.
Kwestionowanej decyzji skarżący zarzucił brak wskazania podstawy prawnej oraz pominięcie art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r. Twierdził, iż art. 42 ust. 3 cytowanej ustawy dotyczy tylko oddania do użytku obiektów budowlanych, a nie legalizacji samowoli budowlanej. Jednocześnie wyraził wątpliwość, czy Prawo budowlane z 1974 r. może legalizować samowolę budowlaną po 37 latach. Skarżący zarzucił również, że do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie organ posłużył się pismem Urzędu Miasta w R., zawierającym nieprawdziwe ustalenia.
W odpowiedzi na skargę [...] WINB podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie wskazać należy, iż pismo skarżącego S. J. z dnia 16.02.2009 r. zawierające w istocie żądanie usunięcia słupa i odcinka linii energetycznej średniego napięcia SN 15 KV, zrealizowanej na terenie jego działki nr [...] w R., było jedynie sygnałem do podjęcia przez organ nadzoru budowlanego stosownego działania z urzędu w ramach kompetencji jakie posiada Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. W żadnym razie organ nie był związany żądaniem tego pisma.
Aktualnie zadaniem Sądu, była ocena czy dokonane przez organ ustalenia w zakresie stanu faktycznego sprawy były prawidłowe, oraz czy w odniesieniu do tak ustalonego stanu faktycznego zastosowano odpowiednie przepisy.
Odnosząc to do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że nie było kwestionowane, iż na działce S. J. nr [...] położonej w R. znajduje się podwójny słup żelbetowy, na którym zamontowane są przewody linii energetycznej średniego napięcia SN 15 kV.
Powyższa linia i słup stanowią własność E. S.A. w G. Właściciel linii energetycznej przedstawił organowi nadzoru budowlanego protokół odbioru technicznego i przekazania do eksploatacji z dnia 30.12.1974 r., co potwierdza, że linia energetyczna istnieje na ww. działce już od 1974 r.
Właściciel sieci nie dysponował jednak żadnymi innymi dokumentami potwierdzającymi legalność wybudowania przedmiotowej inwestycji, brak było w szczególności pozwolenia na budowę i dokumentacji technicznej. Także w Archiwum Państwowym m. W. Oddział w M. nie odnaleziono pozwolenia na budowę w/w linii energetycznej.
Powiązanie tych faktów z twierdzeniami S. J. o braku jego zgody na posadowienie słupa i przeciągnięcie linii energetycznej, dawały organowi nadzoru budowlanego podstawę do ustalenia, że wybudowanie linii nastąpiło w warunkach samowoli budowlanej.
Ustalenie daty wybudowania przedmiotowej linii energetycznej na 1974 r. , skutkowało, zgodnie z dyspozycją art. 103 ust. 2 ustawy 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 z 2006 r. poz. 1 1 18 z późn. zm.). koniecznością zastosowania przepisów ustawy z dnia z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. Nr 38 poz. 229 z późn. zm.)
Jednak sam brak możliwości wylegitymowania się przez właściciela dokumentami na okoliczność zgodnego z przepisami wykonania obiektu nie jest wystarczającą przesłanką do nakazania rozbiórki budynku na podstawie art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r.
Przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. Nr 38 poz. 229 z późn. zm.) stanowił, że - obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część:
1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub
2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.
E. S.A. w toku postępowania wykonała obowiązek przedłożenia inwentaryzacji geodezyjno-budowlanej oraz ekspertyzy stanu technicznego z uwzględnieniem zgodności realizacji linii i słupa z warunkami technicznymi, oraz bezpieczeństwa użytkowania.
Zdaniem organu samowolnie zrealizowany na działce nr ew. [...] w R., odcinek linii energetycznej nie narusza ustaleń Studium Uwarunkowań i Kierunków Miasta R. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w R. Nr [...] z dnia [...].10.2002 r.
Jednocześnie organ powołał się na analizę przeznaczenia terenu działki nr ew. [...] w R. zawartą w piśmie Urzędu Miejskiego w R. z dnia 29.10.2010 r., którą przeprowadzono zarówno w odniesieniu do istniejącego w dacie budowy linii planu miejscowego z dnia [...] października 1989r. jak również w odniesieniu do ustaleń ww. Studium (które nie jest aktem powszechnie obowiązującego prawa miejscowego).
Niewątpliwie obiekt jest w dobrym stanie technicznym, nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, nie narusza przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Zdaniem Sądu, słusznie organ uznał w oparciu o ustalenia co do przeznaczenia terenu działki nr [...] w R., że istnienie linii energetycznej nie było sprzeczne z przepisami o planowaniu przestrzennym (aktualnymi i poprzednio obowiązującymi) oraz, że tym samym nie istniały przesłanki uzasadniające wydanie nakazu rozbiórki, zawarte w art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974 r.
Zauważyć również należy, iż zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce, gdy właściwy organ administracji stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.
Obiekt budowlany wykonany w ramach samowoli budowlanej, który nie spełnia przesłanek orzeczenia przymusowej rozbiórki na podstawie art. 37 Prawa budowlanego 1974 r., podlega wyłącznie rygorom przewidzianym w art. 40 tej ustawy, które umożliwiają legalizację niezależnie od tego, czy obiekt został zrealizowany na gruncie inwestora. Warunkiem legalizacji samowoli budowlanej, ocenianej na podstawie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r., nie jest uzyskanie zgody właściciela gruntu bądź przedłożenie dowodu stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. (porównaj wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 28 września 2010r., sygn akt II SA/Bd 443/10, LEX nr 752053)
W przedmiotowym przypadku organ nie miał również podstaw do nakazania wykonania zmian lub przeróbek (co wynika z przedłożonej przez inwestora w toku postępowania dokumentacji technicznej)- zgodnie z treścią art. 40. Prawa budowlanego z 1974 r., niezbędnych do doprowadzenia przedmiotowej linii energetycznej do stanu zgodnego z przepisami.
W myśl art. 42 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974 r. poza wypadkiem określonym w ust. 1 właściwy terenowy organ administracji państwowej mógł nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie wybudowanego obiektu budowlanego, gdy było to uzasadnione wzglądami bezpieczeństwa ludzi lub mienia, ochrony środowiska albo innymi wzglądami interesu społecznego. Powołując się na interes społeczny, organ nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Materiał dowodowy potwierdzał, że przedmiotowy odcinek linii energetycznej średniego napięcia zlokalizowany na działce nr [...] w R., nadaje się do użytkowania, co stanowiło zgodnie z art. 42 ust. 3 ww. ustawy, podstawę do udzielenia inwestorowi pozwolenia na jego użytkowanie.
Jednocześnie wskazać należy, że niekorzystne dla skarżącego skutki lokalizacji słupa żelbetowego na jego działce, mogą być jedynie przedmiotem postępowania przed sądem cywilnym.
Mając na uwadze powyższą argumentację i to, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w trybie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło