VII SA/Wa 1286/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. W dniu 3 czerwca 2014 r. R. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...]. Pismem z dnia 1 lipca 2014 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie przez skarżącego zostało odebrane w dniu 7 lipca 2014 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego wynika, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi do dnia 5 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto z art. 220 § 3 ppsa wynika, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. W niniejsze sprawie strona skarżąca została w sposób prawidłowy wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz pouczona o skutkach ich nieuzupełnienia. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.