VII SA/Wa 1290/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. F. na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić wniosek T. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. (data nadania w UP) T. F. złożył skargę na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący wskazał, iż o przedmiotowej decyzji dowiedział się telefonicznie kilka miesięcy później od [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w [...], która przesłała mu kserokopię decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż w dniu 22 grudnia 2010 r. wysłał T. F. pismo zawierające szczegółowe stanowisko dotyczące zapadłego rozstrzygnięcia, wyjaśniające brak statusu strony w postępowaniu przed organami samorządowymi. Pismo to, mimo podwójnego awizowania, nie zostało podjęte w terminie i 13 stycznia 2011 r. zostało zwrócone organowi. W piśmie procesowym z dnia 13 września 2011 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, T. F. wskazał, iż decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2010 r. otrzymał w dniu 15 kwietnia 2011 r. Odniósł się także do odpowiedzi na skargę organu, podnosząc, że nie otrzymał od Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej żadnego pisma informującego, iż nie jest stroną postępowania, jak również nie otrzymał żadnego awiza z poczty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony i nie nadaje się do merytorycznego rozpoznania. Biorąc pod uwagę najbardziej korzystną dla skarżącego datę, pomijając okoliczność telefonicznego dowiedzenia się o treści decyzji, jak również okoliczność wystosowania przez Krajowego Rzecznika pisma informującego o braku przymiotu strony, należy uznać dzień 15 kwietnia 2011 r., jako datę dowiedzenia się o treści decyzji i datę, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym, od dnia następnego w ciągu 7 dni należało wnieść wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a więc najdalej do 22 kwietnia 2011 r. Skarżący natomiast swój wniosek złożył dopiero w dniu 26 kwietnia 2011 r. (data nadania w UP). Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako spóźniony, należało odrzucić na mocy art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.