VII SA/Wa 1291/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia A. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., którym organ nałożył jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10.000 zł. (słownie: dziesięć tysięcy złotych) za niedopełnienie obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...] z dnia [...] września 2006 r, nakazującej A. S. rozbiórkę ogrodzenia działki nr ew. [...] z obrębu [...] od strony ul. [...] i ul. [...] w W. - utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2006 r., nakazał A. S. rozbiórkę ogrodzenia działki nr ew. [...] z obrębu [...] od strony ul. [...] i ul. [...] w W. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. W związku z niewykonaniem przez A. S. obowiązku wskazanego w w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W., organ powiatowy, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku z niej wynikającego. W dniu [...] października 2007 r. wystawiono upomnienie wzywające A. S. do wykonania obowiązku rozbiórki ogrodzenia działki nr ew. [...] z obrębu [...] od strony ul. [...] i ul. [...] w W. Następnie w dniu [...] stycznia 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. wystawił tytuł wykonawczy Nr [...], który doręczony został zobowiązanemu w dniu [...] lutego 2008 r. i wszczął przedmiotowe postępowanie egzekucyjne. W dniu 6 czerwca 2008 r. pracownik organu powiatowego dokonał czynności kontrolnych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] od strony ul. [...] i ul. [...] w W., w wyniku których stwierdzono, że obowiązek objęty przedmiotowym postępowaniem egzekucyjnym nie został wykonany. Wobec powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. wydał postanowienie Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r, w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zobowiązanej do wykonania w/w obowiązku w wysokości 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych). W wyniku rozpoznania zażalenia A. S. na w/w postanowienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponowne rozpatrzenie w/w sprawy skutkowało wydaniem przez organ powiatowy w dniu [...] kwietnia 2009 r. postanowienia Nr [...], którym nałożona została na A. S. grzywna w celu przymuszenia w wysokości 10.000 zł. (słownie: dziesięć tysięcy złotych) do wykonania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...] z dnia [...] września 2006 r. nakazującą rozbiórkę. Po rozpoznaniu zażalenia A. S. od w/w postanowienia organu I instancji zapadło zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. W jego uzasadnieniu organ przywołał treść art. art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i zauważył, iż organ egzekucyjny wydając objęte zażaleniem postanowienie Nr [...] zastosował się do dyspozycji przywołanego przepisu. Odnosząc się do kwestii kwoty, w jakiej grzywna została nałożona [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, że organ powiatowy wyczerpująco uzasadnił jej wysokość powołując przy tym odpowiednią podstawę prawną oraz wykazał przez dokonanie w dniu 8 kwietnia 2009 r. czynności kontrolnych niezastosowanie się zobowiązanego do dyspozycji decyzji Nr [...] z dnia [...] września 2006 r. Ponadto organ II instancji podkreślił, że zarówno częściowe wykonanie obowiązku jak i samo przystąpienie do jego realizacji nie stanowi przesłanki do zaniechania prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Umorzenie grzywny w celu przymuszenia i ewentualne odstąpienie od czynności egzekucyjnych może mieć miejsce jedynie w sytuacji całkowitego wykonania dyspozycji aktu administracyjnego nakładającego na określony podmiot obowiązek wynikający z przepisów Prawa budowlanego. Z uwagi na to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. nie stwierdził całkowitego wykonania obowiązku wskazanego w decyzji Nr [...] z dnia [...] września 2006 r., to zasadnie zastosował środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia. Argumentując swe rozstrzygnięcie organ II instancji podkreślił, iż zgodnie z art. 125 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nie uiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Stosownie zaś do art. 126 w/w ustawy na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w całości lub w części. Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożył A. S. wnosząc o uchylenie postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Uzasadniając skargę wskazał m.in., iż mimo to, że wyciął wszystkie słupki, furtkę i bramę od strony ul. [...] i ul. [...] i poprosił przedstawiciela Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o sprawdzenie wykonania rozbiórki ogrodzenia i zaniechanie egzekucji, to niestety fakt ten nie miał żadnego znaczenia dla organu i nie zostało umorzone postępowanie, co zmusiło go złożenia skargi do Sądu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga A. S. nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej ppsa). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd zauważa, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego jako podstawę swego rozstrzygnięcia, którym utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wskazał art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Wskazana przez organ II instancji podstawa prawna jest błędna, jednakże naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy, gdyż z treści rozstrzygnięcia organu II instancji jak i jego uzasadnienia jednoznacznie wynika, iż organ orzekając w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zastosował art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. organ II instancji ma możliwość utrzymania w mocy postanowienia organu I instancji. Rozstrzygnięcie wydane na tej podstawie jest rozstrzygnięciem o charakterze merytorycznym i stanowi konsekwencję stwierdzenia, że postanowienie organu I instancji jest prawidłowe zarówno z punktu widzenia zgodności z prawem, jak i pod względem celowości. Innymi słowy rozstrzygnięcie organu przybierze z reguły taką postać w sytuacji, gdy ocena organu II instancji jest co do istoty sprawy taka sama jak rozstrzygnięcie organu I instancji. Sąd podziela przekonanie organu II instancji, iż w przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. przeprowadził postępowanie egzekucyjne zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz że wydanie przez organ I instancji postanowienia Nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia było zasadne. Z akt niniejszej sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W decyzją z dnia [...] września 2006 r., Nr [...] nakazał A. S. rozbiórkę ogrodzenia działki nr ew. [...] z obrębu [...] od strony ul. [...] i ul. [...] w W. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]. Wymieniona decyzja organu wojewódzkiego była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2007 r., wydanym w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 263/07 oddalił skargę A. S. na tę decyzję. Tym samym decyzja nakazująca rozbiórkę ogrodzenia działki uzyskała walor decyzji prawomocnej. Z akt przedmiotowej sprawy wynika również, że w dniu [...] października 2007 r. wystawiono upomnienie wzywające A. S. do wykonania obowiązku rozbiórki ogrodzenia działki nr ew. [...] z obrębu [...] od strony ul. [...] i ul. [...] w W. Następnie w dniu [...] stycznia 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. wystawił tytuł wykonawczy Nr [...], który doręczony został zobowiązanemu w dniu 7 lutego 2008 r. i który wszczął przedmiotowe postępowanie egzekucyjne. Następnie w sprawie dokonano w dniach: 6 czerwca 2008 r. (protokół Nr [...]), 12 sierpnia 2008 r. (protokół Nr [...]), 12 grudnia 2008 r. (protokół Nr [...]), 8 kwietnia 2009 r. (protokół [...]) czynności kontrolnych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] od strony ul. [...] i ul. [...] w W. mających na celu ustalenie, czy wykonano obowiązek wynikający z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. Nr [...] z dnia [...] września 2006 r. nakazującej rozbiórkę. W wyniku wymienionych czynności kontrolnych ustalono bezspornie, że A. S. nie wykonał całkowicie obowiązku wynikającego z wymienionej decyzji. Wskazać należy, iż brak całkowitego wykonania przez A. S. obowiązku wynikającego z prawomocnej decyzji nakazującej rozbiórkę stanowił podstawę dla organu powiatowego do orzeczenia, na podstawie art. 119 § 1 i art. 121 § 2 i 4 związku z art. 17 §1 oraz art. 20 §1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jednorazowej grzywny w celu przymuszenia w wysokości 10.000 złotych. Zgodnie z art. 119 § 1 w/w ustawy grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Stosownie zaś do art. 122 §1 i § 2 wymienionej ustawy grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny, który doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego oraz postanowienie o nałożeniu grzywny. Postanowienie o nałożeniu grzywny powinno zawierać: wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie z pouczeniem, że w przypadku nie uiszczenia grzywny w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych; wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w terminie wskazanym w postanowieniu, z zagrożeniem, że w razie niewykonania Obowiązku w terminie, będą nakładane dalsze grzywny w tej samej lub wyższej kwocie, a w przypadku obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, będzie orzeczone wykonanie zastępcze. Stwierdzić trzeba, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. wydając postanowienie Nr [...] zastosował się do wytycznych przywołanego przepisu tj. wystawił w dniu [...] stycznia 2008 r. tytuł wykonawczy Nr [...], który wszczął przedmiotowe postępowanie egzekucyjne, a w samym postanowieniu zawarł wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w terminie 7 dni z pouczeniem, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych. Jednocześnie wezwał zobowiązanego do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w trybie natychmiastowym i poinformował, iż w przypadku jego niewykonania zostanie orzeczone wykonanie zastępcze. W tych okolicznościach zasadnym więc było utrzymanie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. w mocy w/w postanowienia organu I instancji. Na marginesie jedynie wskazać należy, iż w wyniku czynności kontrolnych dokonanych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] od strony ul. [...] i ul. [...] w W.e w dniu 19 czerwca 2009 r. a więc już po wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia również ustalono, że obowiązek objęty przedmiotowym postępowaniem egzekucyjnym nie został całkowicie wykonany przez A. S. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł w pkt I. wyroku w trybie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 z późn. zm.).