VII SA/Wa 1295/08

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie administracyjne postanawia : I. przyznać E. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,00 złotych, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 11 marca 2009r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez E. S. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W nadesłanym formularzu wniosku wnioskodawca wykazał, że jego sytuacja finansowa zmieniła się w stosunku do sytuacji przedstawionej w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 22 września 2008r. Przede wszystkim zmniejszył się dochód uzyskiwany przez wnioskodawcę ze sprzedaży mleka poprzednio wynosił on 900,00 - 1.000,00 złotych, a obecnie wynosi 700,00 -800,00 złotych. Prowadzone są także przeciwko skarżącemu trzy egzekucje komornicze w sprawach : KM 340/06, KM 768/06, KM 918/08, na potwierdzenie czego wnioskodawca dołączył dwie kserokopie z dnia 3 lutego 2009r. zajęcia wierzytelności należnych mu od Spółdzielni Mleczarskiej "[...]" z tytułu sprzedaży mleka oraz dwa odpisy zawiadomień o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat bez zgody komornika do wysokości zajętej kwoty. Wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i jest rolnikiem posiadającym 17 – sto hektarowe gospodarstwo rolne nadal czasowo niezdolnym do pracy w okresie od grudnia 2008r. do grudnia 2009r. Wnioskodawca podał, że z tego względu, do cięższych prac w gospodarstwie rolnym wynajmuje pracowników, co powoduje podniesienie kosztów produkcji. Wnioskodawca podał, że posiada stary, drewniany dom o powierzchni 60 m ² oraz budynki gospodarcze. Z nadesłanych wcześniej do sprawy dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawca posiada trzy budynki gospodarcze tj. drewnianą stodołę, garaż na maszyny rolnicze oraz murowaną oborę. Wnioskodawca podał, że posiada następujące maszyny rolnicze : ciągnik z 1995r. o wartości 25.000,00 złotych, pług, brony, kultywator rok produkcji 1985r., roztrząsacz obornika rok produkcji 1988r. o wartości od 2.500,00 do 3.000,00 złotych, przyczepę rolniczą rok produkcji 1973r. o wartości 2.000,00 złotych, siewnik do zboża rok produkcji 1987r. o wartości 1.000,00 złotych, rozsiewacz nawozów rok produkcji 1986r. o wartości 500,00 złotych, śrutownik do zboża rok produkcji 1984r. o wartości 500,00 złotych. Skarżący oświadczył, że poniósł koszty związane z remontem ww. maszyn rolniczych w wysokości 1.900,00 złotych. Z nadesłanego zaświadczenia z Urzędu Gminy K. z dnia 3 października 2008r. wynika, że gospodarstwo rolne wnioskodawcy wynosi 20,4690 ha powierzchni fizycznej, zaś powierzchni przeliczeniowej 13,0020 ha, a roczny dochód z gospodarstwa wyniósł 28.860,00 złotych, co miesięcznie stanowi kwotę w wysokości 2.405,00 złotych. W świetle powyższego stwierdzono, że zarówno podana przez wnioskodawcę powierzchnia gospodarstwa rolnego jak i uzyskiwane dochody różnią się znacząco od powierzchni i dochodów wskazanych w zaświadczeniu z Urzędu Gminy. Wnioskodawca podał, że w 2007r. otrzymał dopłatę bezpośrednią do prowadzonego gospodarstwa rolnego ze środków unijnych w wysokości 17.653,00 złotych. Dodał, że oprócz hodowli bydła nie prowadzi hodowli innych zwierząt, a jedynie uzyskuje dochód ze sprzedaży zboża, za które w 2008r. otrzymał kwotę 940,00 złotych. Wnioskodawca oznajmił, że poza wykazanym dochodem z tytułu sprzedaży mleka oraz sprzedaży zboża uzyskuje dochód z tytułu renty w wysokości 360,00 złotych miesięcznie. Oceniając zatem obecną sytuację finansową wnioskodawcy przedstawioną w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,00 złotych. Rozstrzygnięcie takie zabezpiecza bowiem wnioskodawcy prawo do Sądu, a jednocześnie nie skutkuje przerzuceniem na współobywateli konieczności ponoszenia pełnych kosztów prowadzonego postępowania sądowego. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia skarżącego z obowiązku ich ponoszenia. Jednocześnie stwierdzono, że wnioskodawca uzyskując stały dochód z tytułu renty oraz sprzedaży zboża, przy ograniczeniu wydatków nie będących niezbędnymi będzie w stanie ponieść ewentualne pozostałe koszty sądowe samodzielnie. Z tego względu wniosek w tym zakresie oddalono. Wskazać bowiem należy, że strona wnosząc sprawę do Sądu winna w procedurze planowanych wydatków uwzględnić również środki na poniesienie ewentualnych kosztów sądowych i poczynić konieczne na ten cel oszczędności poprzez odpowiednie ograniczenie wydatków nie będących niezbędnymi do utrzymania. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.