VII SA/Wa 1298/14

Dnia 7 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia lokalu do stanu poprzedniego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] nakazującą inwestorowi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] doprowadzenie lokalu do stanu poprzedniego. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], bowiem jej wykonanie przed rozpoznaniem skargi przez Sąd spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla Spółki, które mogą mieć wpływ zarówno na byt lokalu gastronomicznego (brak możliwości prowadzenia działalności w lokalu), jak i na byt skarżącej Spółki. Ponadto zakres i rozmiar wszystkich czynności których podjęcie byłoby konieczne do przywrócenia stanu poprzedniego wskazuje, że skarżąca zostałaby obciążona finansowo w nadmiernym stopniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wyjaśnić należy, że z konstrukcji przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek strony, toteż sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna również samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji lub postanowienia, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, co obejmuje także decyzję lub postanowienie wydane w I instancji. Nie jest natomiast możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 1582/13 oraz z dnia 7 kwietnia 2013 r. II OZ 1227/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie zaskarżono decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. Wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy natomiast tylko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2014 r. wydanej przez organ w I instancji. Rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania nie mógł więc zostać uwzględniony już z tego powodu, że wnioskiem nie została objęta także zaskarżona decyzja. Ponadto zauważyć trzeba, iż zawarty w skardze wniosek nie został należycie uzasadniony. Tymczasem ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowo-administracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący, oprócz ogólnikowego powołania się na przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., nie wyjaśnił, na czym miałoby polegać w tej konkretnej sytuacji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca jedynie lakonicznie wskazała na niebagatelne koszty związane z usunięciem niezgodności, nie odnosząc się szerzej do tej kwestii. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.