VII SA/Wa 1298/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komitetu Założycielskiego Związku Wyznaniowego "K. [...]" z siedzibą w Ś. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 marca 2024 r. znak DWRMNiE-WROOA.65440.2.2023 w przedmiocie odmowy wpisu do rejestru kościołów postanawia: odrzucić skargę. Komitet Założycielski Związku Wyznaniowego [...] z siedzibą w Ś., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 marca 2024 r. znak DWRMNiE-WROOA.65440.2.2023 w przedmiocie odmowy wpisu do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych. Profesjonalny pełnomocnik składając skargę nie dołączył do niej pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie. Do skargi dołączona została jedynie substytucja udzielona radcy prawnemu T. K. przez radcę prawnego P. R. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 22 maja 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego radcy prawnemu P. R. do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego 20 czerwca 2024 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął z dniem 27 czerwca 2024 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie wykonał powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, jeżeli nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej, bowiem postępowanie administracyjne i postępowanie sądowoadministracyjne są odrębnymi postępowaniami prowadzonymi w oparciu o odrębne regulacje prawne oraz na podstawie odrębnych akt sprawy. W takiej sytuacji strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo procesowe lub jego wierzytelny odpis obejmujący swoim zakresem przedmiotowym umocowanie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi. Ponadto umocowanie do działania w imieniu strony musi istnieć w chwili dokonywania czynności wniesienia skargi. W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia. W związku z powyższym zaszła podstawa do zastosowania rygoru odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie wskazanych braków formalnych skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.