VII SA/Wa 1299/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 sierpnia 2011 r. po rozpoznaniu wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać J. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 27 czerwca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy J. P., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 15 lipca 2011 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: -jakie ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem domu (gaz, opłaty za energię, telefon, podatek od nieruchomości, itp.) należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, -wysokości kwoty pieniężnej jaką przeznacza miesięcznie na codzienne utrzymanie (żywność, odzież, leki, itp.), -czy uzyskuje do posiadanej nieruchomości rolnej dopłaty unijne lub inne, jeśli tak należało wskazać ich wysokość, - czy uzyskuje pomoc ze strony rodziny lub innych osób, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie, - czy posiada oszczędności pieniężne, jeśli tak należało wskazać ich wysokość, oraz do nadesłania - kserokopii wyciągów bądź wykazów z konta bankowego jeśli wnioskodawca je posiada z trzech miesięcy. Odpowiedzi na powyższe należało udzielić w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 2 sierpnia 2011 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy na powyższe zarządzenie. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu i piśmie wyjaśniającym z dnia 29 lipca 2011 r. wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z nadesłanych informacji wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.402,71 złotych brutto miesięcznie. W skład majątku skarżącego wchodzi dom mieszkalny o pow. 60 m ², mieszkanie o pow. 8 m ² oraz nieruchomość rolna o pow. 3,56 ha, w tym las. Podał, że na swoje utrzymanie (żywność, odzież, leki itp.) przeznacza miesięcznie kwotę w wysokości 1.100,00 złotych. Dodał także, że wydaje także miesięcznie na opał kwotę w wysokości 70,00 złotych oraz 9,00 złotych na opłatę podatku od nieruchomości. Oświadczył, że nie uzyskuje dopłaty unijnej oraz innej do nieruchomości, nie uzyskuje pomocy ze strony rodziny i innych osób, organizacji społecznych i państwowych. Nie posiada również oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca zaznaczył, że jest osobą starszą i schorowaną. Cierpi na wiele schorzeń, które wyszczególnił we wniosku. Nadmienił, że gospodarstwo rolne nie przynosi żadnych dochodów, gdyż ziemia nie jest uprawiana z powodu zakazu wykonywania jakiejkolwiek pracy przez wnioskodawcę. Zaznaczył również, że dom w którym zamieszkuje ma ok. 70 lat, nie ma prądu, wody, łazienki i centralnego ogrzewania. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Posiadany zaś majątek w postaci domu oraz nieruchomości rolnej nie przynosi skarżącemu żadnego dochodu. Jak podkreślił, wnioskodawca dom nie posiada dostępu do prądu, nie ma łazienki i centralnego ogrzewania. Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że wnioskodawca nie należy do osób majętnych i nie jest on w stanie ponosić kosztów sądowych w sprawie bez uszczerbku we własnym koniecznym utrzymaniu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.