VII SA/Wa 13/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2010 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania skargę oddala. VII SA/Wa 13/10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...].11.2009 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...].10.2009 r., znak: [...], odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].05.2009 r., nr [...], znak: [...], odmawiającej wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].02.2009 r., Nr [...], nakazującej Z.G. doprowadzenia do stanu poprzedniego budynku szkoły podstawowej z przedszkolem. Jak wynika z akt sprawy, Stowarzyszenie [...] otrzymało pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].07.2009 r., znak: [...], informujące o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych pisma w terminie 7 dni od dnia doręczenia - w dniu 05.08.2009 r. Pismem z dnia 03.09.2009r., Główny Urząd Nadzoru Budowlanego poinformował [...], iż odwołanie z dnia [...].05.2009 r. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].05.2009 r., nr [...], znak: [...]9 zostało - z uwagi na nie usunięcie braku formalnego pisma (brak podpisu) w ustawowym terminie 7 dni -pozostawione bez rozpoznania. Pismem z dnia 11.09.2009 r. Stowarzyszenie [...] wystąpiło z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków odwołania od decyzji [...] WINB z dnia [...].05.2009 r., nr [...] uzasadniając swój wniosek tym, iż osoba odbierająca pocztę poleconą była przekonana, że termin 7 dni nie jest powiązany z żadnymi poważnymi konsekwencjami, a tym samym nie było potrzeby przerywania urlopów osób upoważnionych do reprezentacji Stowarzyszenia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania stwierdzając, że Stowarzyszenie [...] nie uprawdopodobniło braku swej winy w uchybieniu ustawowego terminu do usunięcia braków formalnych odwołania a zatem nie spełniło przesłanki 58 § 1 Kpa . VII SA/Wa 13/10 Postanowienie to zostało zaskarżone przez Stowarzyszenie [...], które zarzucając naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 58 § 1 oraz 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia. Zdaniem Stowarzyszenia Specyfika działalności jednostki oświatowej, jaką jest szkoła polega na tym, iż w okresie wakacyjnym, tj. w lipcu i sierpniu działalność taka praktycznie nie jest prowadzona. Nie ma więc osób uprawnionych do reprezentowania szkoły, jak i niemal wszystkich pracowników. Z uwagi więc na okres wakacyjny Stowarzyszenie, którego podstawowym celem jest właśnie prowadzenie szkoły, praktycznie nie funkcjonuje. Osoba dyżurująca w sekretariacie była przekonana, że termin siedmiu dni nie jest powiązany z poważnymi konsekwencjami w przypadku jego przekroczenia. W tej sytuacji uznała, że nie ma potrzeby przerywania urlopów osób upoważnionych do reprezentacji Stowarzyszenia. W związku z powyższym żadna z osób uprawnionych do reprezentowania Stowarzyszenia, w tym do uczynienia zadość wezwaniu organu i podpisania odwołania, nie była poinformowana o treści tego wezwania. Nie miała więc, mimo najlepszych chęci żadnej możliwości zachowania terminu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie podzielił argumentacji wnioskodawcy i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Badając zaskarżone postanowienie w tym zakresie Sąd uznał, że skargę należało oddalić. W rozpoznawanej sprawie podstawą rozstrzygnięcia organu administracyjnego był art. 58 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, w razie uchybienia terminu należy przywrócić VII SA/Wa 13/10 termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z treści powołanego przepisu wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w dokonaniu czynności była od niej niezależna. Z akt sprawy wynika, iż skarżące Stowarzyszenie otrzymało pismo Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13.07.2009 r., , informujące o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych pisma w terminie 7 dni od dnia doręczenia - w dniu 05.08.2009 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu 14.09.2009 r. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, iż ocena, czy zachodzą przesłanki do zastosowania art. 58 k.p.a. musi odbywać się z odwołaniem do okoliczności konkretnego przypadku. Z twierdzeń skarżącego wynika, że osoba dyżurująca w sekretariacie, która odebrała pismo była przekonana, że termin siedmiu dni nie jest powiązany z poważnymi konsekwencjami w przypadku jego przekroczenia. W tej sytuacji uznała, że nie ma potrzeby przerywania urlopów osób upoważnionych do reprezentacji Stowarzyszenia. W związku z powyższym żadna z osób uprawnionych do reprezentowania Stowarzyszenia, w tym do uczynienia zadość wezwaniu organu i podpisania odwołania, nie była poinformowana o treści tego wezwania. Z art. 58 § 1 i 2 Kpa wynika, iż przesłankami przywrócenia terminu są: uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy w uchybieniu terminu, zachowanie 7 -dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu liczonego od dnia ustania przeszkody, dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin ( np. wniesienie odwołania ). W doktrynie i judykaturze sądowo-administracyjnej zgodnie przyjmuje się, iż przywrócenie terminu dopuszczalne jest jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium braku winy strony przyjmowany jest bowiem obiektywny miernik VIISA/Wa 13/10 staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie może więc nastąpić w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zaliczyć należy: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła stronie na posłużenie się inną osobą, pożar, powódź. Okolicznością, w której organ administracji zobowiązany jest do przywrócenia terminu, jest także nieprawidłowe doręczenie stronie decyzji ( postanowienia). W ocenie Sądu, skarżące Stowarzyszenie żadnej z powyżej wskazanych przesłanek nie spełniło. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).