VII SA/Wa 1301/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. G. i R.G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz A. G i R. G. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O.decyzją z dnia [...] maja 2005r. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U z 2003r., Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.), udzielił A. i R. G. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z częścią usługową na poziomie parteru, usytuowanego na nieruchomości położonej przy ul. S. róg Wi. w O. (nr ew. działki [...]). Organ wyjaśnił w treści uzasadnienia, iż w wyniku postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z częścią usługową na poziomie parteru, usytuowanego przy ul. S. w O. (nr ew. działki [...]) stwierdzono, że inwestorzy istotnie odstąpili od warunków decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [..]grudnia 2003r. W związku z powyższym, decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił udzielenia A. i R. G. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową w poziomie parteru, położonego w O. przy ul. S. róg W. (działka nr [...]), a postanowieniem z dnia 7 stycznia 2005 r., tenże organ w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wstrzymał inwestorom prowadzenie robót budowlanych wykonywanych przy budowie przedmiotowego obiektu. Następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na A. i R. G. obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową w poziomie parteru. Po wykonaniu w/w obowiązku tut. organ nadzoru budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. zatwierdził A. i R. G. projekt budowlany zamienny w/w obiektu budowlanego i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W dniu 6 maja 2005r. inwestor zgłosił zakończenie robót budowlanych i wystąpił w wnioskiem o udzielenie decyzji o pozwolenie na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego. W ocenie organu czynności kontrolne przeprowadzone w dniu 11 maja 2005r. na w/w nieruchomości wykazały, że przedmiotowy budynek został wybudowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym i nadaje się do użytkowania. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2009r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118) stwierdził z urzędu nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] maja 2005r. Organ I instancji wskazał, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] maja 2005r. została wydana na podstawie art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Na mocy tego rozstrzygnięcia udzielono A. i R. G. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową na poziomie parteru, usytuowanego na działce nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul. St. róg W. w O.. Organ po dokonaniu analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie uznał, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia[...] maja 2005r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 59 Prawa budowlanego, co skutkuje koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego w drodze stwierdzenia nieważności. Kwalifikowaną wadą decyzji jest naruszenie art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego, z uwagi na nie zachowanie procedur dotyczących przeprowadzenia obowiązkowej kontroli przedmiotowego obiektu budowlanego przed wydaniem decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. Zgodnie z brzmieniem art. 59a ust. 1 Prawa budowlanego właściwy organ przeprowadza, na wezwanie inwestora, obowiązkową kontrolę budowy w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Według treści art. 59d Prawa budowlanego protokół obowiązkowej kontroli powinien być sporządzony na podstawie wzoru określonego rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r., w sprawie wzoru protokołu obowiązkowej kontroli. Odnosząc się do protokołu sporządzonego przez organ powiatowy w wyniku przeprowadzenia w dniu 11 maja 2005r. kontroli, organ uznał, że nie spełnia on wymogów wskazanych w w/w rozporządzeniu, a ustalenia kontrolne nie wypełniają dyspozycji art. 59a ust. 1 cytowanej ustawy. Ze względu na powyższe, w ocenie organu, należało stwierdzić nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005r., jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2009r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. i R. G. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...]lutego 2005r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r., stwierdzającą nieważność decyzji Starosty O. z dnia [...] grudnia 2003 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. i R. G. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową w poziomie parteru, zlokalizowanego na nieruchomości położonej w O. przy ul. S. róg W.. W związku z wykonaniem przez inwestorów obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] stycznia 2005 r., tenże organ decyzją z dnia [...]kwietnia 2005 r., zatwierdził A. i R.i G. projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową oraz udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Wnioskiem z dnia 6 maja 2005r. A. i R. G. wystąpili o udzielenie pozwolenia na użytkowanie ww. budynku. Po dokonaniu oględzin, decyzją z dnia [...] maja 2005r., udzielono inwestorom pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową w poziomie parteru. Na gruncie niniejszej sprawy obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową na poziomie parteru, usytuowanego przy ul. S. róg W.w O. został nałożony w decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. W ocenie organu odwoławczego przeprowadzone przez organ powiatowy w dniu 11 maja 2005r. oględziny ww. obiektu budowlanego nie spełniają przesłanek obowiązkowej kontroli określonych w art. 59a Prawa budowlanego. W protokole oględzin z dnia 11 maja 2005r. organ powiatowy poprzestał na stwierdzeniu, iż obiekt wykonano zgodnie z projektem zamiennym zatwierdzonym decyzją PINB w O. Nr [...] z dnia [...]04.2005 r., znak: [...] i nadaje się on do użytkowania. ,,(...) Roboty zakończono, pozostały niedoróbki; w robotach malarskich oraz brak białego montażu w pomieszczeniu kuchni na I piętrze". Zdaniem organu, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] maja 2005r., udzielająca pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego została wydana z rażącym naruszeniem art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli A. G.i R. G. wnosząc o jej uchylenie. W skardze podniesiono, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że w dniu 11 maja 2005r. organ w protokole pokontrolnym wskazał jednoznacznie, że budynek został wykonany zgodnie z zatwierdzonym projektem zamiennym oraz że nadaje się do użytkowania. Powyższe stwierdzenia zawarte w protokole dają podstawę do przyjęcia, że kontrola budynku została przeprowadzona w pełnym zakresie, o którym mowa w art. 59a Prawa Budowlanego. W ocenie skarżących, nie można przyjąć, aby organ w powołanym protokole odnosił się jedynie do tej części robót, których dotyczył wniosek z zmianę pozwolenia na budowę. Takie założenie stałoby w oczywistej sprzeczności z cytowanym już stwierdzeniem, iż cały budynek nadaje się do użytkowania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił na jakich przesłankach oparł swoje twierdzenia, iż zakres przeprowadzonej kontroli nie obejmował elementów przewidzianych w art. 59a ww. ustawy. W ocenie strony skarżącej wniosku takiego nie da się wyprowadzić jedynie z faktu, iż w protokole posłużono się ogólniejszymi twierdzeniami niżby to wynikało z urzędowego formularza. Treść protokołu pokontrolnego - pomimo, że nie posłużono się urzędowym formularzem - spełniała podstawowe wymogi przewidziane odnośnie jego treści w art. 59d ust. 4 Prawa budowlanego. W myśl powołanego przepisu "wzór protokołu powinien obejmować w szczególności informacje dotyczące danych osobowych osób uczestniczących w kontroli oraz informacje niezbędne do ustalenia przebiegu i wyniku przeprowadzonej kontroli, w tym: adres i kategorię obiektu budowlanego, ustalenia dotyczące zgodności wykonania obiektu budowlanego z zatwierdzonym projektem budowlanym i innymi warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę". Organ wydając skarżoną decyzję, nie mógł więc przyjąć, że kontrola prowadzona w przedmiotowym budynku została w sposób sprzeczny z prawem ograniczona. Jeżeli organ miał wątpliwości jaki był faktyczny zakres kontroli, powinien był je w toku postępowania wyjaśnić. Zaniechanie przeprowadzenia czynności wyjaśniających pozwala mówić o naruszeniu art. 77 § 1 kpa. W postępowaniu niniejszym należy także uwzględnić fakt, iż jest ono prowadzone w oparciu o szczególną podstawę, którą stanowi art. 156 kpa. Zastosowanie tego przepisu, godzące w zasadę trwałości decyzji administracyjnych oraz budowania zaufania obywateli do organów administracji, możliwe jest jedynie w wyjątkowych przypadkach. W skardze podniesiono, iż w uzasadnieniu skarżonej decyzji organ ograniczył się do prostego wskazania naruszenia prawa, co mogłoby ewentualnie stanowić podstawę uchylenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w normalnym trybie odwoławczym. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skargę należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009r. stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] maja 2005r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową w poziomie parteru, usytuowanego na nieruchomości położonej w O. przy ul. S. róg W.. Rzeczą Sądu jest kontrola czy organy administracji przeprowadziły postępowanie nieważnościowe w sposób prawidłowy, tj. czy ocena organów dotycząca zgodności z prawem decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie dokonana została prawidłowo w aspekcie przesłanek nieważnościowych z art. 156 § 1 kpa, a w szczególności z przepisem art. 156 § 1 pkt 2 kpa, który legł u podstaw wydanej decyzji nieważnościowej. Podkreślić trzeba, iż celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji z jednego punktu widzenia, a mianowicie czy decyzja jest dotknięta wadą kwalifikowaną wskazaną w art. 156 § 1 pkt. 1-7 kpa. Sprawa nie toczy się bowiem w trybie zwykłym, gdzie dla uchylenia decyzji wystarczy stwierdzenie naruszenia prawa mającego wpływ na wynik rozstrzygnięcia, a w trybie nadzoru, kiedy zupełnie wyjątkowo, wbrew wynikającej z art. 16 kpa zasadzie trwałości decyzji ostatecznych, z enumeratywnie wyliczonych ustawowo przyczyn, można uznać decyzję ostateczną za dotkniętą tak ciężką wadą, iż zachodzi konieczność uznania jej za nieważną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 1998 r. II SA 456/98). Wśród przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 pkt. 2 kpa jest rażące naruszenie prawa, które określa się jako oczywiste naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość decyzji skutkiem naruszenia norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach, w szczególności przepisów prawa procesowego oraz materialnego, o szczególnym ciężarze gatunkowym. Zachodzi więc w przypadku, gdy czynność zmierzająca do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części. Nie chodzi przy tym o błędy w wykładni prawa, lecz o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2001 r. II SA 1726/2000, z dnia 26 września 2000 r. V SA 2998/99, oraz z dnia 5 października 2000 r. III SA 2244/99). Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, iż organy administracji orzekające w niniejszej sprawie wadliwie przeprowadziły postępowanie nieważnościowe uznając, iż istnieją przesłanki do stwierdzenia nieważności wymienionej decyzji z dnia[...] maja 2005r. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, decyzja udzielająca pozwolenia na budowę wydana została z rażącym naruszeniem art. 59 ust 1 i art. 59a Prawa budowlanego. Ponadto, zdaniem organu protokół sporządzony podczas kontroli w dniu 11 maja 2005r. nie spełnia wymogów wskazanych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. w sprawie wzoru protokołu obowiązkowej kontroli. Jak wynika z akt sprawy w protokole oględzin przeprowadzonych w dniu 11 maja 2005r. zawarto informację, że: "podczas kontroli stwierdzono, iż budynek wykonano zgodnie z zatwierdzonym decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...].04.2005r znak: PINB [...] projektem zamiennym. Roboty zakończono, pozostały niedoróbki w robotach malarskich oraz brak białego montażu w pomieszczeniu kuchni na I piętrzę. Obiekt nadaje się do użytkowania." Stosownie do treści art. 59 a Prawa budowlanego: właściwy organ przeprowadza, na wezwanie inwestora, obowiązkową kontrolę budowy w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. 2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje sprawdzenie: 1) zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu; 2) zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym, w zakresie: a) charakterystycznych parametrów technicznych: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, b) wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego, a) geometrii dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych), b) wykonania urządzeń budowlanych, c) zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem, d) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich - w stosunku do obiektu użyteczności publicznej i budynku mieszkalnego wielorodzinnego; 3) wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego; 4) w przypadku nałożenia w pozwoleniu na budowę obowiązku rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania lub tymczasowych obiektów budowlanych - wykonania tego obowiązku, jeżeli upłynął termin rozbiórki określony w pozwoleniu; 5) uporządkowania terenu budowy. Natomiast zgodnie z art. 59d ust 4 ww. ustawy wzór protokołu powinien obejmować w szczególności informacje dotyczące danych osobowych osób uczestniczących w kontroli oraz informacje niezbędne do ustalenia przebiegu i wyniku przeprowadzonej kontroli, w tym: adres i kategorię obiektu budowlanego, ustalenia dotyczące zgodności wykonania obiektu budowlanego z zatwierdzonym projektem budowlanym i innymi warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Ponadto z wzoru protokołu obowiązkowej kontroli określonego w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. w sprawie wzoru protokołu obowiązkowej kontroli wynika m.in., że w protokole powinny zostać zawarte informacje dotyczące zgodność obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu i zgodność obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym. W ocenie Sądu dane te protokół sporządzony przez organ nadzoru budowlanego w dniu 11 maja 2005r. zawiera. Ponadto, należy mieć na względzie, iż zgodnie z art. 34 ust 3 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego projekt budowlany zawiera projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie oraz projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe. Tak więc jeżeli kontrola wykazała zgodność z decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego z dnia [...] kwietnia 2005r. to inwestycja była zgodna również z projektem zagospodarowania działki. Sąd podziela stanowisko organu, iż protokół kontroli winien być sporządzony na formularzu urzędowym, jak też powinien on w sposób bardziej precyzyjny odnosić się do wyników przeprowadzonej kontroli, jednakże powyższych uchybień organu nie można uznać za rażące, które skutkowałyby stwierdzeniem nieważności decyzji. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa sądów administracyjnych, przesłankę nieważnościową w myśl art. 156 § 1 pkt 2 kpa. stanowić może tylko "rażące naruszenie prawa", zwykłe choć nawet oczywiste naruszenie prawa nie wyczerpuje wymogu zawartego we wskazanym przepisie rażącego naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności decyzji. Konieczna jest zatem gradacja wad i odróżnienie wad powodujących wzruszalność decyzji, od takich wad, które przez swoje istnienie lub przez swoje skutki powodują nieuchronną konieczność eliminacji decyzji z obrotu prawnego. Utożsamianie zatem tego pojęcia z każdym naruszeniem jest oczywiście wadliwe. Naruszenie prawa mogące mieć znaczenie przy rozpoznawaniu sprawy w trybie odwoławczym nie musi mieć decydującego znaczenia przy rozpoznawaniu sprawy w trybie nadzorczym (stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na rażące naruszenie prawa). Inna jest bowiem waga zakresu przedmiotowego naruszeń prawa uwzględnianych przez organ odwoławczy, inna zaś przez organ rozpatrujący sprawę w trybie nadzoru. Zgodnie z tym kierunkiem wykładni art. 156 § 1 pkt 2 kpa rażące naruszenie prawa powinno być traktowane jako zjawisko o wyjątkowym charakterze, a przy tym wymagające do jego stwierdzenia przeprowadzenia szczególnie wnikliwego postępowania wyjaśniającego (wyrok z dnia 19 maja 1989r. IV SA 90/89 ONSA 1989/1 poz. 49). Ujawnione wady mające wpływ na wynik sprawy powodują uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze.zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.