VII SA/Wa 1301/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu [...] maja 2017r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący – D.K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Do skargi skarżący załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w którym wskazał, że o zaskarżonej decyzji dowiedział się w dniu [...] maja 2017r. podczas wizyty u matki, która tego dnia przekazała mu odebraną przez siebie korespondencję. Wyjaśnił, że od ok 10 lat zamieszkuje pod adresem: [...], [...] [...], gdzie po ślubie zamieszkał razem z żoną i przeniósł swoje centrum życiowe. Natomiast w miejscowości [...], gdzie zamieszkuje matka skarżącego i gdzie doręczona została przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję, skarżący prowadzi prace budowlane w związku z budową domu jednorodzinnego. Skarżący podniósł, że w okresie zimowym i w pierwszym kwartale 2017 r. sporadycznie odwiedzał swoją matkę z uwagi na trzyzmianowy system pracy, wyjazdy służbowe, wychowanie i opiekę nad małoletnim system oraz zaawansowaną ciąże żony. W tym okresie zawieszone również zostały prace budowalne przy domu jednorodzinnym. Skarżący podniósł, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, bowiem matka nie przekazała mu, że podjęła korespondencję w jego imieniu, a zatem nie miał o niej wiedzy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 3 w zw. z § 2 i 4 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Z przywołanych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może znaleźć zastosowanie tylko wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie, we wskazanym terminie, wniosku przez skarżącego oraz dokonanie czynności, dla której zakreślono termin, nie jest wystarczające dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, której uchybił. Niezbędne jest także uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący zachował siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 3 p.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jak również złożył wniosek za pośrednictwem organu. Z uzasadnienia wniosku wynika, że ustanie przyczyny, dla której uchybiono dokonaniu czynności nastąpiło w dniu [...] lipca 2017 r., a w dniu [...] lutego 2017 r. został nadany wniosek (koperta z pieczęcią nadawczej placówki pocztowej). Jak wykazano już wcześniej skarżący wraz z wnioskiem złożył także skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., wobec czego dopełnił warunek sine qua non jego rozpoznania, tj. dopełnił czynności o przywrócenie terminu której wnosi. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zaadresowana do skarżącego, zawierająca odpis zaskarżonej decyzji, została odebrana przez matkę skarżącego w dniu [...] marca 2017 r., a więc trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do Sądu upływał w dniu [...] kwietnia 2017 r. Sąd przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku na wstępie wyjaśnia, że z uwagi na pewność obrotu prawnego przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie przyjęto, że nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). W ocenie Sądu podnoszone przez skarżącego okoliczności, iż skierowaną do niego przesyłkę odebrała jego matka, a następnie jej nie przekazała, nie stanowią okoliczności stanowiących o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. Wręcz uznać należy, że skarżący nie dopełnił staranności w prowadzeniu swoich spraw, bowiem skoro skarżący od ok 10 lat ma nowe miejsce zamieszkania, gdzie jak wskazał jest centrum jego życia, miał możliwość na każdym etapie postępowania administracyjnego zgłosić zmianę adresu, albo choć wskazać adres do doręczeń. Skoro tego nie uczynił, uznać należy, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona dorosłemu domownikowi w dniu [...] marca 2017 r. Natomiast okoliczność, że dorosły domownik nie przekazał przesyłki skarżącemu nie świadczy o spełnieniu przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.