VII SA/Wa 1305/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant ref. staż. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi K.R. w przedmiocie żądania nakazania usunięcia symbolu religijnego w Urzędzie Skarbowym [...] postanawia: odrzucić skargę. K.R. wnioskiem z dnia [...] maja 2007 roku zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] o zdjęcie krzyża ze ściany w ww. Urzędzie. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] poinformowała wnioskodawcę, iż wniosek nie może zostać rozpatrzona, gdyż nie mieści się w sferze zadań publicznych, za które odpowiedzialny jest Naczelnik Urzędu Skarbowego. Pismem z dnia [...] września 2007 r. K.R. ponownie zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] o udostępnienie decyzji administracyjnej w przedmiocie powieszeniu krzyża w Urzędzie oraz o udzielenie informacji dotyczącej imprezy związanej z zawieszaniem krzyża, a w szczególności wypowiedzenia się, czy imprezie towarzyszyła konsumpcja alkoholu, czy odbyło się to w godzinach pracy urzędu, jakie było jej źródła finansowania oraz na jakich zasadach pracownicy urzędu uczestniczyli w tej imprezie. W odpowiedzi na ww. wniosek Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z dnia [...] października 2007r. znak [...] poinformowała wnioskodawcę, iż: zawieszenie krzyża nie zostało poprzedzone decyzją administracyjną, poświęceniu urzędu i zawieszeniu krzyża nie towarzyszyła "impreza"- uroczystości poświęcenia krzyża towarzyszył symboliczny poczęstunek, który nie obejmował alkoholu, poczęstunek ten został sfinansowany ze środków własnych Naczelnika i innych pracowników urzędu. Pracownicy urzędu brali udział w uroczystości według własnego uznania, z zachowaniem prawidłowego, nieprzerwanego toku pracy każdej komórki organizacyjnej. Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. K.R. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] o udzielenie odpowiedzi na pytanie, kto i na jakiej podstawie prawnej podjął decyzję o zawieszeniu krzyża w urzędzie państwowym oraz czy przewidziane jest (jeśli tak, to w jakim terminie) zawieszenie innych symboli religijnych, w szczególności muzułmańskiego półksiężyca, żydowskiej gwiazdy Dawida i buddyjskiego Ying - Yang. W odpowiedzi na to pismo, Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] poinformowała, że w dużej mierze K.R. otrzymał już odpowiedź w piśmie znak: [...] z dnia [...] października 2007r. Decyzja o zawieszeniu krzyża zapadła w oparciu o ogólne kompetencje Naczelnika Urzędu Skarbowego do kierowania urzędem. Następnie, K.R. pismem z dnia [...] grudnia 2007 r., zwrócił się do ww. Naczelnika ze wskazaniem, iż zawieszenie symbolu religijnego w urzędzie państwowym jest pogwałceniem Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej i wezwał do niezwłocznego zdjęcia nielegalnie zawieszonego symbolu religijnego i powiadomienia go o tym fakcie. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] poinformowała, iż odpowiedź w tej sprawie K.R. otrzymał już w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...]. Kolejnym pismem, z dnia [...] września 2008 r. K.R. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] o zamieszczenie w Urzędzie innych symboli religijnych. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z dnia [...] października 2008 r. znak [...] poinformowała, iż prośba nie została rozpatrzona, nie mieści się w sferze zadań publicznych, za które odpowiedzialny jest Naczelnik Urzędu Skarbowego. Stwierdziła, że zawieszenie krzyża katolickiego nie narusza art. 25 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z doktryną prawa: "Związkom wyznaniowym Konstytucja gwarantuje równouprawnienie bez względu na formę prawną regulacji ich stosunków z państwem (art. 25 ust. 1). Oznacza to, że wszystkie związki wyznaniowe znajdujące się w takiej samej sytuacji muszą być wyposażone w takie same uprawnienia. Powinny mieć takie same formalnoprawne możliwości rozwoju i funkcjonowania" (P.Borecki, publ. PiP 2008/1/72). W konsekwencji zawieszenie krzyża katolickiego jako czynność faktyczna nie narusza owych "formalnoprawnych możliwości rozwoju i funkcjonowania". Powołując się na orzecznictwo sądowe wskazał, że znak krzyża ma jako symbol, w przeciwieństwie do Gwiazdy Dawida, Muzułmańskiego Półksiężyca czy Krzyża Prawosławnego szersze, nie tylko religijne znaczenie. W dniu [...] czerwca 2010r., K.R. złożył skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący, powołując się na przepisy Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (art. 1, 2, 21 pkt 1 i pkt 2) - wniósł o nakazania usunięcia symbolu religijnego zawieszonego w ww. Urzędzie Skarbowym. Skarżący stwierdził, że dysponentem krzyża jest Kościół Katolicki -międzynarodowa organizacja wstrząsana skandalami pedofilskimi, aferami finansowymi, rozpaczliwie broniąca się przed zanikiem. Obecność symbolu organizacji w urzędzie państwowym, jest dowodem podległości Państwa wobec Kościoła Katolickiego, zaprzeczeniem konstytucyjnej zasady autonomii, jest wskazaniem, jaki rodzaj światopoglądu Państwo uznaje za pożądany, a to jest nie do pogodzenia z zasadami demokracji. Skarżący podniósł, że Trybunał w Strasburgu orzekł, że państwo powinno powstrzymać się od narzucania określonej wiary, nawet w sposób pośredni w miejscach, w których znajdują się osoby od niego zależne. Trybunał stwierdził również, że wśród wielu znaczeń krzyża dominuje znaczenie religijne. A zatem teza organów skarbowych głosząca, że zawieszony w urzędzie krzyż nie niesie treści religijnych jest fałszywa. Zdaniem skarżącego, skoro Trybunał określił ogólną zasadę, uznając pewien sposób postępowania państwa za niewłaściwy, to należy oczekiwać, że jeśli sprawa krzyża w Urzędzie Skarbowym [...] trafi do Trybunału w Strasburgu, wyrok będzie dla Rzeczpospolitej Polskiej niekorzystny, a na dodatek pociągnie ze sobą niepotrzebne koszty. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ przedstawił przebieg korespondencji skarżącego z Urzędem. Podniósł, iż w świetle art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie istnieje przedmiot zaskarżenia. Zawieszenie symbolu religijnego nie spełnia w świetle art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) warunków do zaskarżenia w szczególności nie jest sprawą indywidualną. Także w myśl przepisów art. 145 i 146 ww. ustawy nie można orzec o nakazaniu, zgodnie z żądaniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając niniejszą skargę, Sąd poddał ją ocenie w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określającego właściwość rzeczową sądów administracyjnych, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto, w myśl § 3 cytowanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze treść żądania objętego skargą, Sąd stwierdza - skarga nie dotyczy sprawy sądowoadministracyjnej. Skarga, skierowana do tutejszego Sądu, zawiera żądanie nakazania przez Sąd usunięcia krzyża zawieszonego na ścianie Urzędu Skarbowego [...] w [...]. Skarga, dotyczy zatem czynności faktycznej, jaką jest zawieszenia krzyża na ścianie budynku Urzędu. Czynności tej nie towarzyszyło wydanie żadnego z rozstrzygnięć, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie. Nie było decyzji, postanowienia ani innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które można by poddać sądowej kontroli pod względem zgodności z przepisami prawa. W tym zakresie nie zachodziła też bezczynność organu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli ta nie należy do właściwości Sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższą argumentację i przywołane przepisy prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę odrzucił.