VII SA/Wa 1305/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. i T. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić B. S. i T. S. wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Pismem z dnia 9 maja 2011 r. B. S. i T. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę 15 budynków mieszkalnych jednorodzinnych. W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Skarżący wskazali, iż wysokość zabudowy inwestora sięgnie 8,10 m, a powiększonej o nasypaną ziemię – ponad 13 m od poziomu nieruchomości skarżących. Stwierdzili, że realizacja tego rodzaju konstrukcji w bezpośrednim sąsiedztwie, a w zasadzie na granicy nieruchomości skarżących, spowoduje powstanie trudnej do odwrócenia sytuacji, gdyż sprowadzi się do zlokalizowania 8-metrowej konstrukcji oporowej, mającej na celu utrzymanie kilkusettonowej masy ziemi nawiezionej dla podniesienia poziomu terenu oraz posadowienia na tak przygotowanej sztucznej nawierzchni domów mieszkalnych. Dla jej usunięcia trzeba będzie rozebrać całą zabudowę oraz konstrukcję oporową i usunąć nawiezioną ziemię. Ponadto skarżący podnieśli, iż wpływ istnienia konstrukcji oporowej na możliwość zabudowy nieruchomości skarżących w zgodzie z warunkami technicznymi, tj. w odległości 4 m od granicy działki będzie tego rodzaju, że rozpoczęcie robót ziemnych tak blisko muru, powstrzymującego masy ziemi, na których posadowione są domy mieszkalne, skutkować może utratą oparcia i katastrofą budowlaną. Zarzucili, iż takie ustalenie w decyzji Prezydenta Miasta S. skutkować będzie nałożeniem na nich obowiązku odsunięcia ewentualnej przyszłej zabudowy, a po wykonaniu konstrukcji powodującej podniesienie o 5 m poziomu terenu i posadowieniu na niej domów mieszkalnych powstaną trudne do odwrócenia skutki dla środowiska naturalnego i całego otoczenia, a w szczególności dla nieruchomości skarżących, która sąsiaduje z gruntem inwestora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61. Z przepisu tego wynika więc, że po pierwsze, wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji. Dopiero, w przypadku gdy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. A zatem, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji wydanej w tym innym postępowaniu, a jednocześnie nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05). Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie wnioskiem o wstrzymanie wykonania skarżący objęli wyłącznie decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę, kontrolowaną przez organy w postępowaniu administracyjnym w trybie nieważnościowym. Przedmiotowy wniosek nie dotyczył natomiast wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na brak wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.