VII SA/Wa 1307/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2009 r. sprawy ze skargi Rejonowego Zarządu Infrastruktury w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości podczas obowiązkowej kontroli skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, tekst jednolity z późniejszymi zmianami), po rozpatrzeniu zażalenia Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w [...] uchylił zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. w zakresie wysokości naliczonej kary i wymierzył karę w wysokości 2.500,- zł. Pozostałe postanowienia utrzymał w mocy. Jak wynika z akt sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. (znak sprawy: [...]) w wymierzył karę w wysokości 4000,- zł w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości podczas obowiązkowej kontroli budowy kontenerowej stacji paliw KSP - 20 w JW 5700 w [...] w zakresie, którym mowa w art. 59a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, tekst jednolity z późn. zm), Organ I instancji wskazał, ze w dniu 19 lutego 2009r. pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego przeprowadzili kontrolę obowiązkową zakończonej budowy kontenerowej stacji paliw KSP - 20 JW. 5700 w [...] ul. [...] (teren zamknięty) na działce o nr ew. gr. [...], realizowanej na podstawie decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. znak: [...]. Czynności kontrolne przeprowadzone na terenie przedmiotowej budowy wykazały istotne odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, bez uzyskania stosownej decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, polegające na: - zmianie przebiegu przyłącza wody zimnej PE 32x3, -zmianie sposobu odprowadzenia ścieków kanalizacji sanitarnej - wykonano włączenie do istniejącej kanalizacji deszczowej (zrezygnowano z budowy szamba), -zmianie przebiegu zewnętrznej instalacji elektrycznej poprzez przesunięcie słupa oświetleniowego WZ - 9 Organ uznał, że wprowadzone przez Inwestora zmiany dotyczą zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu i w świetle postanowień przepisu art. 36a ustawy Prawo budowlane są odstępstwem istotnym od warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor nie wystąpił do właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej o zmianę pozwolenia na budowę w zakresie opisanym powyżej. Rozpatrując zażalenie Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego za zasadny uznał jedynie zarzut niewłaściwego określenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kategorii obiektu objętego postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., a w konsekwencji błędnego naliczenia wysokości kary. Wskazał, że określając kategorie obiektów budowlanych, ustawodawca przyjął m. in. dla wszystkich obiektów budowlanych Sił Zbrojnych kryterium podmiotowe, ustalając dla nich odrębną kategorię XII, co oznacza iż wszystkie te obiekty, bez względu na ich rodzaj, zaliczają się do tejże kategorii. Zatem zgodnie z załącznikiem do ustawy Prawo budowlane, współczynnik kategorii obiektu dla kategorii XII wynosi 5,0. Stosownie do, powyższych ustaleń, na podstawie art. 59f ustawy Prawo budowlane, który stanowi iż kara stanowi iloczyn stawki opłaty (s) — 500 zł, współczynnika kategorii obiektu (k) - wg załącznika kat. XII (obiekt Sił Zbrojnych) - 5,0 oraz współczynnika wielkości obiektu (w), długość w km < 1,0, organ odwoławczy ustalił wysokość kary na 500 x 5,0 x 1,0 = 2500,00 zł. Podkreślił, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują żadnej możliwości miarkowania opłaty legalizacyjnej. Powołany wyżej art. 59f ustawy Prawo budowlane przewiduje bowiem, że tylko takie cechy, jak kategoria obiektu, współczynnik kategorii obiektu oraz współczynnik wielkości obiektu, które określono w załączniku do powołanej wyżej ustawy, mają wpływ na wysokość kary. Skargę do Sądu wniósł Rejonowy Zarząd Infrastruktury w [...] wnosząc o uchylenie obu postanowień. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił: 1. naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przy kontroli wszystkich okoliczności sprawy oraz uchylenie się od rozpatrzenia w całości zarzutów zażalenia i niezachowanie wymaganego przepisem art.59f. ust.6 ustawy z dnia 7.07 1994 r. - Prawo budowlane uprzedniego wymierzenia kary w stosunku do decyzji o odmowie pozwolenia na użytkowanie i postępowania , o którym mowa w art.51 ustawy z dnia 7.07 1994 r. - Prawo budowlane 2. naruszenie art.59f ust.1 ustawy z dnia 7.07 1994r. - Prawo budowlane poprzez przyjęcie istnienia w kontrolowanym obiekcie nieprawidłowości , z którymi należy bezwzględnie wiązać niekorzystne skutki dla inwestora, pomimo, że decyzja Wojewody [...] nr [...] z [...].11.2007r. obowiązująca w dacie kontroli zaakceptowała owe zmiany kwalifikowane przez organ jako odstępstwa, tym samym je legalizując. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływa na wynik sprawy. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowił art. 59f w związku z art. 59a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca Prawo Budowlane (Dz. U. 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem w przypadku, stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2, wymierza się karę stanowiącą iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Nieprawidłowości o których mowa jest w art. 59a ust. 2 wystąpią wówczas gdy inwestycja nie jest zgodna z zatwierdzonym projektem zagospodarowania terenu i projektem architektoniczno-budowlanym. Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Inwestycja zrealizowana została na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007r.. W trakcie kontroli stwierdzono, że dokonano istotnych odstępstw od projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę w zakresie sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej oraz elektrycznej. Wszystkie sieci wykonano niezgodnie z projektem zagospodarowania terenu. W związku z powyższymi ustaleniami organ stwierdził konieczność przeprowadzenie postępowania naprawczego, w oparciu o przepisy art.51 ustawy Prawo budowlane Odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego polegające na zmianie zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu stanowi istotne odstąpienie od tego projektu i jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Organ stwierdzając tego rodzaju nieprawidłowość zobligowany jest do wymierzenia kary określonej w przepisie art. 59f ustawy Prawo budowlane. Przepis art. 59f cytowanej ustawy ma na celu zdyscyplinowanie inwestora do realizacji inwestycji co do zasady zgodnie z zatwierdzonym projektem. Dokonując analizy akt sprawy, podzielić należy pogląd organów, że inwestor nie dochował powyższej zasady odstępując w sposób istotny od zatwierdzonego projektu. Tym samym zasadnym było nałożenie kary pieniężnej bowiem w przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2, organ jest zobligowany przepisem art. 59f do wymierzenia kary. Rozpatrując zażalenie na postanowienie o wymierzeniu kary, organ odwoławczy nie może badać przyczyn którymi się kierował inwestor odstępując w sposób istotny od posiadanego pozwolenia na budowę. Jeżeli zachodziła konieczność dokonania istotnych odstępstw z uwagi na konieczność uniknięcia niekorzystnych dla inwestora skutków, na które wskazuje strona skarżąca, to należało w trybie art. 36 uzyskać decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, by również uniknąć innych niekorzystnych dla inwestora skutków w postaci nałożenia na niego kary na podstawie art. 59f oraz wszczęcia postępowania przez nadzór budowlany w trybie art. i 51 ustawy Prawo budowlane. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.)