VII SA/Wa 1308/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na działania Prezesa Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie postanawia : odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 kwietnia 2011 r. L. D. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. z prośbą o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej podwyższenia otrzymywanej renty. Skarżący dołączył dokumentację choroby oraz opisał swoją sytuację materialną i życiową. Zarządzeniem z dnia 6 maja 2011 r. zwrócono się do skarżącego o sprecyzowanie, czy jego pismo z dnia 12 kwietnia 2011 r. stanowi skargę do sądu administracyjnego. Jeżeli jest to skarga należało wskazać przedmiot skargi (numer i datę zaskarżonej decyzji lub postanowienia i organ, który je wydał, ew. jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu – należało wskazać organ, który pozostaje w bezczynności). Zarządzenie należało wykonać w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Pismem z dnia 26 maja 2011 r. skarżący sprecyzował, że jego skarga dotyczy działania Prezesa Sądu Rejonowego w W. Z nadesłanych dokumentów wynika, iż pismem z dnia 14 stycznia 2011 r. Prezes Sądu Rejonowego w W. poinformował skarżącego, iż nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości w działaniach komornika przy Sądzie Rejonowym w W. dotyczących jego osoby, natomiast nie jest władnym oceniać prawidłowość postępowania toczącego się przed innymi organami niż Sąd i Komornik. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję : Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie: p.p.s.a, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 a. Z wyliczenia spraw podlegających właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, określonej w art. 1 p.p.s.a., bezspornie wynika, iż żądanie skarżącego nie ma charakteru administracyjnoprawnego. Rozważana sprawa niewątpliwie ma związek z działalnością sądu powszechnego, nie podlegającą właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.