VII SA/Wa 1316/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Wojciech Mazur, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi G. G. i J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego skargę oddala. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2004r. nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej zainstalowanego wentylatora na dachu budynku mieszkalnego znajdującego się przy ulicy M. w W. Z ustaleń poczynionych w toku postępowania wynikało, iż wniosek skarżących G. G. i J. G. dotyczy niewłaściwego zamontowania i użytkowania wentylatora o wysokości 60cm typu WVPB 315 na dachu budynku mieszkalnego znajdującego się przy ulicy M. w W.. Z pisma Burmistrza Dzielnicy W. z dnia [...] lutego 2004r. wynika, iż poziom równoważny hałasu nie przekracza wartości dopuszczalnej. Organ uznał, iż w związku z tym iż instalowanie urządzeń o wysokości do 3m na obiektach budowlanych nie wymaga pozwolenia na budowę, jak również zgłoszenia, nie podlegają one reglamentacji ustawy Prawo budowlane. Brak jest zatem podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji administracyjnej, a zatem zasadne było umorzenie postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Skargę na powyższą decyzję złożyli G. G. i J. G.. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podnieśli, iż ich zdaniem niewłaściwie został zastosowany przepis art. 30 ust. 1 pkt 3b Prawa budowlanego, ponieważ w dacie budowy obiektu obowiązywało brzmienie tego Prawa sprzed nowelizacji dokonanej w 2003r. Instalowanie "urządzeń na obiektach budowlanych, o wysokości powyżej 3m" wymagało wówczas zgłoszenia wykonania robót do odpowiedniego organu. Ponadto organy nadzoru budowlanego nie odniosły się do nieprawidłowości wydania decyzji zezwalającej na budowę mimo ewidentnych braków dokumentacji projektowej, ponieważ zarówno w opisie technicznym, jak i w części rysunkowej projektu urządzenie takie jak wentylator powinno być bezwzględnie uwzględnione. Organy kontrolujące sprawę nie podjęły żadnych działań zmierzających do ustalenia czy faktycznie typ i charakterystyka tego urządzenia, jak również sposób zamontowania jest prawidłowy i polecany przez producenta, nie zbadały również poziomu hałasu emitowanego przez urządzenie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł ojej oddalenie. Podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, dodatkowo wyjaśniając, iż zmiana przepisu dotyczącego sytuowania urządzeń na obiektach budowlanych wprowadzona nowelą z 2003r. miała na celu jedynie naprawienie błędu w stylistyce, nie zmieniła natomiast strony merytorycznej przepisu - wysokość 3m odnosiła się i odnosi do urządzenia, a nie obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie kontroli Sądu poddane zostały decyzje umarzające postępowanie w sprawie. Przepis art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego określa, że decyzję o umorzeniu postępowania organ administracji publicznej wydaje gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. O bezprzedmiotowości postępowania można mówić wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Oznacza to, iż stan faktyczny i prawny są tego rodzaju, iż zbędne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Stan taki niewątpliwie zachodzi w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 z późn.zm.), w brzmieniu przed nowelizacją dokonaną w dniu 11 lipca 2003r., zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych, o wysokości powyżej 3m. Prawidłowe jest stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji, że sporne urządzenie wentylacyjne, ze względu na jego usytuowanie na budynku oraz wielkość (0,60m) nie wymagało pozwolenia na jego budowę, jak również zgłoszenia do właściwego organu, i to zarówno pod rządem Prawa budowlanego w brzmieniu przed 11 lipca 2003r., jak i po tym dniu. W sytuacji zatem gdy organy nadzoru budowlanego nie mogły ingerować w proces budowlany poprzez określenie konkretnych wymogów techniczno-budowlanych danego obiektu budowlanego, co jest zasadniczą treścią decyzji o pozwoleniu na budowę, to również nie były władne do precyzowania takich wymogów w trakcie budowy urządzenia, jak i po jego wybudowaniu. Roboty budowlane, których rozpoczęcie nie wymaga pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, nie mają cechy samowoli budowlanej, do likwidacji której uprawnione są organy nadzoru budowlanego, w związku z tym rezultat tych robót, o ile powoduje negatywne konsekwencje dla osób trzecich i ich nieruchomości, kwalifikuje się jako szkoda w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, do naprawienia której właściwa jest droga przed sądami powszechnymi. Brak jest natomiast podstaw do władczej ingerencji organów nadzoru budowlanego w tym zakresie. Zasadnie zatem postępowanie wszczęte w sprawie prawidłowości zainstalowania wentylatora na dachu budynku mieszkalnego zostało umorzone. Tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 października 1998r. sygn.akt IV SA 1758/96, nie publik. LEX nr 43782. Odnosząc się do zarzutów skarżących w zakresie zastosowania przez organy nadzoru budowlanego przepisów ustawy Prawo budowlane w brzmieniu aktualnie obowiązującym, zamiast w brzmieniu sprzed 11 lipca 2003r., wskazać należy, iż organy nadzoru budowlanego błędnie zastosowały przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonych decyzji tj. przepisy obowiązujące po dniu 11 lipca 2003r. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz.U. z 2003r., Nr 80, poz. .718) do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2. Postępowanie w niniejszej sprawie toczy się od 2002r., a zatem powinny być zastosowane przepisy sprzed nowelizacji, jednakże z uwagi na to, iż zarówno przed nowelizacją jak i po zmianie przepisu dokonaną powyższą nowelizacją, przedmiotowe urządzenia montowane na budynkach nie były objęte zgłoszeniem czy też pozwoleniem na budowę, naruszenie powyższe nie ma wpływu na rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.