VII SA/Wa 1316/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska -Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008r., nr [...] w przedmiocie: odmowy zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego postanawia: oddalić wniosek E. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008r., nr [...] W dniu 15 lipca 2008r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga E. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008r., którym uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] kwietnia 2008r. odmawiającą zatwierdzenia projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...] w D. L., gm. Ł. i przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008r. do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na swój formalny charakter i zakres, zaskarżona decyzja nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Nie podlega ona ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania) albowiem jest aktem, który nie nadaje się do wykonania, nie rodzi żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków na skarżącą. Przedmiotem ochrony tymczasowej jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie sadowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonaniu podlegają akty ustalające dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, akty na podstawie, których określony podmiot uzyskuje uprawnienia lub mocą, którego nałożone zostają na niego obowiązki. Tym samym nie jest zasadne zastosowanie w niniejszej sprawie środka prawnego w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, która na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliła zaskarżone orzeczenie i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.