VII SA/Wa 1316/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2011 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu skargę oddala. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. - działając w oparciu o art. 48 ust. 1 i 52 Prawa budowlanego nakazał B. i W. M. dokonanie całkowitej rozbiórki garażu konstrukcji stalowej zlokalizowanego na działce oznaczonym nr [...] położonej w M. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: W dniu 23 listopada 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie garażu konstrukcji stalowej, zlokalizowanego na działce oznaczonej nr ew. [...], położonej w miejscowości M.. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 26 stycznia 2010 r. organ ustalił, że na w/w działce przy jej południowej granicy, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę zrealizowano budynek konstrukcji stalowej o wymiarach rzutu 4,00 m x 5,95 m nakryty dachem dwuspadowym o spadku skierowanym w stronę północ - południe. Przedmiotowy budynek zlokalizowany został w odległości zmiennej wynoszącej od 0,85 m do 1,00 m do południowo - zachodniej granicy działki oraz posadowiony został na bloczkach betonowych, poukładanych bezpośrednio na gruncie. W środku brak wylewki betonowej, a jako utwardzenie terenu poukładane są luźno bloczki, trylinki, krawężniki betonowe. Przedmiotowy obiekt nie posiada podłączenia do instalacji elektrycznej oraz nie posiada wentylacji. Organ wskazał, iż prace polegające na ustawieniu obiektu w postaci blaszanego garażu w świetle brzmienia art. 28 i 3 pkt. 7 Prawa budowlanego należało uznać za tego rodzaju roboty budowlane, które wymagały pozwolenia na budowę. Postępowanie administracyjne dotyczące samowoli budowlanej zostało uregulowane w art. 48-49b Prawa budowlanego. Przedmiotowe przepisy mają zastosowanie do robót budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego. Obiekt budowlany będący w trakcie budowy lub wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę może zostać tylko wtedy zalegalizowany jeżeli spełnione są łącznie 2 warunki, o których mowa w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego: zgodność z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami techniczno - budowlanymi, w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. W przedmiotowej sprawie zachodzi brak zgodności budynku garażowego z przepisami techniczno - budowlanymi, które określają odległość budynku od granic a mianowicie w myśl §12 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne dopuszcza się sytuowanie budynku gospodarczego i garażu o długości mniejszej niż 5,5 m i o szerokości mniejszej niż 3 m bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych. Przedmiotowy budynek garażowy zlokalizowany jest w odległości zmiennej wynoszącej od 0,85 m do 1 m do południowo - zachodniej granicy działki tak więc nie spełnia warunków odległościowych zawartych w w/w przepisie. W tej sytuacji organ nałożył na inwestora obowiązek dokonania rozbiórki w/w obiektu. Odwołanie od w/w decyzji złożyli B. i W. M. W wyniku jego rozpoznania – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powtórzył argumentację zawartą w decyzji organu l-instancji. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, że o tym kiedy wymagane jest pozwolenie na budowę lub zgłoszenie decydują przepisy art. 29 i 30 Prawa budowlanego. W omawianej sprawie tego rodzaju sytuacja nie zachodzi albowiem budowa garażu nie jest objęta wyłączeniem, o którym mowa w art. 29 i 30 Prawa budowlanego. W. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.2011 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7, 8, 10 § 1, 15 i 107 § 3 K.p.a. a także błędną interpretację przepisów prawa budowlanego jakie miały zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wskazał, że organ ll-instancyjny nie przeprowadził w należytym zakresie postępowania odwoławczego oraz powtórzył uzasadnienie decyzji I- instancyjnej. Nie odniósł się również do jego argumentacji zawartej w odwołaniu czym naruszył dodatkowo zasadę dwuinstancyjności. Zarzucił również organowi naruszenie art. 10§1kpa poprzez niepoinformowanie go przez organ odwoławczy o możliwości wypowiedzenia się do zebranych dowodów i materiałów. Przyznał dodatkowo, że wykonał przedmiotowy garaż bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę ani dokonania zgłoszenia zaś w odwołaniu złożył wniosek o doprowadzenie usytuowania garażu do zgodności z prawem tj. przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych oraz wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w oparciu o art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Jednocześnie wskazał, że z treści art. 29 ust. 1 pkt. 2 wynika, że budowa wolnostojących budynków gospodarczych o powierzchni do 25 m2 nie wymaga pozwolenia na budowę a jego garaż takie warunki spełnia albowiem garaż jest jednym z rodzajów budynków gospodarczych. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym i poprzedzającym ją rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Bezspornym jest, że przedmiotowy obiekt budowlany zrealizowany był bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz dokonania zgłoszenia. Stosownie do regulacji zawartej w art. 48 Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, z zastrzeżeniem ust. 2 tego art. Ust. 2 tego przepisu zobowiązuje organ do badania czy zrealizowana (realizowana) budowa jest zgodna z przepisami w szczególności o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i czy umożliwia doprowadzenie obiekty do stanu zgodnego z prawem. Dopiero pozytywna ocena w tym zakresie obliguje organ do wszczęcia postępowania legalizacyjnego. Nakaz rozbiórki obiektu może być zatem orzeczony wówczas gdy spełnione są następujące przesłanki: - dotyczy robót budowlanych, na których realizację niezbędne było uzyskanie pozwolenia na budowę; - inwestor zrealizował inwestycję bez wymaganego pozwolenia na budowę; - inwestycja została zrealizowana z naruszeniem przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym lub z naruszeniem innych przepisów, w tym techniczno - budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie jej do stanu zgodnego z prawem. W niniejszej sprawie w/w przesłanki zostały spełnione. I tak w pierwszej kolejności wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego zrealizowany przez niego obiekt należy do kategorii obiektów budowlanych, co do których niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Rację ma organ wskazując, że art. 29 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego w sposób enumeratywny wymienia rodzaje budów i robót budowlanych, których realizacja nie wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Przepis ten - tj. wymienione w nim przypadki stanowią wyjątek pod zasady wprowadzonej w art. 28 omawianej ustawy. W tej sytuacji biorąc pod uwagę zasady ogólne dotyczące wykładni prawa, należy uznać, że nie można wskazanych w tym przepisie przypadków interpretować rozszerzająco. Art. 29 ust. 1 pkt. 2 wymienia jako obiekty niewymagające pozwolenia na budowę parterowe budynki gospodarcze o określonej w przepisie powierzchni zabudowy. Niesporne w niniejszej sprawie jest, iż będący przedmiotem postępowania obiekt budowlany jest garażem: jak wskazał inwestor został w tym celu wybudowany i takim celom ma służyć. Zgodnie z definicją zawartą w pkt. 8 § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i usytuowanie (Dz.U. nr 175, poz. 690 ze zm.dalej; warunki techniczne) budynek gospodarczy to budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. Skoro garaż służy do przechowywania samochodu (lub innego pojazdu) to nie można uznać, że jest on budynkiem gospodarczym w rozumieniu w/w przepisu. Dodatkowo wskazać należy, że w innym miejscu - w §12 ust. 1 pkt. 4 warunków technicznych ustawodawca wskazał, że sytuowanie budynku gospodarczego i garażu o długości mniejszej niż 5,5 m i o wysokości mniejszej niż 3 m bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych. Rozróżnił zatem 2 odrębne rodzaje obiektów: budynek gospodarczy oraz garaż. W tej sytuacji nie można podzielić argumentów skarżącego, że garaż jest rodzajem budynku garażowego w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. A zatem prawidłowe jest ustalenie organu, że obiekt zrealizowany przez skarżącego nie należy do kategorii obiektów, które zostały zwolnione z uzyskania pozwolenia na budowę. Co więcej: nawet gdyby zaliczyć przedmiotowy garaż do kategorii obiektów kontenerowych jako posiadający stalową konstrukcję, to i tak należałoby uznać, że jego realizacja wymagała pozwolenia na budowę. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem prezentowanym przez NSA w wyroku z dnia 14.04.2004r. w sprawie OSK 104/04, które Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę w pełni podziela, obiekty kontenerowe są obiektami budowlanymi w rozumieniu art. 3 pkt. 1 lit. b i pkt. 3 prawa budowlanego; jego budowa nie wymaga pozwolenia na budowę tylko wówczas gdy są przeznaczone do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych i w celu ich wykonania. Budowa obiektów kontenerowych, które służą realizacji innych celów w tym prowadzeniu w nich działalności gospodarczej stanowi samowolę budowlaną w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego. Z akt sprawy, w szczególności oświadczenia inwestora, nie wynika ażeby przedmiotowy obiekt budowlany miał charakter tymczasowy, a zatem w sposób prawidłowy organ wszczął postępowanie dotyczące samowoli budowlanej w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego. I wreszcie jako prawidłową Sąd uznał ocenę organu, że co do przedmiotowego obiektu budowlanego nie można wszcząć postępowania legalizacyjnego albowiem jego usytuowanie - w odległości odpowiednio 0,85 - 1 m jest niezgodne z warunkami zawartymi w §12 ust. 1 pkt. 4 warunków technicznych a przez to nie pozwala na doprowadzenie tego obiektu do stanu zgodnego z prawem. W konsekwencji w sposób prawidłowy - w oparciu o art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego - organ nadzoru budowlanego nakazał rozbiórkę w/w obiektu. Jedynie na marginesie niniejszych rozważań wskazać należy, że bez znaczenia dla powyższej oceny Sądu pozostaje fakt, że skarżący dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych zaś organ, decyzją z dnia [...] listopada 2010r., zgłosił sprzeciw wskazując, iż planowana inwestycja jest sprzeczna z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wskazując przy tym na konieczność uzyskania pozwolenia na budowę. Nie może wszak ujść uwadze, że inwestor dokonał zgłoszenia robót budowlanych polegających na budowie budynku gospodarczego (nie garażu). A zatem organ architektoniczno - budowlany nie miał podstaw do oceny czy przedmiotowa (objęta zgłoszeniem) inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę czy jedynie dokonania zgłoszenia. Pozostaje również bez wpływu na treść rozstrzygnięcia naruszenie przez organ odwoławczy art. 10 kpa poprzez niepoinformowanie inwestorów o zakończeniu postępowania i nie udzielenie terminu na zapoznanie się z zebranym materiałem. A akt sprawy wynika, że organ odwoławczy nie przeprowadzał żadnego postępowania uzupełniającego, a inwestor w skardze powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu. Należy natomiast podkreślić, że naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy może skutkować uchyleniem decyzji gdy może mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a). W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził ażeby w/w naruszenie miało jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze to jest oceniając, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa oraz że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.