VII SA/Wa 1317/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 sierpnia 2009r. po rozpoznaniu wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać S. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 30 lipca 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz ze skargą S. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009r. znak: [...] wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z uczącym się synem. Podał, iż utrzymują się z dochodu uzyskiwanego przez niego z tytułu renty w wysokości 600,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że posiada nieruchomość rolną o pow. 0,55 ha, a ponadto dzierżawi nieruchomość o pow. 1 ha. Skarżący podkreślił, iż zaciągnął pożyczkę w banku na kwotę 3.000,00 złotych oraz nałożono na niego grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 3.000,00 złotych. Do wniosku wnioskodawca dołączył załącznik w którym dokonał zestawienia miesięcznych wydatków. Wyszczególnił, iż w miesiącu lipcu ponosił następujące koszty tj: ratę pożyczki w wysokości 176,00 złotych, grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 200,00 złotych, olej napędowy do traktora 79,00 złotych, benzynę do malucha 70,00 złotych. Podkreślił, iż na produkty żywnościowe pozostała mu zaledwie kwota 75, 00 złotych. Nadto zaznaczył, iż brakuje mu środków pieniężnych na zapłatę bieżących rachunków na kwotę 185,00 złotych. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawca wraz z synem nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.