VII SA/Wa 1318/12

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić J. N. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek J. N. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. We wniosku złożonym na formularzu PPF J. N. przedstawił własną sytuację majątkową. Wskazać w tym miejscu należy, że J. N. występuje w niniejszej sprawie wyłącznie jako pełnomocnik skarżącego Z. N. (pełnomocnictwo k. 40). Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Zgodnie z art. 243 ww. ustawy prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że o przyznanie prawa pomocy może ubiegać się osoba, która jest stroną postępowania toczącego się przed sądem administracyjnym. Przepis art. 12 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Stosownie natomiast do art. 32 ww. ustawy w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W sprawie niniejszej stroną postępowania w rozumieniu art. 32 ppsa jest Z. N., jako skarżący. Prawo pomocy może być zatem przyznane Z. N., a nie działającemu w jego imieniu pełnomocnikowi. Obowiązek ponoszenia kosztów sądowych spoczywa bowiem na skarżącym i to strona skarżąca chcąc zrealizować prawo do sądu może wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, nie zaś działający w jej imieniu pełnomocnik. Nadesłany do Sądu przez J. N. urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy podpisany został przez ww. pełnomocnika. Treść zawartych w nim oświadczeń wyraźnie odnosi się do jego sytuacji majątkowej. Skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego w imieniu własnym, który nie jest stroną niniejszego postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 243 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.